Συζητήσεις με τον Θωθ - 8

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
10/01/2018

Χαίρομαι που σας βλέπω! Καλώς ήρθατε ξανά εδώ για να αρχίσουμε καλά τη χρονιά μαζί και να προχωρήσουμε μέσα σ’ αυτήν τη χρονιά, σας παρακαλώ πολύ, με πολύ σεβασμό ο ένας για τον άλλον! Όσο περισσότερο σεβασμό δείχνετε στον άλλον, τόσο περισσότερο σεβασμό μπορεί να αναπτυχθεί μέσα σας για τον εαυτό σας! Ξέρετε αρκετά την εργασία που γίνεται εδώ για να ξέρετε πόσο είναι σημαντικό εσείς να κάνετε τα βήματα για τον εαυτό σας πρώτα, και μετά για τους άλλους: δεν μπορείτε να δώσετε κάτι στους άλλους που δεν έχετε μέσα σας! Δεν μπορείτε να φωτίσετε κάποιον αν δεν έχετε φωτιστεί, δεν μπορείτε να πάρετε ένα χέρι για να βοηθήσετε κάποιον να κάνει ένα βήμα, αν εσείς δεν έχετε κάνει αυτό το βήμα… δεν μπορείτε να δείξετε σεβασμό και ενσυναίσθηση για τον άλλον αν δεν μπορείτε να δείξετε σεβασμό και ενσυναίσθηση για τον εαυτό σας!

Αυτό ως πρόλογος γι’ αυτήν την χρονιά: να έχετε πάντα κατά νου ότι πρώτα αναπτύσσετε κάτι μέσα σας και μετά μπορείτε να το εκδηλώσετε, να το δείξετε, και να το δώσετε, να το προσφέρετε στους άλλους…

Όλες οι ερωτήσεις αυτήν την εβδομάδα ήρθαν μέσω ιντερνέτ οπότε δεν τις συζητήσατε και είναι κάτι που μας αρέσει πάρα πολύ: έτσι δεν έχετε καμία προκατάληψη, δεν έχετε προσπαθήσει να κατανοήσετε τι γίνεται, τι σημαίνει κάθε ερώτηση. Θα πάτε στα τυφλά: εμείς μιλάμε, εμείς ανάβουμε το κεράκι στο σκοτάδι! Καθίστε λοιπόν απαλά, άνετα για να ακούσετε τις απαντήσεις που σας φέρνουμε σήμερα.

Οι ενέργειες του Θωθ είναι εδώ. Άλλες θα έρθουν στο προσκήνιο και θα τα πούμε στην συνέχεια.

Πρώτη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 1: Πώς να ξέρουμε αν υπάρχει μια αλήθεια ή πολλές;    

Απάντηση 1: Φίλε η απάντηση είναι πάρα πολύ εύκολη: (με χαμόγελο) δεν υπάρχει περίπτωση να το ξέρεις… αλλά θα πούμε δυο λόγια περισσότερο! Μια αλήθεια ή πολλές;… Μία είναι η αλήθεια. Πολλές είναι οι αλήθειες. Μπορείς να σκεφτείς ότι το ένα αναιρεί το άλλο αλλά καθόλου… μία είναι η αλήθεια και πολλές είναι η αλήθειες. Εξαρτάται που κοιτάς… Αν καταφέρεις να κοιτάξεις πολύ ψηλά δονητικά, αν καταφέρεις να ανεβάσεις τη δόνησή σου αρκετά, θα δεις ότι μία είναι η αλήθεια, αλλά αυτή η αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να πιαστεί από το πεδίο της Γης! Απαιτεί να φτάσετε σε ένα επίπεδο, σε μια διάσταση πολύ πιο προχωρημένη απ’ αυτήν μέσα στην οποία ζείτε. Εκεί, μία είναι η αλήθεια. Εδώ, στη Γη όπου ζείτε, όπου έχετε ενσαρκωθεί, τόσο πολλές είναι οι αλήθειες, τόσο πολλές!

Λες: πώς να ξέρουμε τότε ποια είναι η αλήθεια που πρέπει να ακολουθήσουμε; Δεν υπάρχει μια αλήθεια που πρέπει να ακολουθήσεις, υπάρχει μόνο μια αλήθεια που έχεις να βρεις μέσα σου. Όσο είσαι στην αναζήτηση μιας εξωτερικής αλήθειας, δεν μπορείς να βρεις τη δικιά σου. Μπορείς να σκεφτείς ότι αν ο καθένας αναζητά τη δικιά του αλήθεια, τότε δεν θα υπάρχουν δυο, εκατό, χίλιες αλήθειες αλλά δισεκατομμύρια! Είμαστε πολύ μακριά από μία και μοναδική αλήθεια, όντως! Όμως πρέπει να περάσετε απ’ αυτήν την αναζήτηση για να προχωρήσετε προς την ενιαία αλήθεια. Μόνο όταν ο καθένας είναι σε θέση να συνδεθεί με τη δικιά του αλήθεια, όχι στο μυαλό, όχι στο νοητικό, αλλά στην καρδιά του, μόνο όταν μπορεί να ενεργοποιήσει αυτήν την σύνδεση με την καρδιά του και εκεί να νοιώθει την αλήθεια για τον εαυτό του… τότε, εκεί, κάθε άνθρωπος βρίσκεται σε μια πολύ συγκεκριμένη δόνηση…

