Συζητήσεις με τον Θωθ - 9

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
24/01/2018

Καλώς ήρθατε ! Μπείτε στην καρδιά σας, μπείτε στη χαρά της ζωής! Μπείτε στη χαρά! Η χαρά είναι μεγάλη, είναι παντού γύρω σας, μέσα σας. Η χαρά είναι η βασική ενέργεια του κόσμου, του σύμπαντος. Είναι πολλοί που λένε –κι εμείς το λέμε- ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε από δυο βασικές ενέργειες: την ενέργεια της Θέλησης και την ενέργεια της Αγάπης, και μαζί κάνανε τη Δημιουργία όλη. Τη Δημιουργία την κάνανε μέσα στην ενέργεια της Χαράς. Η Αγάπη και η Θέληση όταν ενώνονται δίνουν τη Χαρά και ό,τι κάνουν μαζί περνάει από τη Χαρά. Όταν συνδέεστε με τη Χαρά, συνδέεστε με τη ζωή. Όταν συνδέεστε με τη Χαρά συνδέεστε με το πιο πρωτόγονο που υπάρχει μέσα σας, με την πρώτη στιγμή, το πρώτο κλάσμα δευτερολέπτου της ζωής σας ως ψυχή, ως Εαυτός, όχι μόνο ως ενσάρκωση εδώ. Μέσα στη Χαρά αρχίζει η Δημιουργία και έτσι εμείς σήμερα ερχόμαστε μέσα στη Χαρά!

Χαιρόμαστε που είμαστε εδώ, μαζί, που δημιουργείται αυτός ο ενεργειακός κύκλος ανάμεσα στις καρδιές σας και μπορείτε ανά πάσα στιγμή να το δείτε, να το οραματιστείτε κι εσείς: ένας μεγάλος κύκλος όπου κυλάει η ενέργεια από τη μια καρδιά στην άλλη με την φορά των δικτύων του ρολογιού με μια ενέργεια ροζ, ένα πολύ απαλό ροζ… βάλτε λίγο μπλε και λίγο λευκό… αφήστε χρυσό να έρθει, να λάμπει… και έχετε μια πανέμορφη ενέργεια ανάμεσά σας που γυρίζει και σας ενώνει…

Αρχίζουμε τις ερωτήσεις. Πρώτη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 1: Πώς μπορούν να σταματήσουν πια τα σκοτεινά βάρη μου να εμποδίζουν το πουλί μου να πετάξει ψηλά;  

Απάντηση 1: Φίλη μας, είδες ένα πουλί να πετάει και πίσω του να τραβάει κάτι πολύ βαρύ, σαν ένα σύννεφο μαύρο, και λες: «μα πότε θα φύγουν όλα αυτά;» Είναι η χαρά της ζωής να έχεις όλα αυτά!!! Και να το διαπιστώσεις, να το συνειδητοποιήσεις και να συνειδητοποιήσεις… άκουσε μας καλά, ή μάλλον άκου αυτό που λες εσύ… να συνειδητοποιήσεις ότι το πουλί τραβάει όλα αυτά πίσω του… Το πουλί τραβάει όλα αυτά πίσω του!!! Εσύ είσαι το πουλί, αυτό το πουλί που ο καθένας έχει στην καρδιά, το πουλί που εκπροσωπεί τον Εαυτό σας, εσύ είσαι αυτό και τώρα πια όλο αυτό το σκοτάδι που βαραίνει είναι πίσω σου!

