Συζητήσεις με τον Θωθ - 2

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
04/10/2017

Την περασμένη φορά ο Θωθ μας είχε ζητήσει να φέρουμε ερωτήσεις που πηγάζουν από την καρδιά μας. Για να είναι η διαδικασία ξεκάθαρη, ζητήσαμε καθοδήγηση και δόθηκε στην εισαγωγή που ακολουθεί. Μετά θα βρείτε τις ερωτήσεις που τέθηκαν είτε από άτομα της ομάδας είτε από μηνύματα που στάλθηκαν.

Η διαδικασία θα παραμένει ίδια τις επόμενες εβδομάδες. Παρατηρήσαμε από τη μία ότι, αν και μερικές φορές οι ερωτήσεις φαίνονται προσωπικές, ωστόσο οι απαντήσεις απευθύνονται σε πολλούς, και από την άλλη ότι πέρα από το παιχνίδι των ερωτήσεων και απαντήσεων, εξελισσόταν σε διαφορετικό επίπεδο μια δημιουργία πολύ όμορφη που φανερώθηκε καθαρά προς το τέλος. Αυτή η ομαδική δημιουργία –από μια ομάδα αποτελούμενη από τα άτομα που βρίσκονται στο χώρο και από τα άτομα που διαβάζοντας ή ακούγοντας την συνεδρία δηλώνουν την πρόθεσή τους να είναι μέλη του δικτυώματος- είναι και ο ανώτερος σκοπός αυτών των συζητήσεων.    

 

Εισαγωγή

Πρώτα μπαίνετε στον άξονά σας… Ο πρώτος σκοπός είναι, μια και σας ζητήσαμε να φέρετε τις ερωτήσεις σας, ερωτήσεις από την καρδιά και όχι από το νου, είναι να συνδέεστε με την καρδιά σας και να αφήσετε την ερώτηση να βγει μόνη της από την καρδιά… Οπότε πρώτα κάθεστε άνετα, με την σπονδυλική σας στήλη ίσια, κάθεστε στον θρόνο σας στην καρδιά νιώθοντας τον άξονα που μπαίνει στη Γη προς τα κάτω και που πάει πολύ ψηλά επάνω, στον ουρανό.

Εκεί, συνειδητοποιείτε ότι ο θώρακάς σας είναι με τα κόκαλά του σαν ένα κλουβί. Αυτό το κλουβί, με όλη την εργασία που έχετε κάνει ως τώρα, το έχετε ανοίξει ώστε να απελευθερώσετε το πουλί που ήταν μέσα, ώστε να μπορεί να πετάει το πουλί, όπως το λέγαμε πέρσι…

Σας ζητάμε, κάθε φορά που θα θέλετε να φέρετε ένα ερώτημα από την καρδιά σας και όχι από το νου, να συνδέεστε πρώτα με αυτό το σημείο από το οποίο το πουλί πετάει προς τα έξω… δείτε το, δείτε ότι από την καρδιά, από την πόρτα του κλουβιού, το πουλί πετάει… ελευθερώνεται και πάει 30-40 εκατοστά μπροστά στην καρδιά σας, σε μια άνετη απόσταση για σας τους δυο, για σας και για το πουλί, γυρίζει και σας κοιτάει… Το κοιτάτε κι εσείς. Ανάμεσά σας μια γραμμή χρυσή που ενώνει τις δυο καρδιές σας, και πολύ ψηλά η κορυφή του τριγώνου που διαμορφώνεται… πάνω ψηλά, ο Θωθ, μια ανώτερη συνείδηση. Αφήνετε τη χρυσή ροή να κυλάει σ’ αυτό το τρίγωνο, να κυλάει από τον Θωθ στο πουλί που πέταξε και που σας κοιτάει, και από το πουλί σε σας και πάλι στον Θωθ… Έτσι κυλάει η ενέργεια και με το πουλί κοιτάζεστε στα μάτια… εσείς είστε βέβαια αυτό το πουλί που πέταξε και ελευθερώθηκε! Αφήνετε αυτήν την σύνδεση να σας γεμίσει, να σας φέρει μια αίσθηση πληρότητας… και σ’ αυτήν τη ροή της ενέργειας που έρχεται στη δικιά σας καρδιά από το πουλί, αφήνετε μια ερώτηση να φανερωθεί… Μπορείτε να το πείτε αλλιώς και να πείτε ότι είναι το ερώτημα του πουλιού που σας έρχεται στην καρδιά… Μπορεί το πουλί να σας πει «αυτήν την στιγμή δεν έχω ερώτημα, θα σου πω την επόμενη φορά…»