Όταν χίλια άτομα δονούνται σ’ αυτήν τη δόνηση της αλήθειας του καθενός, δονούνται στην ίδια δόνηση! Μπορεί η αλήθεια να είναι διαφορετική, η δόνηση όμως είναι ίδια και αυτό μετράει. Η αλήθεια μπορεί να είναι διαφορετική γιατί δεν έρχεστε όλοι με το ίδιο συμβόλαιο ζωής, δεν έρχεστε όλοι να δουλεύετε το ίδιο μάθημα ζωής, και αυτό που έχεις εσύ φίλε να δουλέψεις, δεν είναι αυτό που έχει να δουλέψει η σύντροφός σου ή ο καλύτερος σου φίλος. Έτσι η αλήθεια για σένα δεν θα είναι η αλήθεια του διπλανού σου αλλά η δόνησή σου όταν ψάχνεις τη δικιά σου αλήθεια θα έρχεται να δονείται σε πλήρη αρμονία με τη δόνηση του άλλου που ψάχνει την αλήθεια του. Είναι αυτή η αρμονία που μπορείτε να δουλέψετε, να αναζητήσετε ώστε η ανθρωπότητα, μια μέρα, να δονείται όχι ακριβώς ενιαία αλλά στο ίδιο πεδίο, σε ένα πεδίο που θα επιτρέψει την αναζωογόνηση της Γης… Σας φαίνεται πολύ μακρινό αυτό, «δεν είναι δυνατόν λέτε, με όλα αυτά που ζούμε»… και όμως, είναι πολλά τα άτομα που έχουν μπει σ’ αυτήν την αναζήτηση, ο καθένας της αλήθειας του, με πλήρη σεβασμό της αλήθειας του διπλανού…

Ερχόμαστε ξανά σ’ αυτό που σας είπαμε στην αρχή και βλέπεις φίλε, το ένα δένει με το άλλο… Η αναζήτηση της αλήθειας σου είναι αυτό που πρέπει να σε οδηγήσει, και παράλληλα ο σεβασμός για την αλήθεια των άλλων, για την πορεία των άλλων. Εκεί, σ’ αυτήν τη δόνηση ενώνεστε και απλώνετε ένα ενεργειακό πεδίο πάνω στη Γη που μια μέρα, θα επιτρέψει την θεραπεία και την αλλαγή της διάστασης μέσα στην οποία βρίσκεται η Γη αυτήν την στιγμή. Όλα αλλάζουν, δεν χρειάζεται όλοι οι άνθρωποι πάνω στη Γη να αλλάξουν για να αλλάξει η Γαία και είστε πολλοί που αλλάζετε…

Επόμενη ερώτηση:  

 

Ερώτηση 2: Που το όφελος να κάνουμε ερωτήσεις αφού κάθε ερώτηση φέρνει πολλές άλλες, και το φαινόμενο είναι χωρίς τέλος;…

Απάντηση 2: Κάθε ερώτηση είναι χρήσιμη. Κάθε ερώτηση σε βάζει σε μια εσωτερική διαδικασία ανοίγματος. Ακόμα και με τέτοια ερώτηση που μπορεί να φαίνεται μια ερώτηση που δεν έρχεται από την καρδιά. Παρόλα αυτά χρειάζεται να έχεις την καρδιά ανοιχτή για να ακούσεις την απάντηση και για να την καταλάβεις, να την αφομοιώσεις. Κάθε ερώτηση λοιπόν έχει λόγο ύπαρξης.

Λες ότι κάθε ερώτηση φέρνει πολλές άλλες. Μήπως θα μπορούσες να πάρεις χρόνο, μήπως θα μπορούσες να χαλαρώσεις λίγο παραπάνω, μήπως θα μπορούσες σε κάθε απάντηση που διαβάζεις ή που ακούς να πάρεις το χρόνο που χρειάζεται για την αφομοίωση, για να κάνει το δρόμο της η απάντηση μέσα σου… Κάθε απάντηση χρειάζεται χρόνο αφομοίωσης αφού ακουστεί. Όταν έρχονται αμέσως άλλες ερωτήσεις μπορείς να είσαι σίγουρος ότι είναι το νοητικό επίπεδο που λειτουργεί. Είναι η δίψα σου για τη γνώση που λειτουργεί, δεν είναι η καρδιά που άνοιξε για να καταλάβει, να κατανοήσει βαθιά την απάντηση. Όταν μια απάντηση έχει χωνευτεί, αφομοιωθεί, τότε γεννιέται μια άλλη ερώτηση: είναι επειδή μετά από την αφομοίωση μπορείς να κάνεις το επόμενο βήμα. Τότε γεννιέται άλλη ερώτηση που θα είναι οδηγός για το επόμενο σου βήμα.

Πάρε χρόνο για να ακούσεις τις απαντήσεις! Πάρε χρόνο για να πας πέρα από τις λέξεις, πάρε χρόνο για να νοιώσεις τι λέγεται πέρα από τις λέξεις. Πάρε χρόνο για να δεις πως νοιώθεις με κάθε απάντηση. Πάρε χρόνο… οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις που δίνονται εδώ δεν είναι για να σας φορτώσουμε με γνώσεις: έχετε ήδη τόσο πολλές πηγές γνώσης, χάνεστε μέσα σε όλα αυτά, κυριολεκτικά! Δεν ξέρετε πια που να ψάξετε, τι να διαβάσετε, τι να ακούσετε, τόσο πολλά που είναι!

