Συζητήσεις με τον Θωθ - 7

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
13/12/2017

Καλώς ήρθατε όλοι εδώ σήμερα… Οραματιστείτε ένα λευκό φως που κατεβαίνει στο κέντρο του κύκλου σας και έρχεται να σταθεί πάνω από το κερί που έχετε ανάψει. Αφήστε το απλώς εδώ… και κατά τη διάρκεια της συνάντησης θα απλωθεί, θα μεγαλώσει, θα ακτινοβολήσει και αν υπάρχει κάποια στιγμή όπου κουράζεστε μια και έχουμε πολλά να πούμε, μπορείτε να συνδεθείτε πάλι με αυτό το λευκό φως καρδιά με καρδιά… να συνδεθείτε με την πρόθεση να τραφείτε απ’ αυτό… Να μεγαλώνετε την σύνδεση σας με αυτό το φως, με πολύ εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη…

Αρχίζουμε τις ερωτήσεις. Πρώτη ερώτηση:  

 

Ερώτηση 1: Είδα ένα λευκό πουλί να βγει από ένα μαύρο κουτί: πως βγαίνει φως μέσα από τα σκοτάδια; 

Απάντηση 1:Το άσπρο πουλί είναι αυτό που είσαι, που είναι ο καθένας στην αρχή. Είναι η ουσία του καθενός. Τα σκοτάδια είναι εκεί όπου έρχεστε για να μάθετε. Μαθαίνετε να δέχεστε το πλαίσιο και το πλαίσιο είναι πολύ μεγάλο: δεν είναι μόνο ένα εξωτερικό πλαίσιο, είναι ό,τι έχετε χτίσει εσείς. Όταν λέμε «ό,τι έχετε χτίσει», δεν είναι μόνο το περιβάλλον, είναι αυτό αλλά και όλο το παρελθόν, όλο το μέλλον και ό,τι είστε εσείς, όλες οι εγγραφές που έχετε κάνει, που έχετε δημιουργήσει, όλα! Το σκοτάδι είναι η άλλη όψη του καθρέφτη, η άλλη όψη του εαυτού…

Το λευκό πουλί μπορεί να βγει από τα σκοτάδια γιατί η ουσία δεν βλάπτεται ποτέ: αυτό είδες. Είδες την ουσία. Η ουσία δεν βλάπτεται ποτέ, παραμένει ουσία άκρως συνδεδεμένη με το φως του Δημιουργού. Δεν επηρεάζεται, σ’ αυτό που είναι, από τα σκοτάδια. Αυτό που έχετε να κάνετε είναι να το αναγνωρίσετε και να θυμηθείτε ότι υπάρχει μέσα σας. Από την στιγμή που το αναγνωρίζετε, μπορείτε να ταυτιστείτε με αυτό και να ανοίξετε διάπλατα τα χέρια και στα σκοτάδια… Όταν δεν αναγνωρίζετε τα σκοτάδια, δεν μπορείτε να τα φωτίσετε.

Μερικοί θα ήθελαν να ανοίξουν την καρδιά τους σ’ αυτό το άσπρο πουλί και να μην κοιτάξουν τίποτα άλλο εκτός από το άσπρο πουλί. Θα ήταν να κλείνετε τα μάτια σας, να μπείτε στην άρνηση του τι δημιουργήσατε και του τι είστε στη δημιουργία σας… Είστε πολλά: είστε το λευκό πουλί, είστε και τα σκοτάδια, είστε και η δημιουργία σας, και έχετε όλα να τα ενώσετε… Δεν μπορεί να υπάρχει ένωση χωρίς αποδοχή, το ξέρετε. Το ότι βγαίνει το πουλί σημαίνει ότι αρχίζεις να αναγνωρίζεις το δυναμικό σου. Να χαίρεσαι! Να χαίρεσαι γιατί μερικές φορές το πουλί είναι τόσο κρυμμένο που οι άνθρωποι δεν το βλέπουν. Βλέπουν μόνο τη δημιουργία και ξεχνάνε την ουσία. Μετά ο κίνδυνος είναι να δείτε μόνο την ουσία και να θέλετε να ξεχάσετε τη δημιουργία… Έτσι ο δρόμος είναι να πάτε πρώτα στην συνείδηση της μιας πλευράς, μετά στην συνείδηση της άλλης, και ύστερα να ενώσετε και τις δυο, να δέχεστε και τις δυο.

