1– Βρες αυτό που είσαι και έκφρασέ το!

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
20/09/2017

Την χαρά σας, την έχετε πάρει μαζί σας για να ρθείτε σ’ αυτό το ραντεβού ή ήρθατε στο πρώτο ραντεβού της χρονιάς με το ‘Πνεύμα’, όπως λέτε, απροετοίμαστοι; Βάλατε τα καλά σας; Εσωτερικά μιλάμε! Τα εξωτερικά μπορούν να βοηθήσουν αλλά μιλάμε περισσότερο για εσωτερικά, για να μας καλοδέχεστε, ή ήρθατε εδώ λέγοντας «πάμε έτσι όπως είμαστε και «αυτοί» θα μας φτιάξουμε το κέφι!» (γελάνε!) Για να δούμε τι θα γίνει λοιπόν… και αν είμαστε εδώ για να σας φτιάξουμε το κέφι ή αν είστε εδώ για να φτιάξετε το κέφι ο ένας του άλλου… σκεφτείτε το λίγο αυτό γιατί πέρα από το δρόμο του καθενός είστε και ομάδα. Νέοι ή παλιοί στην ομάδα δεν έχει σημασία αλλά εδώ αυτήν την στιγμή είστε μια ομάδα και ο ένας στηρίζει τον άλλον. Ο ένας καθρεφτίζει τον άλλον. Ο ένας είναι εδώ για να δείξει στον άλλον ότι «εντάξει φίλε είμαστε στο δρόμο, όλοι μαζί, και προχωράμε. Μην ανησυχείς, χαλάρωσε, μπες στην καρδιά σου, πάρε ανάσα και αφέσου… Και αφηνόμαστε όλοι σε αυτό που είμαστε σε άλλες διαστάσεις, σε άλλο επίπεδο, σε πλήρη εμπιστοσύνη γιατί ο χώρος ετοιμάστηκε, γιατί ο καθένας ήρθε με πρόθεση να ανοίγεται σ’ αυτό που είναι καταρχήν: σ’ αυτό που είναι στην ομορφιά, στο φως, σ’ αυτό που είναι σε ένα επίπεδο όπου όλα έχουν ήδη γίνει, όλα είναι ήδη όμορφα και ολοκληρωμένα.»  

 

Είστε λοιπόν όλοι στην καρδιά, όλοι στο κέντρο του άξονά σας. Ο άξονας είναι ένας άξονας χρυσός που σας διαπερνά από το πάνω μέρος του κεφαλιού, ακολουθεί την σπονδυλική στήλη, περνά από την καρδιά, toπρώτο τσάκρα, περνά ανάμεσα στα πόδια και μπαίνει στη Γη. Από τα αστέρια, από τον ουρανό μέσα στη Γη, ο άξονας σας συνδέει με τη Μητέρα Γη και με τον Πατέρα Ουρανό. Σας συνδέει με πολλές ενέργειες που σας στηρίζουν κάτω από τα πόδια όπως η ενέργεια του Αρχάγγελου Σάνταλφον μεταξύ άλλων. Ο άξονας του καθενός πηγαίνει επίσης πάρα πολύ ψηλά στα αστέρια, πέρα από τον Ωρίωνα, σε μια πηγή που μπορείτε να ονομάσετε Μέτατρον, Αρχάγγελο Μέτατρον. Ανάμεσα σε δυο αρχαγγέλους, ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι… και πάλι το λέμε το σκοτάδι εδώ δεν είναι ένα σκοτάδι που σας κάνει να τρέμετε, είναι όπως αυτό που έχετε στο κέντρο του γαλαξία: μια μαύρη τρύπα τόσο έντονη, ένα φως τόσο έντονο που η ενέργεια πηγαίνει προς το κέντρο της και δεν εκπέμπει φως προς τα έξω. Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει φως, σημαίνει ότι εσείς δεν το βλέπετε και εκεί υπάρχει μεγάλη διαφορά!