Μία είναι η λύση: παίρνετε μια απάντηση και την μασάτε ακριβώς όπως μασάτε μια μπουκιά. Αν πάρεις μια μπουκιά και την καταπίνεις χωρίς να τη μασήσεις, το στομάχι σου θα παραπονεθεί και δεν θα χωνέψεις καλά. Πρέπει να μασάς, να βάλεις σάλιο ώστε να χωνέψεις καλά και όλα αυτά που έχεις καταπιεί, έχεις φάει, να γίνουν τροφή για το σώμα. Το ίδιο ακριβώς με αυτό που λέμε εδώ: πάρτε χρόνο για να μασάτε την τροφή, να δείτε πως νοιώθετε με αυτό, πως μπορεί να σας βοηθήσει στο καθημερινό σας, πως μπορεί να μπει στη ζωή σας, στη ρουτίνα σας. Ανοίξτε την καρδιά και βάλτε πολύ αγάπη σ’ αυτήν τη διαδικασία, σ’ αυτήν τη χώνεψη όπως βάζετε σάλιο όταν τρώτε. Εδώ αγαπάτε τον εαυτό σας, σέβεστε τον εαυτό σας και ακούτε, και σκέφτεστε με την καρδιά, νοιώθετε… και όταν κάτι έχει χωνευτεί, παίρνετε την επόμενη μπουκιά. Αλλιώς δεν μπορείτε να χωνέψετε και τα βγάζετε όλα έξω…

Όπως τρώτε με μέτρο για να μην αρρωστήσετε, παίρνετε πληροφορίες με μέτρο για να προλάβετε να τις χωνέψετε, να προλάβετε να τις κάνετε δικιές σας! Ό,τι και να διαβάσετε, ό,τι και να ακούσετε, πρώτα περνά από το φίλτρο της καρδιάς σας: «αυτό μου φαίνεται εντάξει; Πως το ακούω; Μπορώ να το υιοθετήσω ή δεν μου κάνει;» Όπως διαλέγετε ένα φαί, είναι άκρως απαραίτητο να διαλέξετε αυτό που διαβάζετε, αυτό που ακούτε, για να μην χάνεστε και για να μην αρρωστήσετε. Ας δουλέψετε πάνω στη διάκριση και πάντα να αναρωτιέστε -για να κάνουμε σύνδεση με την πρώτη ερώτηση- αν αυτό που διαβάσατε ή ακούσατε ταιριάζει με τη δικιά σας αλήθεια… κατά πόσο έρχεται να την εμπλουτίσει ή όχι. Έτσι προχωράτε… υγιεινά, χωρίς να κινδυνέψετε να αρρωστήσετε!      

Επόμενη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 3: Ποιό είναι το πρωταρχικό μου τραύμα?! Πόσο βαθύ είναι?! Πώς θα το "παραδώσω" ώστε να μην υπάρχουν πλέον κάγκελα για το δικό μου λευκό αετό και να είμαι ελεύθερος να "πετάξω" μαζί του?!

Απάντηση 3: Οι ενέργειες του Σαιν Ζερμαίν έρχονται για να απαντήσουν σ’ αυτό το ερώτημα, με χιούμορ…

Φίλε, θέλεις να πετάξεις, θέλεις να καβαλήσεις τον αετό σου και να πετάξεις μακριά και ψηλά! Και τι θα έλεγες αν σου λέγαμε ότι ο αετός πετάει εσωτερικά πρώτα; Θα έλεγες ότι σου κόβουμε τα φτερά; Κοίταξε το καλύτερα… Μιλάς για πρωταρχικό τραύμα. Μερικοί απλοποιούν πολύ τα πράγματα και μιλάνε για πρωταρχικό τραύμα. Τα τραύματά σας είναι τόσο πολλά, φίλε, τόσο πολλά! Τόσο εύκολο θα ήταν, πόσο καλή θα ήταν αυτή η λύση να υπάρχει ένα πρωταρχικό τραύμα να διορθώσετε και μετά να μπορείτε να πετάξετε ψηλά!!!

