Συζητήσεις με τον Θωθ - 10

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
07/02/2018

Ένας μεγάλος κύκλος! Σας καλωσορίζουμε όλους! Δείτε τον εαυτό σας νοερά να τεντώσει τα χέρια του και να πάει να ακουμπήσει στους ώμους τους ανθρώπους αριστερά και δεξιά του… να κατεβάσετε τα χέρια και να αγκαλιάσετε τη μέση τους… ώστε να ρθείτε, πάντα νοερά, ακόμα πιο κοντά ο ένας στον άλλον, κοιτάζοντας το κέντρο του κύκλου σας, αναπνέοντας τον ίδιο αέρα…

Έχετε πολλά κοινά. Μπορεί να φαίνεται ότι έχετε πολλές διαφορές, όντως, αλλά έχετε και πολλά κοινά, και πρώτα απ’ όλα αναπνέετε τον ίδιο αέρα… μέσα στους πνεύμονες σας οι πληροφορίες κυκλοφορούν, η αποδοχή κυκλοφορεί, η αγάπη για τον εαυτό σας και για τους άλλους κυκλοφορεί... Αφήστε μας να σας αγαπάμε…

Ανοίξτε σιγά-σιγά τον κύκλο που είχατε δημιουργήσει νοερά, αφήστε τα χέρια να πέσουν αριστερά και δεξιά σας, να ακουμπάνε τα γόνατά σας ή να ενωθούν μπροστά σας όπως σας βολεύει… Είστε πάλι στην θέση σας, ο καθένας σας, αλλά ξέρετε ότι ο κύκλος σας είναι επίσης μία οντότητα, κάτι που υπάρχει πέρα από σας, μια ένωση πέρα από την ατομικότητα του καθενός εδώ… 

Ακούμε τις ερωτήσεις σας. Πρώτη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 1 : Όταν κοίταξα κάτω στην μαύρη ψευδαισθητική τρυπά, πόνεσα, δίστασα, αρνήθηκα… Πως θα αποδεχτώ εκείνο το τώρα, ώστε να γίνει συνειδητά χαρούμενο και το άδω τώρα μου?!

Απάντηση 1 : Φίλε, λες ότι πόνεσες κοιτάζοντας τη δική σου καρδιά. Δίστασες και αρνήθηκες… ξεχνάς κάτι, κάτι πολύ σημαντικό: φοβήθηκες! Φοβήθηκες πολύ! Φοβήθηκες να κοιτάξεις τον εαυτό σου! «Είναι δυνατόν, λέτε, να φοβόμαστε τον εαυτό μας;» Είναι ο μεγαλύτερος φόβος: όσο φοβάστε τον εαυτό σας, φοβάστε τους πάντες και τα πάντα. Όταν δέχεστε να μπείτε στην αποδοχή του εαυτού σας, ο φόβος σιγά-σιγά υποχωρεί. Εφόσον υποχωρεί, μπορείτε να μπείτε στην αποδοχή και το «αρνήθηκα» που έλεγες, τότε φεύγει. Διστάζεις γιατί δεν είσαι σίγουρος ότι μπορείς να ανταπεξέλθεις. Δεν είσαι σίγουρος ότι μπορείς να αγαπάς τον εαυτό σου με αυτό που θα δεις… και γιατί δεν είσαι σίγουρος; Γιατί κρίνεις!!! Συνεχώς…

Κρίνεις αυτό που είχες ακουμπήσει μέχρι τώρα και που ήταν κάτι μεγάλο που ένοιωθες μέσα σου, κάτι που σου αρέσει, και το κρίνεις ως κάτι «καλό» με εισαγωγικά, και φοβάσαι πολύ να κοιτάξεις κάτι σκοτεινό που υπήρχε και υπάρχει ακόμα ως εγγραφή, γιατί κρίνεις κι εκεί λέγοντας ότι είναι «κακό»… Πόσες φορές να το πούμε, ότι αυτά ήταν για την προηγούμενη χιλιετία, για τις προηγούμενες χιλιετίες! Βγήκατε απ’ αυτό ή τουλάχιστον έχετε τη δυνατότητα να βγείτε απ’ αυτό, από την κρίση του εαυτού, από το να κρίνετε τους άλλους και να κρίνετε τον εαυτό σας! Η ψυχή στα ανώτερα πεδία ενσαρκώνεται για να δοκιμάζει τα πάντα, για να γίνεται πιο πλούσια έχοντας δοκιμάσει τα πάντα.