 

Θα μπορούσατε λοιπόν να διατυπώσετε λίγο διαφορετικά αυτό που μόλις είπαμε και να πείτε ότι κάτω από τα πόδια σας, βαθιά μέσα στη Γη είναι το φως που δεν φαίνεται, που δεν ακτινοβολεί, και πολύ ψηλά πάνω από το κεφάλι σας, στην άλλη άκρη του άξονα σας, είναι το φως που ακτινοβολεί και φαίνεται. Και εσείς στην καρδιά, στη μέση του άξονά σας, κάθεστε. Είστε σε απόλυτη εσωτερική σιωπή και κάθεστε στην θέση σας! Πόσο δύσκολο είναι αυτό! Το λέγαμε και πριν από λίγο με κάποιον από σας: πόσο δύσκολο να είναι κανείς στην θέση του! Πόσο πιο εύκολο σας φαίνεται να είστε στην θέση άλλου! Πάντα νομίζετε ότι ο δρόμος του άλλου είναι πιο εύκολος, ότι θα ήσασταν καλύτερα αν είχατε επιλέξει το δρόμο του άλλου... και γιατί άραγε να είστε εσείς σε τόσο δύσκολο δρόμο, αναρωτιέστε, με την προϋπόθεση στο μυαλό σας ότι ο άλλος δεν έχει δύσκολο δρόμο!!!

 

Και εμείς γελάμε πολύ, όντως, γελάμε πολύ όταν ακούμε τέτοιες σκέψεις να έρχονται από σας, γιατί πρέπει να αναγνωρίσουμε όλοι μαζί καταρχήν ότι όσοι είστε εδώ, όσοι ενδιαφέρεστε για τέτοιο μονοπάτι, τέτοια αναζήτηση, δεν είστε απ’ αυτούς πριν την ενσάρκωση που λένε στους οδηγούς σας «όχι, δεν θέλω κάτι τόσο δύσκολο, δεν έχεις κάτι πιο εύκολο να μου προτείνεις, κάτι ξεκούραστο;» Είστε αντίθετα απ’ αυτούς που λένε «σου το λέω θα τα καταφέρω! Βάλε μου και άλλο δύσκολο γιατί θέλω να προχωρήσω! Θέλω να προχωρήσω, δεν θα το ξεχάσω αυτήν την φορά, θα το θυμηθώ, θα προχωρήσω, θα το καταφέρω σου λέω! Βάλε μου δύσκολα!» Και οι οδηγοί σας έλεγαν: μήπως παραείναι δύσκολο, μήπως δυσκολευτείς πολύ, μήπως θα απελπίζεσαι; Αλλά εσείς επιμένατε «όχι σου λέω, θέλω να προχωρήσω, θέλω να καταλάβω, θέλω να λύσω πράγματα, το θέλω με όλη μου την καρδιά!» Και μπροστά σε τόσο πολύ θέληση, σε τέτοια πρόθεση να κατανοήσετε περισσότερα, και να καταλάβετε περισσότερο την ουσία του τι είστε, όλοι εμείς οι βοηθοί, οι εκπαιδευτές, με ένα χαμόγελο σας είπαμε «εντάξει, πήγαινε και θα είμαστε εδώ πάντα πλάι σου για να βοηθήσουμε, και επειδή μερικές φορές θα είναι δύσκολο να μας αισθάνεσαι, θα στείλουμε φίλους, θα οργανώσουμε συναντήσεις με άλλους που αποφάσισαν και αυτοί να πάρουν το δύσκολο δρόμο με πολλά πράγματα μπροστά τους να θυμούνται, να θεραπεύσουν, να ξεκαθαρίσουν, ώστε να είστε μαζί και ο ένας κοιτάζοντας τον άλλον να μπορεί να σκεφτεί: «δεν είμαι μόνος!»

 

Εμείς σου το λέμε συνέχεια: δεν είσαι μόνος, δεν είσαι μόνη, γιατί εμείς πάντα είμαστε πλάι σου, πάντα, δεν υπάρχει στιγμή όπου δεν είμαστε εδώ αλλά βλέπεις είναι και πολύ σημαντικό να έχεις και φίλους ενσαρκωμένους που έρχονται να σου δείξουν ότι δεν είσαι μόνος, ότι δεν είσαι μόνη στην ενσάρκωση κάνοντας ό,τι μπορείς για να καταλάβεις, για να αφεθείς, για να αφήσεις τις βαριές σου βαλίτσες πίσω σου και να προχωράς…

 