Θα μείνετε μερικά λεπτά σε σιωπή για να ακούσετε τι έχει να σας πει το πουλί, είτε για να σας πει ότι δεν έχει ερώτηση, είτε για να ακούσετε το ερώτημά του (παύση)… Αφήνετε το χρυσό ρεύμα να κυλάει χωρίς να πάτε κόντρα, χωρίς να βάλετε τη δικιά σας θέληση σ’ αυτό. Αν δεν έρθει ερώτηση είναι ότι δεν είναι η μέρα να έρθει. Μπορεί να έρθει την επόμενη φορά ή την μεθεπόμενη, δεν έχει σημασία. Εσείς το μόνο που κάνετε είναι ότι ακούτε το πουλί και μπαίνετε στη ροή… τίποτα άλλο! Αν έχετε πιάσει ένα ερώτημα στην καρδιά σας, θα το γράψετε…

 

Ερώτηση 1: Πως μπορεί να μεγαλώσει το λουλούδι που ανοίγει στην καρδιά χωρίς να χαλάσει;

Απάντηση 1:Αγαπημένη μας, μιλάει το πουλί ή μιλάει η καρδιά που φοβάται; Θα έχεις να απαντήσεις σ’ αυτό το ερώτημα! Το πουλί που πετάει δεν φοβάται! Έχει την απόλυτη σιγουριά ότι το λουλούδι που ανοίγει είναι εδώ για να ανοίξει, για να χαίρεται το άνοιγμα και για να βγάλει μια μυρωδιά τόσο ωραία που όλοι οι άλλοι που είναι δίπλα θα χαρούν επίσης! Όταν θα βρεθεί δίπλα σε άλλα λουλούδια που θα έχουν ανοίξει, η δικιά του μυρωδιά, συνδεδεμένη με όλες τις μυρωδιές των άλλων λουλουδιών, θα δημιουργήσει πανέμορφο άρωμα.

Είναι η μικρή καρδιά, αυτή που δεν έχει πετάξει ακόμα, που φοβάται μήπως χαλάσει αυτό το λουλούδι… Είναι απλώς αδύνατον να χαλάσει από την στιγμή που ανθίζει! Το πουλί που απελευθερώθηκε το βλέπει: όταν συνδέεσαι με το πουλί που πετάει έχεις την απόλυτη σιγουριά ότι το λουλούδι και το άρωμα του λουλουδιού μπορούν μόνο να απλωθούν όλο και περισσότερο! Συνδέσου μέσα σου με αυτήν την αλήθεια για να την αναγνωρίσεις…

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση 2: Που είναι η ομορφιά;

Απάντηση 2:Είναι εύκολο να σας πούμε ότι είναι παντού… με το νου το ξέρετε! Είπαμε ότι αυτές οι συναντήσεις όμως θα τεθούν στο επίπεδο της καρδιάς και όχι του νου… οπότε που είναι η ομορφιά; Μιλήσαμε τώρα για το λουλούδι που ανοίγει: σαφώς και η ομορφιά είναι εκεί! Αλλά είναι επίσης στο λουλούδι που είναι ακόμα κλειστό και στο δυναμικό που έχει. Είναι επίσης στο καθετί που εμποδίζει το λουλούδι να ανοίξει γιατί μέσα σε κάθε εμπόδιο υπάρχει το δυναμικό του μαθήματος και το μάθημα είναι άνοιγμα. Οπότε ναι, η ομορφιά είναι σ’ αυτό που θεωρείτε εσείς όμορφο καλλιτεχνικά, ψυχικά, αλλά η ομορφιά είναι επίσης στο καθετί που είναι κλειστό, στο καθετί που είναι δύσκολο, στο καθετί που εμποδίζει την απαλή ροή της ενέργειας! Όταν σταματάτε να δείτε το εμπόδιο ως κάτι αιχμηρό που πονάει και το κοιτάτε επίσης ως κάτι όμορφο, εκεί είναι η απόλυτη ομορφιά: η αλλαγή στο βλέμμα σας είναι η ομορφιά!