Θυμάσαι, την περασμένη εβδομάδα είχαμε απαντήσει σε μια ερώτηση μιας άλλης φίλης που αφορούσε ένα δέντρο που είχε ξεριζωθεί και είχαμε πει ότι δεν πρέπει μόνο να κοιτάξετε το δέντρο που προκαλεί ζημιά αλλά να κοιτάξετε και τις ρίζες που βγήκαν στην επιφάνεια! Εδώ το ίδιο. Βλέπεις ότι δεν ταυτίζεσαι πια με αυτό το σκοτεινό… να χαίρεσαι! Χαρά!!! Πες ένα ‘ευχαριστώ’ γι’ αυτό γιατί αξίζει, σου αξίζει να πεις ένα ‘ευχαριστώ’ στον εαυτό σου… Κάποτε, κάποτε νόμιζες ακράδαντα ότι ήσουν αυτό το σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Θυμήσου, νόμιζες ότι ήσουν αυτό! Τώρα δεν το νομίζεις πια, τώρα ξέρεις ότι είσαι το πουλί. Στενοχωριέσαι που και που γιατί βλέπεις ότι αυτό που είσαι έχει ακόμα ένα βάρος να τραβήξει, και λες ‘πότε θα φύγει;’ αλλά η ταύτιση δεν είναι πια στο βάρος, η ταύτιση σου είναι με το πουλί. Πόσο προχώρησες! Τέτοια βήματα, δεν είναι να χαίρεσαι;;; Είναι να πεις ‘ευχαριστώ!’ σε όλους, σε όλο το σύμπαν και πρώτα από όλα στον εαυτό σου, πραγματικά! Να χαίρεσαι!

Τώρα μπαίνουμε ίσως περισσότερο στην απάντηση που περιμένεις: πώς να απελευθερωθείς; Συνεχίζοντας αυτό που κάνεις, που κάνεις πολύ καλά! Εργάζεσαι, φίλη, συνειδητοποιείς, δέχεσαι, αγαπάς όλο και περισσότερο, και κάθε φορά που αγαπάς περισσότερο ένα βάρος φεύγει γιατί αλλάζει μορφή… από σκοτεινό, βαρύ, γίνεται κάτι που κατανοείς δηλαδή δεν είναι πια σκοτεινό, έχεις βάλει φως μέσα, και δεν είναι πια βαρύ γιατί έχεις στείλει αγάπη και αποδοχή. Έχει πάρει φτερά, έχει μπει στην καρδιά σου και έχουν φυτρώσει φτερά πάνω σ’ αυτό. Έτσι, όσο προχωράς, βλέπεις ότι όλο αυτό το σύννεφο που υπήρχε πίσω από το πουλί μειώνεται και σιγά-σιγά πάει προς εξαφάνιση… Εντελώς; Μπορεί και όχι. Αυτός είναι ο στόχος, να φύγει εντελώς; Μπορεί και όχι.

Ο στόχος είναι να είσαι καλά ώστε να μπεις στη δημιουργία, στη χαρά της ζωής σου. Όπως λέγαμε στην αρχή ότι η Δημιουργία, με Δ κεφαλαίο, έγινε πάνω στη δόνηση της Χαράς, ο δικός σου στόχος, ο στόχος του καθενός είναι να μπει στη δημιουργία της ζωής του, στη δημιουργία που ήρθε να κάνει, να πράξει μέσα στη χαρά. Από την στιγμή που μπορείς να μπεις σ’ αυτήν τη χαρά και να δημιουργείς, είσαι καλά! Ψάχνουμε την τελειότητα; Όχι, αγαπημένη φίλη, δεν ψάχνουμε την τελειότητα!!! (με χαμόγελο) και επειδή είναι και οι ενέργειες του Σαιν Ζερμαίν εδώ που μπαίνουν με πολύ χιούμορ για να πουν τα δικά τους, θα τον αφήσουμε να λέει ότι θα ήταν άκρως βαρετό αν όλα ήταν στην εντέλεια, αν όλοι μπορούσαν να φτάσουν στην τελειότητα!