«Και που πάμε;» αναρωτιέστε… Πηγαίνετε προς την ‘ανά-γνώριση’ του Εαυτού σας. Αυτό κάνετε, όλοι. Ο καθένας είναι στο δρόμο όπου μαθαίνει να ανά-γνωρίσει δηλαδή να γνωρίζει ξανά, να ανακαλύπτει ξανά, να θυμάται αυτό που Είναι. Να θυμάται την κύρια του δόνηση. Και αφού θυμηθείτε, να την αρπάξετε, να τη ριζώσετε βαθιά και να μην την ξεχάσετε πια! Ο καθένας εδώ εκπροσωπεί μια διαφορετική ποιότητα, μια βαθιά διαφορετική ποιότητα, και ο καθένας είναι εδώ για να την ανά-γνωρίσει. Είναι ήδη μέσα σας, σας τρέφει, δεν υπάρχει περίπτωση να μην είναι στην καρδιά σας! Είναι εδώ και ήδη έχει ανοίξει! Μερικές φορές την έχετε πιάσει λίγο ή πολύ… μερικές φορές αισθάνεστε ότι έχετε πιάσει αυτό το νόημα και άλλες φορές το χάνεται και αναρωτιέστε «μα αυτό είναι το κεντρικό μου σημείο ή μήπως είναι άλλο;» Και μια μέρα, απλώς υπάρχει η απόλυτη σιγουριά ότι αυτό είναι… Και να σας πούμε και κάτι άλλο: αυτή η απόλυτη σιγουριά θα έρθει αφού περάσετε ένα χρονικό διάστημα όπου θα έχετε την βαθιά αίσθηση ότι αυτό το στοιχείο το έχετε χάσει… Τότε θα καταλάβετε ότι δεν μπορείτε να ζείτε χωρίς αυτό. Είναι απλώς αδύνατον για σας να ζείτε χωρίς αυτό! Μπορεί να έχετε όλα τα άλλα στοιχεία, όλες τις καλές ποιότητες που αναζητάτε να έχουν ξυπνήσει μέσα σας, αν αυτό το κεντρικό λουλούδι δεν έχει ανθήσει δεν μπορείτε να ζείτε!

 

Όταν θα το ακουμπήσετε ξανά, θα έχετε την απόλυτη σιγουριά ότι αυτό είναι που σας χαρακτηρίζει και ότι θα έχετε να το εκφράσετε, ότι είστε εδώ γι’ αυτό! Βέβαια είστε εδώ για πολλά και διάφορα, μερικοί είναι εδώ για να χτίσουν κτήρια, άλλοι είναι εδώ για να θεραπεύσουν τον πλανήτη, άλλοι ακόμα για άλλους στόχους. Ο βασικός στόχος όμως κάθε ψυχής είναι να εκφράσει αυτό που είναι και δεν μπορείτε να εκφράσετε αυτό που είστε αν δεν το έχετε βρει! Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντική η εσωτερική αναζήτηση του τι είστε! Να μπορείτε κάθε μέρα να βγάλετε λίγο από τα στρώματα που καλύπτουν τον πυρήνα σας μέχρι να φανεί αυτός ο πυρήνας… και σε μια τελευταία παιχνιδιάρικη πράξη να κρυφτεί, ώστε την ημέρα που το ακουμπάτε ξανά να μπορέσετε να πείτε: «εσύ είσαι, εσύ είσαι ο πυρήνας μου! Έχω να σε εκφράζω και δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω! Ό,τι άλλο και να κάνω θα το κάνω εκφράζοντας αυτήν την ποιότητα. Το τι κάνω, στο κάτω-κάτω δεν έχει και τόσο σημασία, αυτό που έχει σημασία είναι να κάνω το καθετί εκφράζοντας αυτήν την ποιότητα που είμαι, γιατί τότε είμαι στην δικιά μου αλήθεια: όχι στην αλήθεια του διπλανού αλλά στη δικιά μου αλήθεια. Τότε, κάθε πράξη που κάνω είναι στην σωστή θέση για μένα. Και αν είναι στην σωστή θέση για μένα, θα είναι στην σωστή θέση για την κοινωνία μέσα στην οποία ζω, είτε είναι μια πολύ μικρή κοινωνία όπως μια οικογένεια είτε σε μια διευρυμένη κοινωνία…»

 

Το πουλί πετάει λοιπόν, και πέταξε… Πέρσι αυτό σας είπαμε: το πουλί πετάει από δω, από κει, ψάχνει τι πουλί είναι! Από την στιγμή που ξέρει ποιος ή ποια είναι, μπορεί να το απελευθερώσει και να το εκφράσει. Δεν χρειάζεται να το κρατάει μέσα του. Το κρατάει μέσα του όσο το ψάχνει. Την στιγμή που το βρίσκει… την στιγμή που εσείς βρείτε το πουλί μέσα σας, μπορείτε να το πάρετε με τα δυο σας χέρια, να νοιώθετε πόσο ζεστό και πόσο ζωντανό είναι -η ζωή το κάνει ζεστό-, πόσο γλυκό και απαλό είναι με τα φτερά του, και να το απελευθερώσετε: να ανοίξετε το παράθυρο και να το απελευθερώσετε. Μπορείτε να εκφράζετε το πιο πολύτιμο που έχετε μέσα σας! Όσο δεν το έχετε βρει όμως, δεν μπορείτε να το απελευθερώσετε! Γι’ αυτό και κάθε στάδιο είναι σημαντικό…