Που είναι η ομορφιά; Εκεί που την βλέπετε κι εκεί που δεν την βλέπετε. Να καταλάβετε ότι πραγματικά η ομορφιά είναι παντού και ότι όταν το λέμε αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι ‘όμορφο’ παντού και ότι έχετε να το βρείτε, αλλά ότι ακόμα και αυτό που σας φαίνεται άσχημο είναι στην ουσία, σε ένα ενεργειακό επίπεδο, στο επίπεδο του δυναμικού που κατέχει, πανέμορφο…

(Κάποιος γράφει)Θα προτιμούσαμε να μην γράψετε αυτήν την στιγμή και ο καθένας να είναι συνδεδεμένος ώστε να λειτουργήσετε ως ομάδα και όχι ατομικά. Ατομικά θέσατε στην αρχή τις ερωτήσεις. Από την στιγμή που οι ερωτήσεις λέχθηκαν, ξεχνάτε την ατομική σας υποδομή: είστε εδώ ως ομάδα... και αυτό είναι όμορφο! Μπορείτε να λειτουργήσετε και στο ένα επίπεδο και στο άλλο. Όταν έρχεστε εδώ μαθαίνετε να λειτουργείτε ως ομάδα και ως ομάδα ανοίγετε δρόμους σε πληροφορίες, σε φως, σε ενέργειες. Χρειάζεται να είστε μαζί, να λειτουργήσετε ως ένα: μια ομάδα, μια ενέργεια ενωμένη, ώστε να ρέει αυτή η πληροφορία άνετα, αβίαστα, και να φέρει την ομορφιά μέσα σας.

Την ίδια την στιγμή που θα βλέπετε κάθε πράγμα, ακόμα και αυτό που σας κάνει να κολλάτε, ακόμα και αυτό που νιώθετε πολύ βαρύ στην ενέργεια σας, θα τα βλέπετε αυτά ως εκπροσώπηση της ομορφιάς στη ζωή σας, θα έχετε καταλάβει το ίδιο το νόημα της ζωής. Η ομορφιά είναι παντού. Εσείς την έχετε περιορίσει σε μια πολύ συγκεκριμένη έκφραση. Βγάλτε το περιορισμό: ακόμα και τα αιχμηρά είναι βαθιά όμορφα γιατί ακόμα και αυτά είναι Ζωή και μέσα στη ζωή είναι η κίνηση, μέσα στην κίνηση είναι η εξέλιξη και μέσα στην εξέλιξη είναι το φως!

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση 3: Πως γίνεται, την στιγμή που είμαι στο κέντρο μου, σε μια κατάσταση διαλογισμού και ηρεμίας, να επηρεάζομαι από εξωτερικά γεγονότα και να χάσω αυτό το κέντρο;

Απάντηση 3: Φίλε, αυτό είναι το παιχνίδι! Αυτό είναι το παιχνίδι στη Γη: είναι να βρείτε το κέντρο, δηλαδή να βρείτε την σύνδεση όταν κάνετε διαλογισμό, όταν είστε σε ηρεμία, όταν είστε σε επαφή με την φύση, και εφόσον το έχετε βρει να μάθετε να το διατηρήσετε μέσα σας, να διατηρήσετε την σύνδεσή σας με αυτό το κέντρο! Αυτό είναι που κάνετε στη ζωή σας. Μερικές φορές σας λέμε «δεν έχει καμία σημασία αν δουλεύετε εδώ ή εκεί, αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που κάνετε εκεί που βρίσκεστε»… «Τι κάνω κάθε στιγμή για να διατηρώ αυτήν την φλόγα που βρήκα στην καρδιά μου; Κάθε πόσο κάθε στιγμή είμαι συνδεδεμένος με αυτήν την φλόγα;»

Η συνείδηση ότι έχασες την φλόγα είναι ήδη ένα βήμα. Όταν δεν το συνειδητοποιείς, δεν μπορείς να αναζητήσεις μια επανασύνδεση. Οπότε το πρώτο βήμα είναι να βρεις το κέντρο, έστω και δευτερόλεπτο, μετά να συνειδητοποιήσεις ότι το χάνεις, και τότε να έχεις αρκετό κουράγιο, αρκετή πρόθεση, αρκετή υπομονή για να φέρεις πίσω αυτό που είχες βρει, να φέρεις ξανά στην καρδιά σου αυτό που είχες βρει.