Προχώρα! Όταν ταυτίζεσαι με το λευκό πουλί μην ξεχνάς τη δημιουργία, τα σκοτάδια, κοίταξε τα και αγκάλιασε τα, και όταν είσαι στο σκοτάδι θυμήσου το λευκό πουλί: υπάρχει, ζητάει μόνο να φανερωθεί! Άφησε το να έρθει μπροστά σου και να τραγουδάει για σένα. Έτσι θα βρεις μια ισορροπία και θα προχωρήσεις με περισσότερη γαλήνη.     

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση 2: Πως μπορώ να βάλω πειθαρχία στην καθημερινότητα μου;   

Απάντηση 2:Αυτό, φίλη μας, σηκώνει πολλές ερωτήσεις… σε ποιο επίπεδο βρισκόμαστε εδώ, σε ποιο επίπεδο μιλάμε; Πειθαρχία στη ζωή… από πού, από ποιον; Να δέχεσαι την πειθαρχία που επιβάλλουν οι άλλοι ή να βάλεις τη δικιά σου; Θα μας επιτρέψεις να μην μιλάμε για την πειθαρχία που επιβάλλουν οι άλλοι γιατί δεν μας ενδιαφέρει καθόλου. Σε σχέση με αυτό κάνεις ό,τι θέλεις: οι άλλοι θέλουν να επιβάλλουν κάτι σε σένα και σε άλλους… πολλά θα μπορούσαμε να πούμε πάνω σ’ αυτό, είναι πολλές οι σχέσεις εξουσίας, πολλά τα δήθεν μέσα σ’ αυτό… και σχέσεις που γεννάνε, δημιουργούν πολύ θυμό, πάρα πολύ θυμό, οργή, πολύ συχνά οργή μεγάλη… (η ενέργεια γίνεται πολύ δυνατή και πιο αυστηρή) πραγματικά, η πειθαρχία που επιβάλλεται από έξω δεν μας ενδιαφέρει καθόλου… και θα είμαστε ακόμα πιο αυστηροί λέγοντας ότι μπορεί ακόμα και να σας ξεγελάσει! Επειδή υπακούτε, επειδή τηρείτε τους κανόνες, νομίζετε ότι κάνετε πολύ καλή δουλειά… και είναι τόσο, μα τόσο επιφανειακό αυτό!!! Παρακαλούμε πολύ να μην σταθείτε σ’ αυτό το επίπεδο. Η κοινωνία προχωράει χάρη στους ανθρώπους που δεν τηρούν τους κανόνες. Οι κανόνες έχουν μια θετική πλευρά αλλά από την άλλη παγιώνουν την εξέλιξη. Πολύ συχνά είναι σαν να σας βάλουν χειροπέδες και αλυσίδες στους αστράγαλους για να μην μπορείτε να προχωρήσετε. Μην ακούτε τους κανόνες της κοινωνίας φίλοι μας: να μάθετε να απελευθερωθείτε απ’ αυτά και να πετάξετε ελεύθερα, ελεύθερα!

(Η ενέργεια γλυκαίνει) Ας μιλήσουμε καλύτερα, και ίσως πιο ήρεμα, για την εσωτερική πειθαρχία, η οποία είναι πανέμορφη γιατί συνδέεται με την ομορφιά που έχετε μέσα σας. Μια και ρωτάς πως μπορείς να βάλεις πειθαρχεία στην καθημερινότητα σου, ίσως νομίζεις ότι δεν έχεις, ότι δεν βάζεις αρκετά; Αλλά που βάζεις εσύ τον πήχη; Πως κρίνεις ότι έχεις ή δεν έχεις πειθαρχία; Πάνω σε τι βασίζεσαι για να κρίνεις; Σε παρακαλούμε πάρα πολύ, πάρα πολύ, μια μέρα να βρεις λίγη ώρα, να πάρεις ένα χαρτί και ένα μολύβι και να γράψεις τι σε δυσκολεύει πραγματικά και γιατί θα ήθελες περισσότερη πειθαρχεία πάνω σε κάθε θέμα…