Φίλε προσγειώσου! Γιατί ήρθες εδώ; Γιατί ήρθες στη Γη; Για να πετάξεις εσωτερικά αλλά και να είσαι με τα δυο σου πόδια πάνω στη Γη, να συμφιλιωθείς με τη Γη, να την αγαπάς… όχι να την αγαπάς έξω από σένα, αλλά να την αγαπάς μέσα σου και μέσα σου είναι όλα τα τραύματα, το πρωταρχικό και πολλά άλλα… Βέβαια, η επιθυμία και η εργασία όλων σας είναι να φτάσετε στην ίαση, στην κατανόηση των τραυμάτων ώστε να επουλωθούν, ώστε η ενέργεια τους να είναι πια διαθέσιμη για το φως αντί για είναι διαθέσιμη για το σκοτάδι. Γι’ αυτό πρέπει πρώτα η αποδοχή να μεγαλώσει, και όταν λες «ποιό είναι το πρωταρχικό μου τραύμα, πως μπορώ να το διορθώσω;» εμείς ακούμε απεγνωσμένη επιθυμία να βάλεις ένα χι σε όλα αυτά για να μπορείς να πετάς… και σου το λέμε, πράγματι, κανείς δεν είναι εδώ γι’ αυτό στη Γη. Είστε εδώ για να βοηθήσετε τη Γη στην ανάληψη της κάνοντας τη δικιά σας ανάληψη, και η δικιά σας ανάληψη δεν είναι να ξεχάσετε ένα πρωταρχικό ή οποιοδήποτε τραύμα, είναι να κάνετε αποδοχή των τραυμάτων. Επαναλαμβάνω: ο Σαιν Ζερμαίν μιλάει, μιλάμε εδώ για αλχημική διαδικασία, άκουσε καλά, άνοιξε τα αυτιά σου: έχεις ένα τραύμα, πολλά τραύματα, το θέμα είναι να τα αναγνωρίσεις εσύ, όχι κάποιος να έρθει να σου το πει! «Γιατί;» ρωτάς, θα ήταν τόσο εύκολο…Επειδή αν σου το πει κάποιος άλλος δεν θα το δεχτείς, δεν είσαι έτοιμος! Δεν μπορείς να το δεχτείς! Όταν θα είσαι έτοιμος θα έρθει από μέσα, θα έρθει μόνο του, θα ανεβεί, θα φανερωθεί και τότε θα έχεις να το δουλέψεις, όπως έχεις να δουλέψεις το καθετί. Εστιάζεσαι πάνω σε ένα τραύμα που θέλεις να ονομάσεις ‘πρωταρχικό’ αλλά όλα τα τραύματα που φανερώνονται στην καθημερινή σου ζωή, τι τα κάνεις; Τα δέχεσαι; Αγαπάς τον εαυτό σου μέσα σ’ αυτά;

Θυμήσου το παραμύθι με την πριγκίπισσα και το μπιζέλι. Η πριγκίπισσα ήταν πολύ ευαίσθητη και κάποιος έβαλε ένα μπιζέλι και 11 στρώματα πάνω απ’ αυτό το μπιζέλι, και το αισθάνθηκε. Σημαίνει ότι μπορούσε να το βγάλει; Όχι! Εμείς σου λέμε ότι για να βγάλεις ένα μπιζέλι που βρίσκεται κάτω από 11 στρώματα έχεις πρώτα να βγάλεις το εντέκατο στρώμα, και αφού το βγάλεις να βγάλεις το δέκατο, το ένατο και το όγδοο και πάει λέγοντας μέχρι να φτάσεις στο μπιζέλι και τότε να ανακαλύψεις ότι ήταν μόνο ένα μπιζέλι και να γελάς με τον εαυτό σου… και να το φας, και να το χωνέψεις, πολύ καλά, με γέλιο, με χαρά… αυτό που σε τρόμαξε τόσο πολύ και για τόσο πολλές ζωές! Αυτά τα στρώματα είναι όλα όσα σου φέρνει, σας φέρνει σε όλους η ζωή κάθε μέρα. Αν δεν μάθεις πρώτα να κοιτάξεις στο καθημερινό τι σου φέρνει η ζωή, πως μπορείς να το δέχεσαι και να το αγαπάς; Τότε δεν μπορείς να φτάσεις στο μπιζέλι! Δεν φτάνεις στο μπιζέλι με τίποτα γιατί δεν έχεις μάθει να βγάλεις τα στρώματα. Ο στόχος μπορεί να είναι να φτάσεις στο μπιζέλι αλλά αν δεν κάνεις όλη τη διεργασία που απαιτείται πριν, δεν θα φτάσεις εκεί με χαρά και δεν θα καταλάβεις τίποτα.

Επαναλαμβάνω: οι ενέργειες του Σαιν Ζερμαίν, ο αλχημιστής! Έρχεστε εδώ με μόλυβδο για να το πάρετε, να το επεξεργάζεστε ώστε να γίνει χρυσός. Αν πάρετε το μόλυβδο λέγοντας «δεν μ’ ενδιαφέρει» και το πετάξετε, ποτέ δεν θα φτάσετε στο χρυσό!

Λες: «μα είναι μικρά αυτά τα πράγματα, θέλω μεγάλα! Είμαι γεννημένος για μεγάλα!» Τα μεγάλα απαιτούν πρώτα πολλά μικρά. Τα μεγάλα αποτελούνται από πολλά μικρά. Δεν μπορείς να φτάσεις στα μεγάλα φίλε χωρίς σεβασμό για τα μικρά… Και πάλι ο σεβασμός; Και πάλι!

Μπορείς να πετάξεις πάνω στον αετό ανά πάσα στιγμή: το μπιζέλι εσύ το έβαλες! Όταν φτάνει κανείς στο μπιζέλι γελάει γιατί τότε καταλαβαίνει ότι εκείνος το έβαλε και ότι ήταν μόνο ένα μπιζέλι!!! Αλλά είναι σημαντικό να έχεις κατά νου ότι όλα αυτά είσαι εσύ. Είσαι το μπιζέλι, είσαι τα 11 στρώματα, είσαι ο αετός και είσαι ο δρόμος που πάει από τον αετό στο μπιζέλι και από το μπιζέλι στον αετό. Είσαι όλα αυτά. Δεν είσαι πιο πολύ ο αετός, ούτε πιο πολύ το μπιζέλι, είσαι όλα και δεν μπορείς να περιφρονείς το μισό σου εαυτό και να νομίζεις ότι έτσι θα φτάσεις στον αετό και θα είσαι μόνο αυτό! Αυτό δεν γίνεται: δεν μπορείς να φτάσεις στο χρυσό περιφρονώντας το μόλυβδο. Δεν γίνεται. Το ένα φέρνει το άλλο, το ένα οδηγεί στο άλλο. Η αποδοχή όλων των σταδίων της διαδικασίας είναι απαραίτητη.