Βλέπεις, την πρώτη φορά που ακουμπάς αυτήν την ηρεμία στο κέντρο, λες «ήρθε απ’ έξω» και μετά καταλαβαίνεις ότι είναι κάτι που είχες πολύ βαθιά μέσα σου και το ανακαλύπτεις δηλαδή το ανά-γνωρίζεις όπως λέγαμε την περασμένη φορά, και κάθε φορά που το χάνεις έχεις να ξαναπάς μέσα σου για να το φέρεις ξανά στην επιφάνεια… Το έχεις μέσα, το βρήκες, ξέρεις ότι υπάρχει, απλώς η ζωή στη Γη καλύπτει αυτόν τον θησαυρό που είναι το κέντρο σου και έχεις να τον φανερώσεις: η δουλειά σου είναι κάθε φορά να βγάλεις το πέπλο που τον καλύπτει για να ξαναβρείς την ουσία… ξανά… ξανά… ξανά…

Κάθε φορά που το κάνεις έστω και πολύ λίγο, είναι πιο εύκολο από την προηγούμενη φορά. Μέχρι που κάποια στιγμή θα γίνει αυτόματα και θα γίνει τρόπος ζωής… και θα το έχεις εμπεδώσει. Όσο νομίζεις ότι το να καλοπερνά το εγώ είναι πιο σημαντικό από το να αφήσεις την επιφάνεια και να βρεις το κέντρο, τόσο δεν θα μπορείς να εκφράσεις αυτό που βρήκες… Για να μπορείς να αφήνεις κάθε φορά αυτό που βρήκες στο κέντρο να φανερωθεί, είναι ανάγκη να αφήσεις το εγώ στο πλάι, κάθε φορά… Λες «είναι πολύ δύσκολο αυτό, δεν μπορώ!»… Ο καθένας μπορεί! Η πρόθεση, που βρίσκεται; Σύνδεση με την πρόθεσή σου! Ο καθένας μπορεί, αυτό ήρθατε να κάνετε όλοι, ο καθένας μπορεί, κι εσύ μπορείς! Που είναι η πρόθεσή σου; Να την θυμάσαι! Αυτό που σου λένε οι άλλοι δεν έχει και τόσο σημασία αλλά την πρόθεσή σου γράψε την παντού: στο ψυγείο, στο τραπέζι, πάνω από το κρεβάτι, στο πορτοφόλι σου, γράψε την παντού! Να την θυμάσαι γιατί αυτή σε στηρίζει, αυτή σου δίνει κουράγιο… αλλιώς μπορείς να περνάς όλη σου τη ζωή δίπλα στην πρόθεσή σου χωρίς να την υλοποιήσεις, λέγοντας συνέχεια ότι φταίνε οι άλλοι… Δεν φταίει κανείς… Που είναι η πρόθεση; Έχεις να ξυπνήσεις την μνήμη σου, όχι να βρεις ποιος φταίει και τι φταίει… η μνήμη να ξυπνήσει, να θυμάσαι ποια είναι η πρόθεσή σου και να τη λες σαν μάντρα όλη την ημέρα για να σε στηρίζει και να εφαρμόσεις εδώ, κάθε στιγμή, αυτό που ήρθες να κάνεις: να είσαι στο κέντρο σου, και να είσαι το κέντρο του κόσμου σου γιατί αυτό ήρθες να κάνεις, οπότε κάνε το…

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση 4: Η αποστολή μου είναι να κάνω στο εδώ και τώρα άσκηση αειζωίας σε μένα και ύστερα σε άλλους;