Πολύ πιθανόν τις περισσότερες φορές οι απαντήσεις σου να είναι ότι θέλεις πειθαρχεία επειδή ευθείαν ή πιο ύπουλα η κοινωνία σου επιβάλλει αυτήν την πειθαρχεία… τότε μπορείς να ακούσεις ή να διαβάσεις ξανά ό,τι είπαμε από την αρχή στην απάντηση μας. Μπορείς να πετάξεις πολύ μακριά όλη αυτήν την ψεύτικη πειθαρχεία βασισμένη συχνά πάνω σε σχέσεις εξουσίας. Μερικές φορές όμως θα δεις ότι υπάρχουν πράγματα που εσύ θέλεις βαθιά και θα ήθελες να τα καταφέρεις καλύτερα, πιο συχνά. Τότε, άλλη μια ερώτηση θα σου κάνουμε: νοιώθεις βαθιά ότι αυτός ο στόχος για τον οποίον θα ήθελες περισσότερη πειθαρχεία είναι στο δρόμο σου ή μήπως είναι στο δρόμο άλλου; Άλλος ο στόχος ενός Κινέζου που μεγάλωσε με ένα συγκεκριμένο περιβάλλον, και άλλος ο στόχος ενός Ευρωπαίου που μεγάλωσε σε εντελώς διαφορετικό περιβάλλον. Αν όμως είναι στόχος καρδιάς, τότε δες κατά πόσο σου δίνει ευχαρίστηση… αν σου δίνει πολύ ευχαρίστηση τότε ζήτησε πειθαρχεία γιατί τότε, κάνοντας αυτό πιο συχνά, πιο τακτικά, κάνεις ένα δώρο στον εαυτό σου!!!

Έχουμε την εντύπωση, και σου κλείνουμε το μάτι, ότι εάν είναι κάτι που σ’ ευχαριστεί πολύ, το κάνεις ήδη πολύ καλά και όσες φορές είναι εφικτό για σένα! Μπορείς απλώς να βάλεις πρόθεση να το κάνεις ακόμα περισσότερο για να είσαι εσύ ακόμα πιο ευτυχισμένη βαθιά! Βλέπεις, ο πρώτος στόχος για την πειθαρχεία είναι να είσαι εσύ ικανοποιημένη με αυτήν την πειθαρχεία, να είσαι εσύ μέσα στη χαρά με αυτήν την πειθαρχεία… αν δεν είσαι σημαίνει ότι ο στόχος δεν είναι πραγματικά δικός σου, και τότε δεν έχει αξία να είσαι πειθαρχημένη γι’ αυτό, δεν αξίζει να σπαταλάς πολύ ενέργεια γι’ αυτό: είναι στόχοι που βάλανε άλλοι, δεν είναι δικοί σου!

Λοιπόν, συμπέρασμα: πάρε ένα χαρτί, γράψε τους στόχους για τους οποίους θα ήθελες να είσαι πιο πειθαρχημένη, δες γιατί, και εκεί που νοιώθεις πολύ χαρά για την πειθαρχεία, κράτα αυτούς τους στόχους. Τους άλλους, ξέγραψέ τους, δεν είναι δικοί σου στόχοι! Αν έχεις κρατήσει απ’ όλη τη λίστα ένα, δυο στόχους, και θες βοήθεια, τότε βάλε πρόθεση με όλη σου την καρδιά αυτοί οι στόχοι να γεμίζουν τη ζωή σου περισσότερο από ποτέ και θα είμαστε δίπλα σου για να σε βοηθήσουμε… όπως είμαστε πάντα γιατί μας καλείς πολύ συχνά και κάθε φορά είμαστε κοντά, με όλη μας την αγάπη!  

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση 3: Πως μπορώ να έχω την σιγουριά ότι τηρώ το συμβόλαιο ζωής μου και αν δεν το κάνω, πως διορθώνεται;

Απάντηση 3: Κι εδώ μπορούμε να απαντήσουμε σε δυο επίπεδα, και χαμογελάμε… γιατί θα σου πούμε αντιφατικά πράγματα και εσύ θα επιλέξεις αυτό που θες!