Δεν ζείτε στον κόσμο της τελειότητας αλλά στον κόσμο της διττότητας. Να βρείτε χαρά σ’ αυτό! Να βρείτε χαρά στις ατέλειες! Οι ατέλειες σας ανοίγουν το δρόμο για να πάτε ακόμα πιο ψηλά, για να διευρύνεστε ακόμα περισσότερο. Οι ατέλειες μεγαλώνουν την αγάπη που έχετε για τον εαυτό σας. Οι ατέλειες είναι ένα δώρο Θεού! Οπότε επαναλαμβάνουμε: δεν είσαι εδώ για να γίνεις τέλεια αλλά για να αγαπάς αυτό που είσαι με όλες τις ατέλειες σου, και πάνω σ’ αυτήν την αγάπη, και με όλη την θέληση που έχεις, με χαρά, να δημιουργείς ό,τι ήρθες να δημιουργήσεις… Αυτό έχεις μπροστά σου, σ’ αυτό έχεις μπει ήδη σιγά-σιγά και θα μπεις όλο και περισσότερο γιατί το σύννεφο βαραίνει όλο και λιγότερο.

Συνέχισε, πας καλά, να χαίρεσαι… ακόμα και το σύννεφο, να το χαίρεσαι! Κατά κάποιο τρόπο σε γειώνει… Δεν θα το εξηγήσουμε αυτό σήμερα, δεν θα μπούμε σ’ αυτό, δεν είναι ο στόχος μας σήμερα. Απλώς να ξέρεις ότι το σύννεφο έχει και την ομορφιά του… δεν είναι ένας λόγος για να μην το δουλέψεις! Συνέχισε τη δουλειά σου… αλλά ως πουλί που πετάει, που και που γύρισε προς τα πίσω και στείλε αγάπη σ’ αυτό το σύννεφο. Θα το βοηθήσεις να χαλαρώσει και θα βοηθήσεις έτσι κομμάτια να φύγουν πιο εύκολα. Θα χαλαρώσουν και θα μπορούν να φύγουν πιο εύκολα… Σ’ αγαπάμε πολύ, να αγαπάς κι εσύ τον εαυτό σου… μέσα, εννοούμε το μέσα με τα καλά σου και με τις ατέλειες σου.  

Επόμενη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 2: Σε σχέση με αυτό που λέχτηκε την περασμένη φορά: στο ‘τώρα’ έρχεται η κατανόηση του μπιζελιού και του στρώματος; Μέσα στο τώρα υπάρχει όλη απάντηση; Το πριν και το μετά του ψευδαισθητικού χωροχρόνου οδηγεί και χρειάζεται σ’ αυτήν την κατανόηση ή το Τώρα αρκεί;  

Απάντηση 2: Ας μπούμε στο τώρα… Μπείτε στο τρίτο σας τσάκρα, στο ηλιακό σας πλέγμα και εκεί, νοιώστε την σύνδεση με την καρδιά και με το κέντρο στην κοιλιά. Δείτε έναν άξονα που ενώνει αυτά τα τρία μέρη με κέντρο στο 3ο τσάκρα, στο ηλιακό πλέγμα… Ο άξονας αυτός ενώνει το ηλιακό πλέγμα -την ενσάρκωση-, με αυτό που βρίσκεται πάνω από το πέπλο. Ενώνει την Αλήθεια με τις αλήθειες. Ενώνει αυτό που βλέπουμε εμείς με αυτό που εισπράττετε εσείς, την ψευδαίσθηση για την οποία μιλάς. Ενώνει όλα αυτά. Εσύ μπορείς να σταθείς στο ένα ή στο άλλο αλλά δεν μπορείς να ξεχάσεις την ενσάρκωση! Δεν μπορείς να είσαι συνέχεια πάνω από το πέπλο, έχεις να συνειδητοποιήσεις την ύπαρξη του άξονα και προς τα κάτω, όχι μόνο του άξονα που έρχεται από πάνω, περνάει από το 7ο τσάκρα, από το λαιμό και που μπαίνει στην καρδιά αλλά και του άξονα που ξεκινώντας από την καρδιά περνάει από το 3ο τσάκρα και ενσαρκώνεται πλήρως στην κοιλιά πριν κατεβεί παρακάτω ανάμεσα στα πόδια και κάτω από τις πατούσες  όπου συνδέεται με τη γη…