Απάντηση 4: (η φωνή αλλάζει, γίνεται αυστηρή) Η αποστολή σου είναι να κάτσεις στην καρδιά σου! Μεγάλα λόγια, μεγάλες λέξεις, μεγάλες προσδοκίες! Κάτσε στην καρδιά σου και δες τι έχει να σου πει! Δεν είσαι εδώ για να τραβήξεις γραμμές για ένα μέλλον που δεν ξέρεις καν αν θα υπάρχει ή όχι, είσαι εδώ όπως το λες πολύ καλά στο ερώτημά σου, για να ζεις στο εδώ και τώρα! (Η φωνή μαλακώνει) Εδώ και τώρα τι κάνεις για να χαρείς; Εδώ και τώρα, είσαι απόλυτα στη χαρά της ζωής; Εάν δεν είσαι απόλυτα στη χαρά της ζωής, τότε τι έχεις να κάνεις για να είσαι; Εάν η σκέψη του τι θα κάνεις σε μια βδομάδα, σε ένα μήνα, σε ένα χρόνο, σου φέρνει αυτήν τη χαρά, τότε να ξέρεις ότι είναι απλώς μια σκέψη… και ότι δεν είναι η χαρά της καρδιάς σου αλλά είναι η χαρά του μυαλού, είναι η χαρά του εγώ που παίζει πολύ καλά μαζί σου, πάρα πολύ καλά!

Τόσο πολλά δώρα σου δόθηκαν, τι τα κάνεις; Αυτό να αναρωτιέσαι! Εκφράζεις τη χαρά της ζωής κάθε στιγμή; Εάν αφήνεις τη ροή της χαράς της ζωής να κυλάει, δεν υπάρχει πια σήμερα, αύριο, σε ένα χρόνο… υπάρχει ένα ‘ευχαριστώ’ στη ζωή που εγκαθίσταται βαθιά, και τίποτα άλλο. Όταν σου δίνονται δώρα, χαμηλώνεις το κεφάλι και κοιτάς την καρδιά και χαίρεσαι γι’ αυτό που βλέπεις… και κάθε μέρα όταν ξυπνάς λες: «υπηρετώ, ευχαριστώ, χαίρομαι για την θέση μου. Δείξε μου σήμερα, εσύ το πουλί που ελευθερώθηκε και που είμαι εγώ, δείξε μου το δρόμο, σήμερα! Όχι του χρόνου, σήμερα… ευχαριστώ! Σ’ αγαπώ!»

Ως εκεί. Ως εκεί! Σήμερα, σύνδεση με το πουλί σήμερα, και ευγνωμοσύνη για σήμερα!

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση 5: Το πουλί λέει ότι άρχισε η εποχή της αιώρισης. Η παλιά δόνηση της Γης έφυγε. Μπορούμε να σταθούμε σ’ αυτό, δηλαδή στην καινούρια εποχή;    

Απάντηση 5: Όλα καταστρέφονται! (με γέλιο) Γι αυτό ήρθατε, για αυτήν τη χαρά, για να το ζείτε, επιτέλους! Επιτέλους γκρεμίζεται αυτή η παλιά δόνηση που κουβαλούσε η Γη. Σε παρακαλώ πολύ να μην πεις ότι είναι η δόνηση της Γης αλλά η δόνηση που κουβαλούσε η Γη… σαν ένα δέρμα από όστρακο που βγαίνει. Όταν αυτά τα ζώα, τα οστρακόδερμα, ή τα φίδια, βγάζουν το παλιό τους δέρμα, μέχρι να βρουν το καινούριο και μεγαλύτερο, περνάνε από μια φάση όπου κρύβονται γιατί είναι πάρα πολύ ευάλωτα. Δεν λέμε αυτήν την στιγμή ότι η Γη είναι ευάλωτη. Η Γαία είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τέτοιες λέξεις για εκείνη. Μιλάμε για σας. Αφήνετε κι εσείς μια ενέργεια πάνω στην οποία είχατε μάθει να βαδίζετε και μαθαίνετε σιγά-σιγά να βαδίζετε σε μια καινούρια δόνηση. Ανάμεσα σ’ αυτήν την περίοδο όπου αφήνετε όλο και περισσότερο παλιά δέρματα δικά σας και την περίοδο όπου θα έχετε βρει το καινούριο, μεγαλωμένο σας δέρμα που θα σας πάει κουτί και θα είναι ακριβώς το κατάλληλο για σας, περνάτε κι εσείς από μια περίοδο όπου είστε ευάλωτοι, όπου νοιώθετε μερικές φορές ότι τίποτα δεν βαστάει, τίποτα δεν βοηθάει, και ότι φτάνει ο καθένας να σας σπρώξει λίγο για να αρχίσετε να κλάψετε, να ραγίσετε. Μερικές φορές μεταφράζεται αλλιώς και νοιώθετε ότι δεν καταλαβαίνετε τίποτα, ότι είστε εκτός πραγματικότητας, ότι δεν πατάτε στη Γη.