Πρώτο, δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρη ότι είσαι στο συμβόλαιο ζωής σου, ότι προχωράς καλά. Αν το κοιτάξεις σ’ αυτό το επίπεδο, είναι σαν να κρίνεις. Ποιος κρίνει; Υπάρχει μια δασκάλα κάπου που λέει σε μικρό παιδί «έκανες καλή δουλειά, έκανες καλά την εργασία σου σήμερα, μπορείς να περάσεις στην επόμενη τάξη»; Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν πάει έτσι, κανείς δεν κρίνει, μόνο εσύ… μόνο εσύ στο τέλος της ζωής σου, που είναι μακριά από σήμερα, και το λέμε αυτό σε παρένθεση. Τότε καλείσαι να δώσεις την άποψή σου πάνω στη ζωή που πέρασες, να κρίνεις ή να μην κρίνεις ανάλογα με το σημείο όπου έφτασες στην αποδοχή…

Τελικά δεν έχουμε καθόλου όρεξη να απαντήσουμε στο ερώτημά σου γιατί την απάντηση την ξέρεις πάρα πολύ καλά! Ξέρεις ότι βαδίζεις κάθε στιγμή ανάλογα με το συμβόλαιο ζωής σου. Γιατί; Επειδή κάνεις ό,τι μπορείς… δεν μπορείς να κάνεις παραπάνω, κάνεις ό,τι μπορείς. Μερικές φορές νοιώθεις ότι θα μπορούσες να κάνεις κάτι παραπάνω αλλά και αυτήν την αίσθηση την παίρνεις αγκαλιά… γι’ αυτό δεν είστε εδώ όλοι; Για να δέχεστε ακόμα και τις ατέλειες, ακόμα και τις στιγμές όπου έχετε κουραστεί και λέτε «όχι άλλο, όχι πια… ακόμα να δουλέψω; Ακόμα να ψάχνομαι;» Αυτό έχει σημασία ή αυτό που έχει σημασία είναι η ποιότητα της καρδιάς… και πως είναι η δικιά σου καρδιά; Το ξέρεις ότι είναι ορθάνοιχτη, θέλεις κάτι άλλο; Χρειάζεται κάτι άλλο; Αυτή είναι η βάση και μετά, γύρω απ’ αυτό έρχεται ο ανεμοστρόβιλος που φέρνει όλες τις ενέργειες που είναι να καθαρίσεις δίπλα σ’ αυτήν την καρδιά η οποία βρίσκεται στο κέντρο της σπείρας, και κάθε φορά που ανεβαίνει μια ενέργεια που ζητάει κάθαρση, τη δέχεται, την κοιτάει, την μετουσιώνει και την αφήνει να φύγει… Αυτό ήρθες να κάνεις. Ήρθες να ανοίξεις διάπλατα την καρδιά σου. Ήρθες να κάτσεις στο κέντρο της σπείρας και να αφήσεις όλες τις ενέργειες να ανεβούν για να καθαριστούν. Ήρθες επίσης να κάτσεις σε ένα μεγάλο κύκλο με πολλούς άλλους που ήρθαν στη Γη με την ίδια πρόθεση ώστε ο καθένας να μπορεί να κοιτάει τον άλλον και να πάρει έμπνευση και ενδυνάμωση από τον άλλον. Και εμπνέεις, και δέχεσαι την ενδυνάμωση. Τι άλλο θες;

Κάθε φορά που νοιώθεις ότι δεν είσαι εντελώς στην καρδιά σου, ξαναπαίρνεις θέση: αυτή είναι η διόρθωση, και προχωράς, και εμβαθύνεις, και ακτινοβολείς… δεν ζητάμε τίποτα άλλο. Ηρέμησε, ηρέμησε γιατί είσαι στην θέση σου και είσαι καλά στην θέση σου. Πράττεις σωστά, συνέχισε, με όλη μας την αγάπη… Την εισπράττεις όπως εισπράττουμε τη δικιά σου… και όντως έτσι είναι!    