Σου είπαμε την περασμένη φορά ότι δυο είναι οι επιλογές. Η μια είναι η επιλογή του τώρα: μπαίνεις στο 3ο τσάκρα και διευρύνεσαι… φυσικό σώμα, αιθερικό, αστρικό, αιτιατό, όλα τα σώματα είσαι εσύ και αναπνέεις συνειδητά μέσα σε ό,τι είσαι, στο τώρα, στο χώρο όπου βρίσκεσαι… με πλήρη συνείδηση του χώρου του τώρα… εάν μπορείς να είσαι σ’ αυτήν την στάση μόνιμα, είσαι ένας Βούδας και δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο. Όλα τα έχεις στο τώρα, όλα τα δέχεσαι, σε όλα ρέουν η αγάπη, η χαρά και η θέληση του Εαυτού, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο. Είσαι τα πάντα εν συνείδηση…

Για όσους φτάνουν σ’ αυτό, το ερώτημα είναι: «χρειάζεται ή όχι να έρχομαι ξανά στη Γη;» Για όλους τους άλλους το ερώτημα είναι: «πως μπορώ να φτάσω εκεί μόνιμα;»

Το ό,τι βγάζεις τα στρώματα ένα-ένα και πηγαίνεις σιγά-σιγά μέχρι το μπιζέλι που μπορείς να αναγνωρίσεις και να φας, σημαίνει ότι ανακαλύπτεις ένα μέρος μέσα σε όλα τα σώματα που λέγαμε πριν, το οποίο ήταν στο σκοτάδι και δεν είχες αναγνωρίσει, ένα μέρος όπου δεν μπορούσες μέχρι τώρα να στείλεις την ενέργεια του τώρα, μια και δεν το είχες αναγνωρίσει. Το είχες ξεχάσει, δεν ανέπνεε, δεν έπαιρνε χαρά. Κάθε φορά που τρως το μπιζέλι που βρίσκεις, κάθε φορά που βγάζεις ένα στρώμα, καθαρίζεις το πεδίο και είναι πιο εύκολο μετά να πάρεις ανάσα με όλα όσα είσαι εσύ…

Λέμε, αν είσαι στο ‘τώρα’… όχι στο τώρα της ψευδαίσθησης αλλά στο χώρο του τώρα. Όταν είσαι εκεί και μπορείς να σταθείς εκεί μόνιμα σημαίνει ότι πίσω σου έχεις κάνει όλη τη δουλειά, σημαίνει ότι πίσω σου έχεις αναγνωρίσει τα πάντα, σημαίνει ότι οι ζωές είναι άπειρες πίσω σου… για να φτάσεις στην απελευθέρωση όλων αυτών των ζωών, χρειάζεται να φτάσεις ακριβώς σ’ αυτό το σημείο όπου μπορείς να πεις «σας απελευθερώνω, δεν σας χρειάζομαι πια γιατί βρήκα αυτό που είμαι και μπορώ να σταθώ σ’ αυτό, έχω φέρει στο εδώ και τώρα αυτό που είμαι στο εδώ και τώρα πέρα από το πέπλο».

 

- Προοπτική για το 2018 –

Το ερώτημα που έχετε συχνά είναι: «μπορούμε να φτάσουμε εκεί σ’ αυτήν τη ζωή;» επειδή, και με το δίκιο σας, σας φαίνεται βουνό να ξεκαθαρίσετε τα πάντα για να κατοικείτε ό,τι είστε ενεργειακά. Σας λέμε με απόλυτη σιγουριά: είναι εφικτό. Τώρα είναι εφικτό. Σ’ αυτό το παράθυρο του χωροχρόνου είναι εφικτό, γι’ αυτό ενσαρκωθήκατε τώρα, επειδή είναι εφικτό. Και γιατί είναι εφικτό; Επειδή έχετε βοήθεια, επειδή δεν είστε μόνοι, επειδή ο καθένας εκπροσωπεί μια ολόκληρη οικογένεια, και η ολόκληρη σας οικογένεια είναι δίπλα σας για να βοηθήσει… και γιατί φτάνει να ζητάτε με όλη σας την καρδιά βοήθεια για να καθαριστεί το πεδίο, για να σας δοθεί βοήθεια, για να είμαστε εδώ με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, με όλα τα στοιχεία, για να προσφέρουμε κάθαρση.