Αυτό είναι δύσκολο και αυτό περνάει ο καθένας από σας και πάρα πολλά άτομα για να μην πούμε όλη η ανθρωπότητα σε διαφορετικούς βαθμούς: γι’ αυτό και δυσκολεύεται τόσο πολύ, γι’ αυτό και μερικοί δεν μπορούν να βρουν καινούρια στοιχεία αναφοράς και τα χάνουν τελείως. Όλο και περισσότεροι θα τα χάσουν τελείως γιατί δεν βρίσκουν εδώ καινούρια σημεία αναφοράς!

Βλέπετε που το πάμε, έτσι; Εσείς θα είστε τα καινούρια σημεία αναφοράς! Μόλις βρείτε κι εσείς την καινούρια σας δόνηση. Γι’ αυτό και καλείστε να εργάζεστε όλο και πιο σταθερά, καθημερινά… καθημερινά, καθημερινά… Γιατί το τονίζουμε; Γιατί μερικές φορές, κι εκεί γυρίζουμε και στην προηγούμενη ερώτηση «χάνω το κέντρο μου και το ξαναβρίσκω» επειδή αυτό που θα πούμε απαντά και σε εκείνη την ερώτηση: μερικές φορές βρίσκετε την απάντηση, το κέντρο, την καινούρια σας δόνηση και είστε καλά, και το δουλεύετε όλη την ημέρα και είστε καλά, και την επόμενη μέρα το ίδιο, και την άλλη… και φτάνει να είστε με συγκεκριμένα άτομα, σε συγκεκριμένο χώρο, για να ξεχάσετε τα πάντα και να πάρετε ξανά παλιές συνήθειες και να ξαναβρείτε την δόνηση που είχατε παλιά… Το θέμα είναι το εξής: όταν το ζώο έχει αφήσει το παλιό δέρμα που του ήταν μικρό, μπορεί να ξαναμπεί σ’ αυτό;;; Μπορεί να το κάνει ή πρέπει να περιμένει το καινούριο να δημιουργείται στα μέτρα του;;;

Κάθε φορά που γυρίζετε στην παλιά σας δόνηση νοιώθετε χάλια! Δεν σας πάει πια! Σας είναι δύσκολο να μην γυρίσετε εκεί γιατί είναι μια δόνηση που σας είναι οικεία, αλλά δεν σας πάει πια και πρέπει να πάρετε την απόφαση να βαδίζετε στην καινούρια δόνηση κάθε μέρα όλο και περισσότερο! Μιλάγαμε για πρόθεση: όταν ξεχνάτε την πρόθεση είναι η ίδια η ζωή που σας την υπενθυμίζει! Όταν γυρίζετε στην παλιά σας δόνηση βλέπετε ότι δεν πάει, είστε πολύ δυστυχισμένοι, οπότε δεν έχετε άλλη λύση: η μοναδική λύση είναι να σταθείτε στην καινούρια δόνηση όπου νοιώθετε καλά.

Όλα σας σπρώχνουν προς τα εκεί! Και για να απαντήσουμε στο ερώτημά σου, φίλη μας: όχι, δεν είστε ακόμα έτοιμοι. Ακόμα δουλεύετε για το καινούριο δέρμα αλλά ετοιμάζεται όλο και περισσότερο! Να είσαι σίγουρη γι’ αυτό, ετοιμάζεται όλο και περισσότερο και αυτή η δημιουργία προχωράει και προχωράει καλά… Ο καθένας στο ρυθμό του, προχωράτε. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην ολοκλήρωση του περάσματος: είστε στη διαδικασία του περάσματος. Έφυγε το παλιό δέρμα, δεν έχει ολοκληρωθεί η δημιουργία του καινούριου. Είστε στην πορεία.       