Θα σου δώσουμε μια μικρή συμβουλή. Σε μια προηγούμενη συνάντηση σας, μιλάγατε για ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν από αρκετά χρόνια του Έκχαρτ Τόλε,  "Η Δύναμη του Τώρα". Διάβασε το ή ξαναδιάβασέ το: μόνο στο τώρα μπορείς να τα έχεις όλα μαζί στο χέρι, και το μόλυβδο και το χρυσό, όλα τα στάδια της μεταμόρφωσης μαζί, μόνο στο τώρα! Όσο ελπίζεις να φτάσεις κάπου αύριο, μεθαύριο, όσο ποντάρεις σ’ αυτό χάνεις το τώρα. Μεγάλωσε το χώρο του τώρα γύρω σου! Καν’ το κατοικήσιμο, είναι η δουλειά σου για τους επόμενους μήνες, να κάνεις αυτό το χώρο κατοικήσιμο. Βέβαια το λέμε για σένα αλλά πολλοί, πάρα πολλοί θα είναι που θα αναγνωρίσουν ότι είναι επίσης η δικιά τους αλήθεια.      

Επόμενη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 4: Πώς να αποκαταστήσω τις πληγές αγάπης μου; Γιατί κάνει κόμπο το ηλιακό μου πλέγμα όταν σκέφτομαι την αγάπη; Έχει σχέση με το δέντρο που έπεσε πάνω στο σπίτι μου αυτήν την εβδομάδα;

Απάντηση 4: Ο Θωθ μιλάει πάλι.

Πληγές αγάπης είναι πολλές, είναι πολλές στη ζωή σου, στις ζωές σου, πολλές, πάρα πολλές… Είναι τόσο πολλές που, μόνο σκεφτόμενη την αγάπη, το ηλιακό σου πλέγμα κάνει κόμπο επειδή ετοιμάζεται, προετοιμάζεται για πόνο. Βλέπεις, όταν υποφέρεις πολύ για κάποιο λόγο νομίζεις, όταν έχει συμβεί μια, δυο, δέκα φορές, ότι θα επαναληφθεί, ότι δεν μπορεί να γίνεται αλλιώς.. και έτσι εσύ δημιουργείς τον πόνο, εσύ… εσύ αγαπημένη φίλη, εσύ… με τον φόβο. Ο φόβος κλείνει το ηλιακό σου πλέγμα. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ότι είναι ο φόβος και όχι η έλλειψη αγάπης αλλά δεν θα ήταν σωστό γιατί στην ουσία ο φόβος μπορεί να δημιουργήσει αυτόν τον κόμπο και αυτόν τον πόνο επειδή δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν τον αγαπάς!!! Προσπαθείς, αλλά είναι τόσο πιο εύκολο να δεις την αγάπη μέσα στα μάτια του άλλου, του συντρόφου, τόσο πιο εύκολο! Έτσι, τείνεις να το πιστεύεις: «μ’ αγαπάει οπότε είμαι άξια της αγάπης» και όταν παύει αυτή η αγάπη να έρθει από έξω βρίσκεσαι και πάλι μπροστά στη δικιά σου αγάπη για τον εαυτό σου, και αυτή δεν έχει αρκετή τροφή, δεν έχει αρκετή τροφή! Δώσε της τροφή!

Αγαπημένη φίλη, όσο θα αναζητάς αγάπη στα μάτια των άλλων, θα υπάρχει πόνος. Όσο θα αναζητάς αγάπη για τον εαυτό σου μέσα σ’ αυτά που κάνεις, που λες, θα υπάρχει πόνος, βελτίωση αλλά πόνος. Η καλύτερη λύση είναι να μπεις εκεί όπου πονάει: να μπεις στην καρδιά, να μπεις στην κοιλιά, να μπεις στο ηλιακό σου πλέγμα, να μπεις εκεί που πονάει κι εκεί να ανοίξεις δρόμο… πολύ συχνά αυτόν το δρόμο το λέτε «άξονα»: να ανοίξεις δρόμο, να ανοίξεις άξονα λοιπόν στον Εαυτό σου και να αφεθείς. Να αφεθείς τελείως, χωρίς κρίση, και να μπεις σε σιωπή. Να μπεις σε σιωπή και σε πλήρη άνοιγμα προς τον Εαυτό σου, να του επιτρέψεις να σου δείξει τη δικιά του αγάπη για σένα… και είσαι αυτό που είναι Εκείνος! Η αγάπη του για σένα είναι εξίσου μεγάλη με την αγάπη που έχει για τον εαυτό του, μια και είσαι αυτό που είναι, και η αγάπη για τον εαυτό του είναι απεριόριστη…

Ο Εαυτός ζει μέσα και τρέφεται από την αγάπη. Μεταφέρει την αγάπη της Πηγής, τρέφεται απ’ αυτήν, ζει απ’ αυτήν, σου δίνει ζωή απ’ αυτήν. Συνδέσου με την πηγή σου! Απαιτεί δυο πράγματα από σένα:

-πρέπει να δεις κατά πόσο είσαι έτοιμη να το κάνεις. Απαιτεί πρώτα κάθε μέρα να πάρεις έστω και 5 λεπτά για να μπεις σε απόλυτη σιωπή και να ανοίγεσαι πλήρως στον Εαυτό στην καρδιά και να αφήσεις την καρδιά σου να σε γεμίσει… Η καρδιά σου είναι συνδεδεμένη με τον Εαυτό σου οπότε άφησέ την να σε γεμίσει όπου πονάς,

- το δεύτερο πράγμα που απαιτείται είναι να φύγεις από το δράμα. Το δράμα σε τρέφει συχνά, όχι πάντα… τρέφεσαι επίσης από πολύ ωραία πράγματα, από πολύ όμορφες δονήσεις, κυρίως τα τελευταία χρόνια, αλλά είσαι ακόμα συχνά στο δράμα και σου αρέσει! Νοιώθεις ζωντανή όταν είσαι στο δράμα, νοιώθεις ότι κάτι γίνεται, ότι υπάρχει ένταση και ζωή! Όσο θα αφεθείς τόσο πολύ στο δράμα, τόσο πιο δύσκολο θα σου είναι να ανοίγεσαι πλήρως στον Εαυτό και να μπεις στην σιωπή γιατί το ένα είναι το αντίθετο από το άλλο. Δες ποια είναι η επιλογή σου, κάνε τις επιλογές σου… Έκανες πολλές επιλογές τελευταία, πολύ καλές επιλογές. Τώρα αυτή βρίσκεται μπροστά σου: παραμένω στο δράμα ή μπορώ να φύγω από κει και να νοιώθω εξίσου, και μάλλον πολύ περισσότερο ζωντανή; Με άλλον τρόπο, είναι αλήθεια…

Η επιλογή είναι δικιά σου και πρέπει να παρθεί. Δες το μέσα στην σιωπή, κάθε μέρα, τουλάχιστον για ένα εξάμηνο. Τουλάχιστον για ένα εξάμηνο 5 λεπτά σε σιωπή, κάθε μέρα, σε πλήρη σιωπή… Ας σε τρέφει αυτή η σιωπή! Αν τραφείς απ’ αυτήν την σιωπή, δεν θα χρειαστεί πια να τραφείς από το μελόδραμα. Κάνε δώρο στον εαυτό σου, αυτό το πρώτο εξάμηνο του 2018, και δοκίμασε αυτό που σου προτείνουμε… 

Επόμενη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 5: Γιατί οι γυναίκες έχουν να υποστούν την διακόρευση, δηλαδή ένα σχίσιμο στο σώμα; Γιατί υπάρχει τόσο πολύ βία;   

Απάντηση 5:Κι εδώ έχουμε δυο λύσεις: είτε μπαίνουμε στην εξήγηση της βίας, και θα πούμε δυο λόγια γι’ αυτό, είτε παίρνουμε μια απόσταση και καθόμαστε. Σας ζητάμε να παραμένετε στον άξονά σας. Μιλάμε για βία αυτήν την στιγμή, δεν χρειάζεται να χαμηλώσετε τη δόνησή σας και να πάτε εσείς στη βία στην καρδιά σας. Αντίθετα, όταν μιλάτε για τη βία και κρατάτε τη δόνηση της χαράς στην καρδιά σας, τότε μετατρέπεται η βία για την οποία μιλάτε σε χαρά, και τότε κάνετε δώρο σε όλη την Γη, και σ’ αυτήν την περίπτωση σε όλες τις γυναίκες…

Ας κοιτάξουμε τα πράγματα κάνοντας ένα βήμα πλάι και παίρνοντας αρκετή απόσταση: γυναίκες, άνδρες, είμαστε στη διττότητα ακόμα… Φίλη, μιλάς για τις γυναίκες και για τη βία που έχουν να υποστούν. Εσύ είσαι γυναίκα σ’ αυτήν τη ζωή. Σε πολλές άλλες ήσουν άνδρας. Οι εμπειρίες που έχετε είναι πολλαπλές και το φαινόμενο της βίας πολύ, άκρως πολύπλοκο… Στην αρχή έχουμε τη διττότητα, μετά έχουμε την έλλειψη σεβασμού, την έλλειψη αγάπης, έχουμε ένα εγώ που παίρνει απίστευτες διαστάσεις στον καθένα, έχουμε τον φόβο που μεγαλώνει και τη βία ως αποτέλεσμα πολύ λογικό θα λέγαμε… Οι γυναίκες πονάνε στο σώμα τους. Νομίζεις πραγματικά ότι οι άνδρες δεν πονάνε;;; Έχετε τόσο πολλά σώματα! Το σώμα που βλέπετε και πολλά άλλα σώματα που δεν βλέπετε. Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι ίσως οι γυναίκες έχουν να υποστούν βία στο φυσικό τους σώμα αλλά ότι ο αστρικός πόνος στα σώματα των ανδρών είναι μεγαλύτερος; Νομίζεις πραγματικά ότι ένα φύλο πονάει περισσότερο από το άλλο; Απλώς πονάει διαφορετικά γιατί σ’  αυτό το πεδίο, επιλέξατε τον πόνο για να κατανοήσετε ορισμένα πράγματα ώστε κάποια στιγμή να φτάσετε στο σημείο να πείτε: «βάζω πρόθεση να κατανοώ μέσα στην αρμονία, βάζω πρόθεση να μεγαλώνω μέσα στον σεβασμό, βάζω πρόθεση να προχωρήσω μέσα στην αγάπη.» Τότε ο πόνος μειώνεται πολύ σημαντικά, αλλά πρέπει να βάλετε πρόθεση, πρέπει να είστε αποφασισμένοι να μπείτε σε άλλη κλίμακα, να μπείτε σε σημεία αναφοράς πολύ διαφορετικά απ’ αυτά που είχατε πριν!