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση4: Πως μπορώ να ξαναβρώ έναν φυσικό, καλό ύπνο και τι θέλουν να μου πουν οι αϋπνίες;

Απάντηση 4: Φίλε είναι μια πολύ καλή ερώτηση στη διατύπωσή της. Τι θέλουν να σου πουν οι αϋπνίες; Όντως, θέλουν να σου πουν πολλά… Θέλουν να σε τραβήξουν σε έναν κόσμο μαγικό, στον κόσμο του ονείρου εν συνείδηση…

Κι εδώ τα επίπεδα για την απάντηση είναι πολλά. Θα μπορούσαμε να σου απαντήσουμε σε ένα πολύ φυσικό επίπεδο και να σου πούμε «πάρε αιθέριο έλαιο νάρδο και βάλε λίγο στους κροτάφους σου, πίσω από το λαιμό σου στην σπονδυλική στήλη, μια σταγόνα, και δες ότι οι πολλές ιδέες γύρω σου, είναι σαν σύννεφα γύρω σου. Με αυτό το σύμμαχο που είναι το αιθέριο έλαιο, μπορείς να βάλεις νοερά τα χέρια μπροστά σου σαν να ήθελες να κολυμπάς και να τα ανοίξεις για να προχωράς κολυμπώντας μέσα σ’ αυτά τα σύννεφα και να βγεις σε ένα πεδίο πολύ πιο καθαρό. Οι σκεπτομορφές διαλύονται όπως και οι σκέψεις που δεν χρειάζεται πια να θρέψεις. Θα μπορούσαμε να σου πούμε: «προχώρα έτσι και ήδη θα δεις διαφορά», αλλά δεν θα σταθούμε εκεί και θα σου απαντήσουμε σε ένα πιο βαθύ επίπεδο. Θα σου προτείνουμε ένα ταξίδι.

Λοιπόν, πες ότι έχουμε νύχτα και αρχίζει μια αϋπνία… εσύ, είσαι σε έναν άλλον κόσμο, στον κόσμο του ονείρου. Έλα να ονειρευόμαστε μαζί… Βλέπεις μπροστά σου ένα πολύ μεγάλο κτήριο, όχι σε πολύ καλή κατάσταση. Είναι παλιό βλέπεις, πολύ παλιό και λίγο εγκαταλελειμμένο, αλλά είναι πολύ όμορφο, έχει στυλ, και βλέποντάς το θέλεις πολύ να το αγοράσεις για να το ανακαινίσεις, να το κάνεις δικό σου. Μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα μέσα, τόσο μεγάλο που είναι, σαν 10, 20 σπίτια, πραγματικά μεγάλο κτήριο, με μεγάλη σκεπή, αλλά σε πλήρη εγκατάλειψη!

Μπαίνεις στο κτήριο που έγινε δικό σου, και μπαίνεις στην πρώτη αίθουσα… παλιομοδίτικη θα λέγαμε, σαν μια παλιά αίθουσα σχολείου με έναν πίνακα, 1-2 θρανία από δω και από κει, παλιά πράγματα… αρχίζεις και σκέφτεσαι τι θα μπορούσες να κάνεις εκεί, και υπάρχουν δεκάδες τέτοιες αίθουσες στο κτήριο αυτό που επικοινωνούν με το δρόμο, με τον έξω κόσμο, και που θέλουν ανακαίνιση… πολύ δουλειά! Αλλά βλέπεις μια πορτούλα από την άλλη πλευρά και πας εκεί, περνάς την πορτούλα και μπαίνεις σε μια κρεβατοκάμαρα… ένα κρεβάτι, με τις κουβέρτες ανοικτές, δεν υπάρχει κανείς… ίσως αυτός που κοιμόταν εκεί έχει εγκαταλείψει την θέση του εδώ και πολύ καιρό… αυτό το δωμάτιο δεν δίνει στο δρόμο. Δίνει σε μια αυλή, μικρή, θα λέγαμε 10χ5 μέτρα… πηγαίνεις σ’ αυτήν την αυλή χτισμένη γύρω-γύρω: είναι μια εσωτερική αυλή, καμία πόρτα δεν δίνει κατ’ ευθείαν στο δρόμο. Πολύ εσωτερικός χώρος παρόλο που βλέπει τον ουρανό… Σ’ αυτήν την αυλή, υπάρχουν πλάκες γύρω-γύρω που σχηματίζουν μονοπάτι και στο κέντρο ένα ορθογώνιο εντελώς φυτεμένο με πολλά λουλούδια, όλα ανθισμένα, όλα διαφορετικά, τριαντάφυλλα και πολλά άλλα… 