 

 

Η ενέργεια αλλάζει…

 

Ο Θωθ μιλάει σήμερα και μιλάει αυτούς τους μήνες εδώ…

Μια πολύ δυνατή ενέργεια… Πάρτε ανάσα βαθιά και ανοίξτε την καρδιά σας όσο περισσότερο μπορείτε… Δεν είναι ποτέ αρκετό για μένα! Θέλω θέση! Η θέση που μου προσφέρετε είναι μικρή: ανοίξτε! Χωρίς φόβο, ο φόβος είναι άχρηστος! Χωρίς μετριοφροσύνη, ανοίξτε! Τολμήστε και ανοίξτε την καρδιά σας σε μένα για να μου κάνετε χώρο! Και δείτε τι αλλάζει…

 

Δεν έρχομαι απλώς για να μιλάω. Έρχομαι για να δημιουργήσω αλλαγή σε ένα πολύ απτό επίπεδο. Μερικοί από σας εδώ με ξέρετε, όσοι έχετε αρχίσει το εργαστήρι με τα σαμανικά ταξίδια, γιατί εγώ είμαι που σας φέρνω σε επαφή με άλλες πτυχές του εαυτού σας στα άλλα βασίλεια. Γιατί σας το λέω; Για να καταλάβετε ότι τίποτα δεν είναι άσχετο από την αναζήτησή σας και ότι το σώμα δεν είναι σε τίποτα άσχετο! Η πέτρα μέσα σας, το φυτό μέσα σας, το ζώο μέσα σας, ο άγγελος μέσα σας, το φως μέσα σας, τίποτα δεν είναι άσχετο: είστε όλα! Συνδέεστε τα πάντα, και όσο περισσότερο μπορείτε να διευρύνετε αυτήν την αίσθηση και αυτήν την αποδοχή του τι είστε μέσα στο σώμα σας, τόσο πιο πολύ χώρο θα μου κάνετε και τόσο πιο πολύ ενέργεια θα περάσει σε όλα σας τα κύτταρα.

 

Οι μεσημβρινοί είναι πολλοί μέσα στο σώμα και όσοι παραμένουν κλειστοί, εν μέρει ή ολόκληρα, εμποδίζουν το φως να περάσει. Όταν μιλάμε για φως μιλάμε για πληροφορία, μιλάμε για ζωή. Κάθε φορά που αναγνωρίζετε μια άλλη πτυχή, ανοίγετε δρόμους φωτεινούς μέσα σας! Κάθε φορά που το δέντρο παίρνει θέση στο σώμα, κάθε φορά που αναφέρεστε στις ρίζες σας έξω από το σώμα και στο φύλλωμά σας πάνω από το κεφάλι σας, διευρύνεστε και έχω περισσότερη θέση για να μπορώ να έρθω και να σας δώσω να καταλάβετε πως κυλάει η ενέργεια εσωτερικά… Σας βλέπω. Σας βλέπω καθημερινά, σας βλέπω όταν σκύβετε. Μερικές φορές σκύβετε κυριολεκτικά, σωματικά, άλλες φορές σκύβετε στην καρδιά, σκύβετε με το μυαλό όταν δέχεστε μόνο μια πλευρά του εαυτού σας, όταν λέτε «εδώ είμαι καλά, το δέχομαι. Εκεί όμως δεν είμαι καλά, ας φύγει αυτό…» Εγώ σας θέλω ολοκληρωμένους! Τι μπορώ να κάνω με έναν άνθρωπο που είναι μισός; Μισή δουλειά! Μισή δουλειά! Η αποδοχή είναι το παν. Χωρίς αποδοχή δεν υπάρχει άνοιγμα.