Αυτή είναι μια απόφαση που έχει να πάρει ο καθένας. «Θέλω να σταθώ στη βία ή κοιτάω τον εαυτό μου, κοιτάω όλη τη γραμμή των ενσαρκώσεών μου και πολύ συχνά αυτή η γραμμή πάει πολύ μακριά, πάρα πολύ μακριά, αναγνωρίζω όλη τη βία που υπήρχε σ’ αυτήν τη γραμμή, όλη την έλλειψη αγάπης που υπήρχε σ’ αυτήν τη γραμμή, όλο το σκοτάδι που υπήρχε σ’ αυτήν τη γραμμή, και λέω: όλα αυτά τα κοιτάω, όλα αυτά τα αναγνωρίζω, όλα αυτά τα δέχομαι, τα αποδέχομαι γιατί χάρη σε όλα αυτά έχω φτάσει εκεί όπου βρίσκομαι. Τώρα όμως γυρίζω την πλάτη μου και με ό,τι έχω μαζέψει στην πλάτη και από τα οποία δεν υπάρχει πια αποκοπή γιατί τα έχω δεχτεί όλα, τα παίρνω όλα και προχωράω με άλλα κριτήρια, άλλα σημεία αναφοράς, άλλες προθέσεις.»

Όπως λέγαμε πριν χρειάζεται πρώτα η αποδοχή, αλλά από την στιγμή που έχετε μαζέψει ό,τι ήσασταν, από την στιγμή που έχετε μαζέψει όπως το έλεγε ο Σαιν Ζερμαίν όλο το μόλυβδο που ήσασταν και που δημιουργήσατε, μπορείτε να προχωρήσετε στην μετουσίωση και να το κάνετε χρυσό…

Βία υπήρχε, βία υπάρχει ακόμα γύρω σας. Εσείς που βρίσκεστε; Απευθυνόμαστε στον καθένα από σας: που βρίσκεστε;;;

Στην προηγούμενη ερώτηση υπήρχε αναφορά σε ένα δέντρο που έπεσε, ξεριζώθηκε και έπεσε στο σπίτι. Κοιτάξτε το, κοιτάξτε αυτό το σύμβολο, σύμβολο δύναμης, αρσενικό σύμβολο. Μπορείτε να το πάρετε είτε κοιτάζοντας πίσω είτε κοιτάζοντας μπροστά. Τι σημαίνει;

- Κοιτάω προς τα πίσω και κοιτάω τη βία. Λέω: «αυτό το δέντρο μπήκε μέσα στο σπίτι, είναι βία. Ναι, όντως, πως μπορώ να το δω αλλιώς, κατέστρεψε ένα μέρος του σπιτιού, μπήκε μέσα μου, όπως μπορεί να μπει βίαια ένας άνδρας στην γυναίκα στην σεξουαλική πράξη.» Ναι, υπάρχει αυτό το σύμβολο, και μπορείτε να κοιτάξετε αυτό το γεγονός έτσι γιατί είναι και αυτό… και πονάει!

- Μπορείτε να το κοιτάξετε όμως και στο εδώ και τώρα: «δέχομαι, δέχομαι αυτήν την πράξη, την έχω υποστεί ως γυναίκα και όταν ήμουν άνδρας έχω πράξει έτσι με πολλές γυναίκες. Δέχομαι τις δυο πλευρές του εαυτού μου και συγχωρώ τον εαυτό μου…»

Βλέπεις, φίλη, ο πόνος δεν χρειάζεται. Χρειάζεται η αποδοχή του συμβόλου για το τι μπορείς να έχεις κάνει κι εσύ στο παρελθόν, να έχεις κάνει και να έχεις υποστεί. Πάει και από τη μία πλευρά και από την άλλη. Αυτό δείχνει το δέντρο που μπαίνει στο σπίτι: δείχνει τις δυο πλευρές και εσύ μπορείς να δεχτείς όλη τη γραμμή και να συγχωρείς τον εαυτό σου για όλα επέτρεψες να γίνει και για όλα όσα έκανες. Τονίζουμε: όλα όσα επέτρεψες να γίνει και όλα όσα έκανες. Ο καθένας είναι πάντα υπεύθυνος για όλα όσα κάνει και όλα όσα του συμβαίνουν, εξίσου υπεύθυνος, το τονίζουμε ξανά!