Φίλε, έχεις δυο επιλογές: είτε θα γυρίσεις στην αίθουσα του σχολείου και θα αρχίσεις να ανακαινίσεις όλο το κτήριο… περιττό να σου πούμε ότι δεν φτάνει αυτή η ζωή, και θα γυρίσεις στο δωμάτιο και θα κλειστείς εκεί σκεφτόμενος τις δυσκολίες σου, τη μοναξιά σου, τη μεγάλη σου μοναξιά σ’ αυτήν τη ζωή… ναι, το κρεβάτι είναι μονό, το είδες καλά… και τότε δεν θα πας πουθενά αλλού γιατί βλέπεις αυτό το δωμάτιο δεν έχει άλλο παράθυρο, έχει μόνο δυο επιλογές: είτε γυρίζεις στην αίθουσα του σχολείου και αρχίζεις τις πολλές δουλειές, είτε πηγαίνεις στην αυλή… κάποια στιγμή πρέπει να επιλέξεις, και ξέρουμε τι θα επιλέξεις… θα επιλέξεις την αυλή, είμαστε απόλυτα σίγουροι γι’ αυτό! Κάντο κάθε μέρα, σε κάθε αϋπνία σου συνέχισε αυτό το δρόμο που κάνουμε μαζί αυτήν την στιγμή και δες τον εαυτό σου να πάει στην αυλή και να διαλέξει ένα λουλούδι, ένα κάθε φορά διαφορετικό… και δες τον εαυτό σου να γίνει φως, ένα μικρό συννεφάκι φωτός, και ως μικρό συννεφάκι φωτός ακουμπάς το λουλούδι… που σε απορροφά, και νοιώθεις, με όλο το είναι σου, ότι είσαι μέσα στα πέταλα, μέσα στην καρδιά του λουλουδιού, μέσα στο κλαράκι… μπαίνεις στην πεμπτουσία του λουλουδιού και απολαμβάνεις, και παίρνεις βαθιές αναπνοές… τρέφεσαι από την μυρωδιά, από το άρωμα αυτού του λουλουδιού…

Κάθε νύχτα, θα τρέφεσαι από διαφορετικό άρωμα. Κάθε νύχτα θα τρέφεσαι από άλλη πεμπτουσία του εαυτού σου… γι’ αυτό ήρθαν οι αϋπνίες: για να σε οδηγήσουν στην πεμπτουσία του εαυτού σου… γιατί βλέπεις τέτοιο ταξίδι δεν μπορείς να το κάνεις όταν όλες οι αισθήσεις της ημέρας είναι ανοιγμένες. Μπορείς μόνο να το κάνεις στην καρδιά της νύχτας όταν υπάρχει σιωπή, διαθεσιμότητα και μπορείς να αφεθείς εντελώς στο λουλούδι… δες το θηλυκό το λουλούδι και αφέσου, όσο χρόνο μπορείς… υπάρχει περίπτωση να αποκοιμηθείς, δεν έχει σημασία, η πεμπτουσία συνεχίζει να σε γεμίζει και στον ύπνο σου, και κάθε νύχτα θα συνεχίζεις να τρέφεσαι απ’ αυτό… και θα βρεις τον εαυτό σου με πολύ πιο σίγουρο τρόπο απ’ ότι θα τον είχες βρει επιλέγοντας να ανακαινίσεις όλα τα δωμάτια της μεγάλης σου ύπαρξης.

Βλέπεις, οι λύσεις είναι πάντα πολλές όταν μια παλιά ψυχή έρχεται και ενσαρκώνεται. Έρχεται πάντα κουβαλώντας πολλά πράγματα. Η μία λύση είναι να καθαρίσετε τα πάντα: αυτό επέλεξε η φίλη σου που έκανε την προηγούμενη ερώτηση. Καθαρίζεις κι εσύ αλλά ο δρόμος σου είναι να πας στην ουσία με άλλον τρόπο, με αυτόν τον πολύ λεπτεπίλεπτο τρόπο γιατί εκεί ανήκεις, η ψυχή σου εκεί ανήκει, γι’ αυτό και θα βρεις τον εαυτό σου κάνοντας αυτήν την άσκηση… μετά από λίγο δεν θα είναι πια άσκηση, θα είναι ερωτικό ραντεβού με τον εαυτό σου, τόσο πολύ αγάπη που θα βρεις εκεί… που θα καλωσορίσεις τις αϋπνίες με χαμόγελο! Σ’ αγαπάμε πολύ, κάνε την επιλογή σου… και θα σε στηρίζουμε!     