Αρκεί να το πιστεύετε και να μπείτε σ’ αυτό το χώρο… του θαύματος λέτε… όχι ακριβώς, στο χώρο όπου όλα είναι εφικτά.

Σας έχουμε πει συχνά και το ξέρετε, το έχετε διαβάσει και αλλού, ότι δημιουργείτε κάθε βήμα στη ζωή σας, δημιουργείτε και τις συνθήκες της ζωής σας. Όταν οι πεποιθήσεις σας λένε και ξαναλένε «δεν είναι δυνατόν»… τότε δεν είναι δυνατόν! Είστε δημιουργός, δημιουργείτε έναν κόσμο όπου δεν είναι δυνατόν… ας είναι έτσι! Δεν είναι δυνατόν μέχρι να ξυπνήσετε σε έναν άλλον κόσμο όπου το αδύνατον γίνεται δυνατόν. Γιατί έγινε δυνατόν στον άλλον κόσμο; Επειδή μεγάλωσε η εμπιστοσύνη: εμπιστοσύνη σε σας, εμπιστοσύνη σε μας, εμπιστοσύνη στο Σχέδιο, στην Πηγή.

Όταν μεγαλώνει η εμπιστοσύνη, μπαίνετε στο «είναι δυνατόν» και σιγά-σιγά, με μικρά βήματα πρώτα και μετά με μεγαλύτερα, προχωράτε και αφήνετε χώρο για το θαύμα, γι’ αυτό που θα είχατε ονομάσει πριν ‘θαύμα’ και που εμείς ονομάζουμε απλώς ‘συνεργασία’.

Αυτό γίνεται σ’ αυτόν τον άξονα ανάμεσα στην καρδιά και την κοιλιά, εκεί στο 3ο τσάκρα, εκεί όπου ενσαρκώνεται η δυνατότητα της καρδιάς. Εκεί ανοίγεστε σε ένα πεδίο όπου όλα είναι δυνατά, όλα είναι πιθανά, και όχι επειδή είστε αφελείς. Αντίθετα. Πρέπει να ξεπεράσετε την αφέλεια για να μπείτε εκεί. Πρέπει να ξεπεράσετε την αφέλεια για να είστε δημιουργοί. Ένας δημιουργός δεν είναι αφελής αλλά ένας δημιουργός χρειάζεται να πιστεύει σ’ αυτό που μπορεί να δημιουργήσει! Έτσι δίνει ζωή σ’ αυτό που δημιουργεί.

Πως θέλετε να ζωγραφίσετε μια πινελιά εάν νομίζετε ότι δεν μπορείτε με το χέρι σας να πάρετε το πινέλο και να κουνήσετε το χέρι σας για να δημιουργήσετε την πινελιά; Πρέπει να είστε σίγουροι ότι μπορείτε να κάνετε αυτήν την κίνηση με το χέρι για να μπορείτε να την κάνετε. Αυτό δεν λέγεται αφέλεια, λέγεται γνώση εαυτού, γνώση του πεδίου όπου πατάτε, γνώση της συνεργασίας που μπορείτε να ζητήσετε… σχεδόν να απαιτήσετε! Για το καλό όλων και για το δικό σας καλό. Από την στιγμή που το λέτε αυτό και έρχεστε να δημιουργήσετε μαζί μας, είμαστε κι εμείς μέσα στο χέρι σας, μέσα στα λόγια σας, μέσα στην καρδιά σας, μέσα στο σώμα ολόκληρο και πράττουμε μαζί και γίνονται «θαύματα» εντός εισαγωγικών, δηλαδή πράγματα που δεν είχατε δει μέχρι τώρα. Αρχίζουν και παίρνουν μορφή γιατί ξέρετε ότι αυτό θέλετε να δημιουργήσετε και ξέρετε ότι μπορείτε να το δημιουργήσετε γιατί σιγά-σιγά ή γρήγορα έχετε μαζέψει τα τρία στοιχεία: η θέλησή σας μεγάλωσε, η αγάπη ρέει στην καρδιά σας –η αγάπη για τον εαυτό σας πρώτα-, και η χαρά γεννιέται, η χαρά της δημιουργίας, και είμαστε μαζί.