Με τέτοια απάντηση μπορείτε να έχετε δουλειά επεξεργασίας για μήνες, και το λέμε αυτό κλείνοντας το μάτι στον φίλο μας που έκανε τη δεύτερη ερώτηση…

- Επίσης, για να συνεχίσουμε με την εικόνα του δέντρου, μπορείς να το κοιτάξεις κοιτάζοντας μπροστά, και να δεις ότι ξεριζώθηκε… εσύ είδες μόνο ότι το δέντρο μπήκε στο σπίτι και συγκράτησες μόνο τη βία! Ξεριζώθηκε… επιτρέπεται σ’ αυτήν τη βία να ξεριζωθεί! Επιτρέπεται να βάλεις τέρμα σ’ αυτό κοιτάζοντας τα πράγματα διαφορετικά! Όταν βάζεις πρόθεση να μην περπατάς πια στη βία, ξεριζώνεις ουσιαστικές πεποιθήσεις που είχες μέχρι τώρα για ζωές ολόκληρες!

Για να ξαναρθούμε καθαρά στο θέμα της βίας, είναι η απόφαση του καθενός είτε να συνεχίσει να κοιτάξει προς τα πίσω είτε να βάλει άλλη πρόθεση μπροστά του. Είτε να συνεχίσει το μελόδραμα όπως λέγαμε πριν είτε όχι. Ο καθένας έχει να απαντήσει σ’ αυτό. Κανείς δεν είναι ποτέ υποχρεωμένος να παραμένει στη γραμμή ενσαρκώσεων που είχε ως τώρα με τον ίδιο τρόπο. Μπορείτε ανά πάσα στιγμή να αλλάξετε το βλέμμα με την αποδοχή, με τον σεβασμό και με την αγάπη.      

 

Αυτό για τις απαντήσεις μας σήμερα.

Αυτό που είπαμε μόλις τώρα για την πρόθεση και για την αλλαγή στο βλέμμα σας πάνω σ’ αυτό που είστε, μπορείτε να το μεταφέρετε στη Γη… Στο παρελθόν μπορεί μερικοί δρόμοι στη Γη να ήταν κλειστοί. Ας ανοίξουν!... Μερικά άτομα απ’ αυτήν την ομάδα, μαζί με άλλα, βρίσκονται αυτήν την στιγμή στην Αίγυπτο. Σας ζητάμε να οραματιστείτε ανάμεσα στο χώρο όπου βρίσκεστε και το χώρο όπου βρίσκονται στην Αίγυπτο ένα μεγάλο ουράνιο τόξο πάνω από τη Γη και ένα άλλο μέσα στη Γη, και να νοιώθετε την ενέργεια της Ελλάδας να πηγαίνει εκεί και την ενέργεια της Αιγύπτου να έρθει εδώ… Όλα τα χρώματα, όλη η δημιουργία παίζει αυτό το παιχνίδι…

Δείτε τη γη να συμμετέχει με τη δόνησή της… δείτε το νερό να συμμετέχει με τη δόνησή του… δείτε τον αέρα να συμμετέχει με τη δόνησή του… και δείτε την φωτιά να συμμετέχει με τη δόνησή της…

Η φωτιά δεν μένει σταθερή, κινείται… όλα κινούνται μέσα στο ουράνιο τόξο… δείτε την κίνηση, είναι η κίνηση που φέρνει την αλλαγή, είναι η κίνηση που ξεμπλοκάρει τους δρόμους, τα μονοπάτια, τις συνδέσεις!...

Δείτε την κίνηση να αυξάνεται όλο και περισσότερο και να σας πάρει μαζί της… Δείτε την ενέργεια σας μέσα στο ουράνιο τόξο πάνω από τη Γη και σ’ εκείνο μέσα στη Γη… αφεθείτε σ’ αυτήν την κίνηση, μέχρι εκεί στην Αίγυπτο και από κει ως εδώ, πάρτε χρόνο, νοιώστε το! (μεγάλη παύση)…

Ένας μεγάλος, λευκός άξονας δημιουργείται πάνω από την θάλασσα, στη μέση, ένας άξονας που συνδέει την Πηγή με το κέντρο της Γης και που φέρνει πλήρη ισορροπία…

Η κίνηση συνεχίζεται σε πλήρη ισορροπία… Νοιώστε τον σεβασμό που έχει μπει, που γεμίζει όλα τα χρώματα στα ουράνια τόξα… και που γεμίζει αυτές τις δυο χώρες και όλον το χώρο ανάμεσα τους. Σεβασμός, αποδοχή και απέραντη αγάπη…

Μπορείτε να δείτε αυτές τις δυο χώρες ως ζευγάρι και όπως σε κάθε ζευγάρι μερικές φορές υπάρχουν εντάσεις, άλλες φορές θέλουν να χωρίσουν και άλλες φορές κυλάει η αγάπη μετά από τόσο πολλά που έχουν ζήσει μαζί και χώρια… Σεβασμός, ο σεβασμός μεγαλώνει πολύ, αναγνώριση του τι είναι η μία και του τι είναι η άλλη, και πως η μία συμπληρώνει την άλλη… Πόσο αγάπη υπάρχει από το ένα μέρος για το άλλο!…

Ο χώρος ανάμεσα στα ουράνια τόξα μεγαλώνει… αυτός ο χώρος είναι σημαντικός: είναι η ενέργεια που ενώνει αυτές τις δυο χώρες, όπου συναντιούνται, και συναντιούνται όλο και περισσότερο στο φως… συναντιούνται όλο και περισσότερο στο φως της Λευκής Αδελφότητας, στο φως του Θωθ, στο φως της Πηγής… Να το απολαύσετε και να το καλλιεργήσετε!

Ας είναι έτσι!

Και έτσι είναι.