Επόμενη ερώτηση…

 

Ερώτηση 5: Πώς να αφήνομαι στη ροή και να παραμένω εκεί, και γιατί είναι τόσο δύσκολο; (Είχαν απαντήσει σε παρόμοια ερώτηση αλλά σε άλλο επίπεδο στην 3η συνάντηση. Η απάντηση τότε αφορούσε το «πώς να αφεθώ» ενώ εδώ αφορά περισσότερο το «γιατί είναι τόσο δύσκολο».)

Απάντηση 5: Απαντάμε σε σένα και απαντάμε σε τόσο πολλούς συγχρόνως! Πώς να αφήνεσαι, γιατί είναι δύσκολο; Επειδή αν αφήνεσαι πραγματικά, και ξέρεις τι σημαίνει, το γνωρίζεις, όταν το κάνεις αυτό επανωτά, μπαίνεις σε μια διαδικασία πένθους… κυριολεκτικά. Κυριολεκτικά, η ζωή σου φέρνει όλο και πιο συχνά εμπειρίες που είναι σαν ερωτήσεις: «και αυτό είσαι έτοιμη να το αφήσεις να φύγει; Και αυτό… και αυτό;…» Κι εσύ κάθε φορά λες «ναι» αλλά κάθε φορά είναι πένθος μιας παλιάς επιθυμίας, μιας ανθρώπινης επιθυμίας, θέλησης… για όλες τις ανθρώπινες μικρές ή μεγάλες θελήσεις που στηρίζουν τον καθένα από σας, όταν αρχίζεις και μπαίνεις στη ροή, μαθαίνεις να λες «παραιτούμε, και αυτό το αφήνω, και ας γίνει ό,τι είναι κατάλληλο…»

Όλο και περισσότερο δεν είναι η θέληση της προσωπικότητας που εκφράζεται, είναι η θέληση του Ανώτερου Εαυτού που πιάνεις, με την οποία συνδέεσαι. Κάθε φορά που συνδέεσαι με αυτό έχεις από τη μία την ανθρώπινη επιθυμία και από την άλλη την επιθυμία του Ανώτερου Εαυτού, και η απάντησή σου είναι: «παραιτούμαι, ας γίνει η δικιά σου θέληση γιατί είναι, στο βάθος, η δικιά μου θέληση!»

Γιατί είναι τόσο δύσκολο; Επειδή μαθαίνετε κάθε μέρα, κάθε μέρα, όταν είστε παιδί στο σχολείο, στο σπίτι, με τα αδέλφια σας, με τους φίλους σας, με τους συμμαθητές σας, τον ανταγωνισμό. Μαθαίνετε να έχετε ένα όλο και πιο ισχυρό εγώ για να επιβιώσετε και τώρα σας ζητείται ακριβώς το αντίθετο! Είναι μια επιλογή που πρέπει να κάνετε κάθε μέρα! Δεν υπάρχει μια μέρα χωρίς αυτήν την επιλογή! Στο τέλος δεν υπάρχει μια στιγμή χωρίς αυτήν την επιλογή! Κάθε φορά αφήνεις αυτό που έχεις μάθει. Είναι σαν να έχεις πλέξει ένα ολόκληρο ύφασμα και να πρέπει να το ξεπλέξεις πόντο-πόντο, ένα-ένα. Λες «δεν θα τελειώσει ποτέ», μόνο που όλο και περισσότερο βλέπεις φως… βλέπεις ότι οι αντιστάσεις μικραίνουν, βλέπεις ότι ανοίγεται η καρδιά, βλέπεις ότι μεγαλώνει ακόμα και η χαρά… πράγμα που δεν ήταν προφανές! Ακόμα και αυτό μεγαλώνει!