«Γιατί να δοκιμάσουμε τα πάντα; Γιατί να δοκιμάσουμε και το σκοτεινό;» λέτε με φόβο και θυμό και άρνηση… επειδή ακριβώς κοιτάζοντας όλα αυτά μέσα σας μαθαίνετε να συγχωρέσετε. Μαθαίνετε να έρχεστε πιο κοντά στους άλλους που ίσως δεν έχουν αναγνωρίσει ακόμα κάτι φωτεινό μέσα τους, και είναι ακόμα στο σκοτάδι… μαθαίνετε την συγχώρεση. «Γιατί να μαθαίνουμε την συγχώρεση;» συνεχίζετε θυμωμένοι… επειδή έτσι διευρύνεται η καρδιά σας και εκεί που ήσασταν μικροί στην καρδιά, γίνεστε μεγάλοι. Η καρδιά, ξέρετε, μπορεί να γίνει τόσο μεγάλη που πάει να ακουμπήσει τους πάντες και όλη τη Γη και πέρα από τη Γη! Τόσο μεγάλη μπορεί να γίνει η καρδιά σας, τόσο μεγάλη! Για να γίνει τόση, είναι απαραίτητο να αναγνωρίζετε, να δέχεστε τα πάντα χωρίς να κρίνετε.

Γιατί να κρίνεις; Γιατί να κρίνετε όλοι με το καλό και το κακό; Εμπειρίες ζωής είναι και κάθε εμπειρία φέρνει πλούτος στην ψυχή, από την στιγμή που αναγνωρίζεται και που μπορείτε να την δέχεστε. Κάθε εμπειρία φέρνει πλούτο, οποιαδήποτε και να είναι! Αυτός ο πλούτος εξαρτάται από τον τρόπο επεξεργασίας της εμπειρίας, και αυτό είναι στα χέρια σας, τώρα, στο τώρα! Οπότε δεν υπάρχει λόγος για φόβο. Το μόνο που έχεις να πεις για να μεγαλώσει η καρδιά σου είναι : «επιτρέπω στον εαυτό μου να ανοίξω τα μάτια και να ανοίξω την καρδιά. Δέχομαι να συνδέσω τα μάτια με την καρδιά μου και να κάνω άξονα εκεί».

Το βλέμμα να συναντήσει την καρδιά… είναι ο πρώτος άξονας βλέπεις, όταν το βλέμμα συναντά την καρδιά. Περνά από το λαιμό, απ’ αυτήν την τόσο σημαντική πύλη. Το βλέμμα συναντά την καρδιά και όταν η καρδιά έχει πάρει ό,τι υπήρχε στο βλέμμα και το έχει βάλει μέσα της, τότε αξίζει να μπείτε στην συνείδηση που σας φέραμε την προηγούμενη φορά: στην συνείδηση της συνέχειας του άξονα, δηλαδή καρδιά – ηλιακό πλέγμα – πρώτο Νταν Τιαν, δηλαδή το κέντρο της κοιλιάς. Τότε έχουμε την συνέχεια και την σύνδεση καρδιά με κέντρο ζωής, κέντρο ενσάρκωσης.

«Φέρνω ό,τι είχα δεχτεί στην καρδιά, ό,τι κοίταξα, δέχτηκα, αγάπησα, το φέρνω στην ενσάρκωση, στην αποδοχή, στη γείωση. Το φέρνω στο εδώ και τώρα!»

Για να μπορείς να τα φέρεις εδώ και τώρα στην ενσάρκωση, πρέπει πρώτα να τα φέρεις στην καρδιά! Αυτό σημαίνει : «αφήνω για λίγο το νοητικό που μέχρι τώρα με στήριζε. Αυτή η γνώση του νοητικού επέτρεπε να μην μπω και τόσο στις αισθήσεις μου, στις αναμνήσεις μου. Στηριζόμουν σ’ αυτό που ήξερα νοητικά και δεν χρειαζόταν να κατεβώ στην καρδιά. Τώρα όμως θέλω να κατοικήσω όλο το σώμα οπότε συνδέω το βλέμμα με την καρδιά. Όταν θα τα έχω κοιτάξει, θα τα συνδέσω όλα με το κέντρο της κοιλιάς για να λάμπει κι αυτό, για να ακτινοβολεί κι αυτό. Βέβαια, μπορώ να το κάνω σταδιακά και να μην περιμένω να τα έχω αναγνωρίσει όλα: κάτι αναγνωρίζω, το φέρνω στην καρδιά, το δέχομαι, το αγαπώ, και αυτήν την καρδιακή γνώση την αφήνω να κατεβεί, να περνά το ηλιακό πλέγμα και να εγκαθίσταται στο κέντρο της κοιλιάς ώστε να δυναμώσει τη ζωή μέσα μου».