 

Επόμενη ερώτηση… Μένετε συγκεντρωμένοι. Η εργασία σας ως ομάδα, μην το ξεχάσετε, είναι να φέρετε την ενέργεια που σας βοηθάει να χτίσετε αυτό το καινούριο δέρμα και να κρατήσετε αυτήν την ενέργεια κοντά. Δεν υπάρχει ένας από σας που είναι λιγότερο σημαντικός από τους άλλους. Ο καθένας έχει να κρατάει την θέση του. Οπότε ζητάμε στον καθένα να μπει ενεργά στο ρόλο του δημιουργού που είναι αυτήν την στιγμή.

 

Ερώτηση 6: Πως μπορώ να ενισχύσω την σχέση μου με την φύση και τη Γαία; Το projectπου σκέφτομαι θα βοηθήσει; Πρέπει να ξέρω κάτι γι’ αυτό; 

Απάντηση 6: Πάτα! Πάτα με τα πόδια σου στη Γη. Χόρεψε, μην τραγουδάς μόνο, χόρεψε! Χρησιμοποίησε τα πόδια σου, υπολειτουργούν! Ενίσχυσε τους αστραγάλους σου, απελευθέρωσε τα μπλοκαρίσματα στους αστράγαλους, πήδα, πήδα και χόρεψε, να νοιώθεις τη Γη κάτω από τις πατούσες σου… Να περπατάς συνειδητά, δηλαδή νοιώθοντας την φτέρνα που ακουμπάει και μετά τα δάχτυλα, κάθε δάχτυλο, όλα τα δάχτυλα απλωμένα. Όταν περπατάς να μην νοιώθεις και να μην σκέφτεσαι τίποτα άλλο πάρα αυτό: την επαφή του ποδιού με τη Γη, και να νοιώθεις τι σου λέει η Γη σε κάθε βήμα! Να το νοιώθεις αυτό γιατί η Γαία, η Γη είναι κάτι πολύ παρόν στο μυαλό σου καθώς στην καρδιά σου αλλά πολύ παράξενα είναι εντελώς απούσα από τα πόδια σου, ενώ είναι τα πόδια σου που είναι ο σύνδεσμος του σώματός σου με τη Γη… Οπότε η σύνδεση σου με τη Γη παραμένει σε ένα επίπεδο σκέψης, ιδέας, συναισθήματος αλλά δεν υλοποιείται.

Να γραπώνεσαι στη Γη! Να νοιώθεις ότι με τα πόδια σου αρπάζεις τη Γη… φοβάσαι! Φοβάσαι ότι αν αρπάξεις τη Γη θα χάσεις την επαφή που έχεις με τον πάνω κόσμο! Και όμως, όταν θα έχεις καλλιεργήσει αυτήν την στήριξη που σου δίνει η Γη στις πατούσες, όταν θα έχεις γραπωθεί για τα καλά… για δες μέσα σου τον αετό… δες μέσα σου τον αετό… Σου δίνουμε ως άσκηση μέχρι την επόμενη φορά που θα έρθεις εδώ, μπορεί να είναι σε δυο βδομάδες ή σε δυο μήνες, κάθε μέρα να δεις τον εαυτό σου ως αετό… Ποια είναι τα πόδια του αετού;;; πως είναι τα πόδια του, τα βλέπεις; Θα κάνεις τα δικά σου πόδια δικά του!

Πως κάνει ο αετός όταν έρχεται στο δέντρο, στο κλαδί; Ακουμπάει απαλά στο κλαδί; Θα πέσει! Αντίθετα γραπώνεται, αρπάζει το κλαδί, δεν το αφήνει με τίποτα!!! Ξέρεις γιατί; Γιατί όταν θα θέλει να πετάξει και πάλι, θα σπρώξει με δύναμη αυτό το κλαδί με τα πόδια… κι εσύ το ίδιο, θα πετάξεις ακόμα πιο ψηλά, θα υλοποιήσεις περισσότερο αυτό που θες να κάνεις όταν θα έχεις μάθει να γραπώνεσαι, να μην αφήσεις τη Γη από τα πόδια σου με τίποτα!

Μάθε να της πεις ότι την αγαπάς, όχι με την καρδιά σου αλλά με τα πόδια σου! Επαφή σώμα με σώμα! Δάχτυλα, νύχια μέσα στη Γη… είσαι αετός, πετάς, ναι, πετάς καλά, πετάς ψηλά! Να γραπώνεσαι στη Γη για να πάρεις φόρα! Ό αετός δεν ανοίγει μόνο στον ουρανό. Ο αετός φωλιάζει στη Γη, στο βουνό, σε κάτι πάρα πολύ στερεό. Από κει αντλεί τη δύναμή του!