Όσο περισσότερο μπαίνεις στο «δέχομαι» και στο «παραιτούμε», τόσο πιο εύκολο γίνεται. Στην θρησκεία, κάποια στιγμή λέγεται «ας γίνει η Θέληση Σου δικιά μου». Ας το αλλάξουμε λίγο… δεν σας ζητάει κανείς να πραγματοποιήσετε την θέληση ενός θεού που δεν βλέπετε, δεν νοιώθετε, δεν ακούτε! Η συμβουλή μας είναι να συνδέεστε όλο και περισσότερο με τον Εαυτό σας στην καρδιά ώστε να ακούσετε την φωνή του Εαυτού σας και να μπορέσετε να αφεθείτε στην θέληση του Εαυτού σας!!! Και είναι πολύ διαφορετικό…

Μιλάμε για σας. Δεν χάνεστε όταν λέτε «παραιτούμε». Χάνετε μια πολύ μικρή πλευρά του εαυτού σας. Η ουσία σας δεν χάνεται, αντίθετα, έτσι μπορείτε να τη βρείτε, έτσι μπορείτε να έρχεστε σε επαφή με αυτήν την ουσία και να ενωθείτε όπως λέγαμε στον φίλο σας πριν από λίγο, γιατί όταν βρίσκουμε την πεμπτουσία του Εαυτού, τότε γίνεται ένωση και δεν υπάρχει πια «δύσκολο - εύκολο». Υπάρχει απλώς «βρήκα θέση, πήρα θέση και πράττω απ’ αυτήν την θέση. Παύω να αναρωτιέμαι τι είναι σωστό και τι δεν είναι γιατί στέκομαι στην καρδιά και πράττω, μια και η ένωση πραγματοποιήθηκε».

Η δυσκολία έφυγε γιατί πήρες θέση… Τόλμα να πάρεις θέση κι εσύ! Πήρες θέση στην καρδιά. Την θέση σου την έχεις βρει. Σου είναι ακόμα δύσκολο να την εκφράσεις πλήρως στην κοινωνία. Άφησε… άφησε την φωνή σου να βγαίνει… από την θέση στην οποία κάθεσαι. Άφησε την φωνή σου να βγαίνει από την καρδιά σου! Έμαθες πολλά, έμαθες επίσης πολλά με το μυαλό σου: κατέβασέ τα όλα στην καρδιά και άφησε την φωνή να βγει από την καρδιά… ό,τι πρέπει να ξέρει η καρδιά για να μπορείς να εκφραστείς, το ξέρει. Κάτσε στην καρδιά όπου ξέρεις να καθίσεις και άφησε την φωνή να βγει από κει. Θα δεις πόσο πιο ήρεμα και ξεκούραστα είναι τα πράγματα… σε κρίνουν οι άλλοι; Το θέμα είναι πως κρίνεις εσύ τον εαυτό σου όταν πράττεις έτσι… είναι το επόμενο βήμα. Εμβαθύνεις… πολύ! Τόλμα! Τόλμα! Ο πόνος θα μειωθεί ριζικά και η χαρά θα μεγαλώσει αντίστοιχα. Σ’ αγαπάμε πολύ, πάρα πολύ… σε περιμένουμε… τόλμα!

 

Το λευκό φως απλώθηκε παντού, μας ακουμπά και είμαστε μέσα. Ριζώνουμε, με την παρουσία μας εδώ, αυτό το φως στη Γη. Το αφήνουμε να περάσει από μας με πολύ ευγνωμοσύνη… νοιώστε το, πάρτε χρόνο για να το νοιώσετε, να συνδεθείτε με αυτό που γίνεται εδώ (παύση)…

Να είστε σίγουροι, ο καθένας από σας και όσοι διαβάζετε αυτά τα λόγια, ότι η επαφή με την πεμπτουσία σας είναι εφικτή εδώ, σ’ αυτήν τη ζωή, όχι σε μια επόμενη αλλά εδώ, τώρα, και ότι μετά μαθαίνετε να τη διατηρήσετε και να ζείτε αυτήν την επαφή στην καθημερινότητά σας.

Το λευκό φως σας συνοδεύει σ’ αυτήν την αναζήτηση και σ’ αυτήν την πραγμάτωση, με ευγνωμοσύνη.

Και έτσι είναι.

 

Επόμενη συνάντηση με τον Θωθ: Τετάρτη 10 Ιανουαρίου.

Μπορείτε πάντα να στείλετε τις ερωτήσεις σας: η διαδικασία για να βγουν από την καρδιά εξηγείται στο τέλος της 4ης συνάντησης.

  

Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές με ομορφιά και ζεστασιά στην καρδιά !