 

Δεν ψάχνω τέλειους ανθρώπους γιατί ξέρω πολύ καλά ότι θα ήταν μια εντελώς άχρηστη αναζήτηση! Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο και δεν θα υπάρχει ποτέ, ευτυχώς, γιατί αλλιώς δεν θα υπήρχε πια ανακάλυψη, δεν θα υπήρχε χαρά, δεν θα υπήρχε ζωή. Θα υπήρχε ένα παγωμένο πεδίο, ακούνητο. Βλέπετε, όταν ονειρεύεστε την τελειότητα είναι σαν να ονειρεύεστε την απόλυτη ακινησία… εκεί όπου όλα παγώνουν.

 

Δείτε το πουλί ξανά: το πουλί πετάει. Πως είναι το πουλί όταν πετάει; Μπείτε στην αίσθηση του πουλιού… Πετάει, ανοίγει τα φτερά και στο πέταγμά του, πως είναι;… Ακουμπάει τον αέρα, παίρνει δύναμη ακουμπώντας τον αέρα… και έτσι μπορεί να ανεβεί γιατί σπρώχνει τον αέρα με τα φτερά του, μπορεί να κατεβεί αφήνοντας τον αέρα να του επιτρέπει να το διασχίσει… και ξανανεβαίνει… πως είστε όταν είστε πουλί;… Μπορεί να τύχει: είναι ένα ερώτημα, σκεφτείτε το, είστε ακόμα αυτό το πουλί και πετάτε… μπορείτε να αφήσετε έστω και κλάσμα δευτερολέπτου την αίσθηση που έχετε του αέρα που σας στηρίζει;… Δεν μπορείτε! Ούτε κλάσμα δευτερολέπτου. Το πουλί όταν πετάει είναι πλήρως συνειδητό του αέρα και του περιβάλλοντος, κάθε κλάσμα δευτερολέπτου! Αν δεν ήταν παρόν στις αισθήσεις του, έστω και κλάσμα δευτερολέπτου, θα έπεφτε…

 

Εσείς;… Κατά πόσο είστε σ’ αυτήν την παρουσία κάθε στιγμή; Κατά πόσο είστε στην αίσθηση της ζωής και της ανταλλαγής ανάμεσα σε σας και το περιβάλλον σας; Το πουλί όταν πετάει συγχρόνως ξέρει τι είναι, ποιο χώρο πιάνει, και ξέρει πολύ καλά την επιρροή του στο άμεσο περιβάλλον. Δηλαδή, είναι συγχρόνως σε πλήρη συνείδηση του μέσα και του έξω, καθώς και της συναλλαγής ανάμεσα σ’ αυτά τα δυο: συνείδηση σε τρία επίπεδα. Εσείς οι άνθρωποι που είστε τόσο έξυπνοί (με πολύ χιούμορ!) που βρίσκεστε σε σχέση με αυτό; Πολλά έχει να σας δείξει το πουλί, έτσι δεν είναι; Δεν είναι ότι το πουλί είναι περήφανο γι’ αυτό, απλώς αν δεν είναι στην πλήρη συνείδηση των τριών αυτών στοιχείων, πέφτει. Οπότε εσείς γιατί να κλείνεστε, γιατί να θέλετε να κοιτάξετε μόνο το μισό εαυτό σας; Πως μπορείτε να πετάξετε μόνο με ένα φτερό; Το πουλί χρειάζεται δυο φτερά κι εσείς το ίδιο.

 

Κοιτάξτε το σύμβολο του Τάο, μισό μαύρο και μισό άσπρο, το άσπρο μέσα στο μαύρο και το μαύρο μέσα στο άσπρο. Εάν έχετε μόνο το μισό κουτσαίνετε, και πολύ μάλιστα, και δεν μπορείτε ποτέ να φτάσετε στην ολοκλήρωση, μα ποτέ. Η ολοκλήρωση έρχεται όταν αυτό το σύμβολο του Τάο έχει μπει βαθιά μέσα στην καρδιά σας, μέσα σε όλα τα κύτταρά σας… σε όλα τα κύτταρά σας! Όταν το λέμε αυτό το τονίζουμε γιατί χρειάζεται να μπει και στο αίμα σας, στο DNAσας, να γίνει αποδοχή και των δυο πλευρών μέσα σ’ αυτό που είστε, του καθετί! Από την στιγμή που έχετε καταφέρει αυτήν την αποδοχή του σταδίου όπου βρίσκεστε εδώ, τώρα, όχι αύριο, όχι του χρόνου που ‘θα είμαστε καλύτερα’!... είναι τόσο χωρίς νόημα! Εδώ, αυτήν την στιγμή, πλήρη αποδοχή! Αυτήν την στιγμή πετάει το πουλί, αυτήν την στιγμή νοιώθει τον αέρα που τον στηρίζει, νοιώθει το σώμα, τα φτερά του   που έχει απλώσει, και νοιώθει την πρόθεση του να προχωράει, τη βάζει σε κίνηση στο άνοιγμά του! Λοιπόν, όταν υπάρχει πλήρη αποδοχή, αυτό το σύμβολο του Τάο αρχίζει μέσα σας και στριφογυρίζει, μπαίνει σε κίνηση, και η ζωή παίζει και δεν σταματάει, ούτε στιγμή… και μπαίνετε στο παιχνίδι και πετάτε. Πετάτε, χορεύετε, πείτε το όπως θέλετε, αλλά μπαίνετε στην κίνηση και είμαι εδώ! Είμαι εδώ για να σας στηρίξω. Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω να ανοίξετε ακόμα περισσότερο τον θώρακα για να αναπνέετε ακόμα περισσότερο την ίδια τη ζωή!