Το projectμπορεί να υλοποιηθεί αν συνδεθείς με τη Γη.

 

Αυτές ήταν οι ερωτήσεις που φέρατε σήμερα. Είμαστε εδώ, το λέμε και το επαναλαμβάνουμε, για να λειτουργήσουμε ως ένα. Ο ένας βοηθάει τον άλλον: εσείς μεταξύ σας, εμείς εσάς και εσείς εμάς. Αυτόν τον σκοπό έχουν αυτές οι συναντήσεις μέχρι τα Χριστούγεννα τουλάχιστον. Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις είναι απλώς μια αφορμή ώστε να μάθετε ακόμα πιο συνειδητά να δέχεστε –και δεν είναι εύκολο!- ότι έρχεστε εδώ για να βοηθήσετε τους διπλανούς σας με την παρουσία σας. Η παρουσία στον άξονά σας και η εμπλοκή σας στην ομάδα επιτρέπουν στην απάντηση να έρθει και να βοηθήσει κάποιον άλλον από σας ή κάποιον που έστειλε ένα ερώτημα, όπως σήμερα μέσω μηνύματος. Έρχεστε εδώ για σας και για τους άλλους: για τους άλλους εδώ και για τους άλλους πέρα από δω που συνδέονται νοερά με αυτήν την εργασία. Είστε εδώ για να καλλιεργήσετε συνδέσεις, για να μεγαλώσετε το δικτύωμα. Όταν μεγαλώνει το δικτύωμα, περισσότερες ενέργειες μπορούν να έρθουν από τη δικιά μας πλευρά και να βοηθήσουν. Αυτό κάνετε αυτούς τους μήνες: απλώνετε το δικτύωμα. Να το έχετε κατά νου… του νου που βρίσκεται στην καρδιά, για να ξέρετε ποια είναι η θέση σας σ’ αυτήν την εργασία. Η θέση σας είναι σε κάθε κόμβο του δικτυώματος και όλοι μαζί απλώνετε αυτό το δικτύωμα!

Δείτε το: δείτε τον καθένα από σας σε ένα κόμβο και ανάμεσά σας να υπάρχουν γραμμές χρυσές… μέσα σ’ αυτές τις γραμμές ρέει χρυσό φως, πληροφορία, αλληλοβοήθεια, γνώση, αποδοχή… δεν υπάρχει κανείς ψηλότερος ή χαμηλότερος από τον άλλον… Είστε όλοι μέλη του δικτυώματος, κόμβοι σ’ αυτό το δικτύωμα… ένα δικτύωμα που ενώνει τον Ουρανό με τη Γη, που επιτρέπει τα φως από τη δικιά μας πλευρά να έρθει και να μεταδίδεται στη Γη. Νοιώστε το. Πάρτε λίγο χρόνο για να το δείτε και να το νοιώθετε, είναι πανέμορφο έργο! Δείτε την ενέργεια να έρχεται από πάνω, να μπαίνει στις γραμμές του δικτυώματος και να αλλάξει όσο πρέπει, όσο χρειάζεται ακριβώς ώστε να μπορεί να δοθεί στη Γη και να μπορεί να γίνει αποδεκτή στη Γη… απλώνεται σε όλη τη Γη (παύση)…

Δείτε πόσο ζωντανό είναι το δικτύωμα, πόσο ρέει η ενέργεια, όσο είστε συνειδητοί αυτής της συνεργασίας… δηλώστε μέσα στην καρδιά σας την πρόθεση να συνεχίσει: αυτή η ενέργεια περνάει από το δικτύωμα που έχετε δημιουργήσει και επεκτείνεται, μπαίνει και ρέει στη Γη ακόμα και μετά από το τέλος της συνάντησης, όσο γίνεται...

Σας ευχαριστούμε. Μείνετε ακόμα λίγο σ’ αυτήν την εργασία που κάνετε, δεν έχει τελειώσει. Να την απολαύσετε (παύση)…

Να απολαύσετε την θέση σας στη Γη!

Και έτσι είναι.