Εκεί προχωράτε, εκεί προχωράτε όλοι σ’ αυτήν την καινούρια χρονιά. Προχωράτε σε ένα πεδίο εντελώς διαφορετικό γιατί το έχετε όχι μόνο ανακαλύψει, αλλά το έχετε κάνει δικό σας. Μέχρι τώρα οι περισσότεροι από σας λέγατε «αυτά τα θαύματα είναι για τους άλλους, είναι για άλλη ζωή, είναι γι’ αυτά που διαβάζουμε, δεν είναι γι’ αυτά που κάνουμε»… και όμως, τώρα έχετε μπει, έχετε μπει σ’ αυτήν τη δυνατότητα, έχετε μπει στην εμπιστοσύνη του εαυτού, μια εμπιστοσύνη που σας οδηγεί στη δημιουργία και στα βήματα που κάνετε μαζί μας στο άλλο πεδίο, όντας ενσαρκωμένοι πάνω στη Γη. Καταπληκτικό δεν είναι;

Θυμηθείτε : αυτό δεν ήταν το όνειρό σας από μικρό παιδί;;; Μικρό παιδί λέγατε «θα το καταφέρω!» Μετά λέγατε «εγώ; Μπα, οι άλλοι μπορεί να το καταφέρουν αλλά εγώ;» Φέτος το καταφέρνετε. Ήρθατε κοντά μας και εμείς ερχόμαστε κοντά σας και ενωνόμαστε γιατί πιστεύετε στο δημιουργό μέσα σας, σε όλα τα πεδία συγχρόνως. Έχει διευρυνθεί η γνώση του εαυτού σας. Δεν μιλάμε για μια νοητική γνώση. Μιλάμε για μια βαθιά γνώση. Θα μπορούσατε να πείτε «η γνώση του σώματος», των σωμάτων. Είναι κάτι που ξέρετε βαθιά, που όλα τα κύτταρά σας ξέρουν πια.

Τα πρώτα σας βήματα μέσα στο 2018 δείχνουν καθοριστικά. Όλα αλλάζουν και εσείς αλλάζετε. Το εδώ και τώρα είναι λαμπρό φίλοι μας, λαμπρό, γιατί αφήνετε τη χαρά να ρέει…

Σας ζητάμε, ο καθένας από σας να συνδεθεί ακόμα περισσότερο με τον άξονα του φωτός του… το φως, η χαρά μπαίνει από το 7ο σας τσάκρα, από την κορόνα σας, μπαίνει σε όλο το σώμα σας, στο κεντρικό σας άξονα σε όλη την σπονδυλική σας στήλη, και από όλη την σπονδυλική σας στήλη ακτινοβολεί προς το κέντρο του κύκλου σας… οραματιστείτε τη Γαία στο κέντρο του κύκλου σας, μια σφαίρα, τη Γη, και αφήστε αυτό το φως να ρέει προς τη Γη, να δοθεί από όλους σας… Το φως  που στέλνουμε όλοι μαζί, εσείς κι εμείς, περνάει από τα σώματά σας ώστε να μπορεί να αφομοιωθεί από τη Γη… αφήστε αυτό το δώρο να δοθεί, απολαύστε το, νοιώστε το, μπείτε στις αισθήσεις σας για λίγα λεπτά, μπείτε στο δώρο (παύση)…

Όταν ο χώρος του τώρα γίνεται το εδώ και τώρα της ψευδαίσθησης που ζείτε, γίνεται θαύμα… Αυτό δημιουργείται. Αυτό δημιουργούμε μαζί και σας ευχαριστούμε γι’ αυτό!

Και έτσι είναι.