 

Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω να αφήσετε ακόμα περισσότερο το φως να κυλάει στους μεσημβρινούς ώστε να χαίρεστε κάθε κύτταρο του σώματός σας… του σώματος!

 

Δεν είμαι μόνο μια ενέργεια που έρχεται από πολύ ψηλά, από μια διάσταση τόσο πέρα από τη δικιά σας! Επιθυμώ να μπω σε κάθε κύτταρο για να φέρω φως ακόμα και σε αυτό το επίπεδο. Ναι, όταν κάτι πονάει, είναι ένα κύτταρο που δεν λαμβάνει αρκετή αγάπη. Μπορείτε να το πείτε αλλιώς: ότι δεν λαμβάνει αρκετό φως, το ίδιο είναι. Είμαι εδώ για να τονίσω την εργασία με το σώμα σας όπως μπορώ να την τονίσω όταν κάνετε τα σαμανικά ταξίδια. Όλα ξεκινάνε από το σώμα, όλα ξεκινάνε από την αναπνοή στην κοιλιά, την φλόγα στην καρδιά και την αλχημεία στο κέντρο του κεφαλιού. Όταν αυτά τα τρία κέντρα λειτουργούν σε σύνδεση, είστε στην θέση σας και μιλάμε!

 

Θα μιλήσουμε πολύ και τις επόμενες φορές. Σας καλώ, σας προσκαλώ σε συζητήσεις, τουλάχιστον μέχρι τα Χριστούγεννα. Βλέπετε δεν είμαστε ξένοι, δεν λειτουργούμε σε ένα επίπεδο τόσο μακρινό από το δικό σας! Είμαστε εδώ, στο σώμα σας, και θέλουμε να νοιώθετε αρκετά άνετα ώστε να ανοίξετε πλήρως τον θώρακα κι εκεί, σ’ αυτό το άνοιγμα, απ’ αυτό το άνοιγμα από το οποίο πετάει το πουλί, να μας κάνετε τις ερωτήσεις που θέλετε να θέσετε. Σας ζητάμε απλώς να είναι ερωτήσεις που βγαίνουν απ’ αυτό το μέρος, όχι ερωτήσεις από το νοητικό σας. Ερωτήσεις που ξεκινάνε από το κλουβί που ανοίξατε. Μπορεί οι ερωτήσεις να είναι πολύ αυθόρμητες, και όταν θα τις έχετε διατυπώσει να σκεφτείτε «μα είναι χαζό αυτό!»: μην κρίνετε τίποτα! Πριν ρθείτε εδώ, όσοι θυμούνται την επόμενη φορά, ας μπουν στον θώρακα, στο κλουβί που ανοίξατε και ας αφήσουν μια ερώτηση να βγει, όποια και να είναι. Θα την θέσετε εδώ πριν ανοίξετε και θα προχωρήσουμε χέρι-χέρι. Το είπαμε στην αρχή: είμαστε δίπλα. Είστε δίπλα ο ένας για τον άλλον και θα υπάρχει αυτό το παιχνίδι με τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις για να νοιώθετε ακόμα περισσότερο την αλληλεπίδραση που υπάρχει μεταξύ μας.

 

Να χαίρεστε τη ζωή σας, ό,τι και να προκύπτει, ό,τι και να περιέχει αυτή η ζωή: την θέλατε τόσο πολύ, τόσο πολύ! Να την χαίρεστε!

 

Και έτσι είναι.      

 

Σας περιμένω λοιπόν στις 4 Οκτωβρίου με τις ερωτήσεις σας! Μαριαννίκ.