Αυτό έχεις μπροστά σου φίλε: μια εργασία πάνω στον άξονα και την αναγνώριση του εαυτού.

Επόμενη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 2 : Είδα ένα βαρύ μαύρο τεράστιο μέσα στην καρδιά να καίγεται. Αβάσταχτο… Μπορεί να καίει όλο; Μπορεί να γίνει απελευθέρωση; 

Απάντηση 2 : Πάμε από τον έναν φίλο σε μια άλλη φίλη αλλά με πολύ παρόμοιες ανησυχίες! Αυτά που μόλις είπαμε για τον έναν ισχύουν και για την άλλη με μικρές διαφοροποιήσεις. Η εμπιστοσύνη μεγαλώνει όσο προχωράτε στο δρόμο, στο μονοπάτι σας. Στην αρχή είναι ελάχιστη, και μετά κάθε φορά που ανοίγετε κάτι, που αναγνωρίζετε κάτι και που βλέπετε ότι αναγνωρίζοντας, πράγματι αγαπάτε περισσότερο τον εαυτό σας, πράγματι κάτι χαλαρώνει μέσα σας, πράγματι κάτι διαλύεται μέσα σας –ένα εμπόδιο που υπήρχε διαλύεται- τότε υπάρχει μια απελευθέρωση που εγκαθίσταται… κάθε φορά που το βλέπετε αυτό η εμπιστοσύνη μεγαλώνει, και σε κάθε βήμα που κάνετε, στο καθετί που απελευθερώνεται, μεγαλώνει η εμπιστοσύνη…

Ήταν τόσο μικρή όμως στην αρχή που θέλει αρκετά βήματα μέχρι να μεγαλώνει και να σας γεμίζει. Κάνεις μια ερώτηση, φίλη, και κάνεις και την απάντηση. Λες ότι αυτό το μαύρο καιγόταν και ρωτάς αν μπορεί να καίει όλο… έχεις ανάψει φωτιά! Αυτή η φωτιά είναι ενεργή. Δεν επιθυμείς να σταματήσεις την εργασία σου γιατί ακριβώς βλέπεις το κέρδος! Βλέπεις όλα όσα έχεις κερδίσει εδώ και δυο χρόνια. Είναι σαφές για σένα. Δεν έχεις καμία όρεξη να πάψεις να εργάζεσαι. Οπότε γιατί να σταματήσει την εργασία της η φωτιά; Την απάντηση την φέρνεις μόνη σου.

Θα ήθελες να τα έχεις όλα ήδη στα χέρια σου τελειωμένα, τέλεια, και σε ρωτάμε: πραγματικά, ειλικρινά, που θα ήταν η πλάκα αν όλα ήταν τέλεια από τώρα; Που θα ήταν; Σου το έχουμε ξαναπεί: εάν όλα ήταν στην εντέλεια, πόσο βαρετό θα ήταν! Εσύ θα ήσουν στην εντέλεια και όλοι οι άλλοι θα πάλευαν; (γέλιο) Αυτό θες; Αν είναι αυτό που θες, κοίταξέ το, είναι ενδιαφέρον… γιατί βλέπεις τους φίλους σου, τις φίλες σου στον κύκλο εδώ και πέρα απ’ αυτόν τον κύκλο στην καθημερινή σου ζωή: υπάρχει κανείς απ’ αυτούς που να είναι τέλειος; Τόσο μακριά είναι ο καθένας από την τελειότητα! Κι εσύ θα ήθελες όλα να τα έχεις τακτοποιήσει, να είσαι η μοναδική στη Γη με τα πάντα τακτοποιημένα; Γιατί;;; Για να ξεχωρίσεις;

Ξεχωρίζεις ήδη! Υπάρχουν δύο σαν εσένα; Πουθενά! Είσαι μοναδική, όπως ο καθένας γύρω σου είναι μοναδικός. Γιατί αυτή η ανάγκη που έχετε να ξεχωρίζετε, εσύ και όλοι οι άλλοι; Πηγάζει από μια βαθιά ανάγκη αναγνώρισης και αγάπης. Καλείσαι εσύ, εσύ, όχι κάποιος άλλος, εσύ να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου και να αγαπάς τον εαυτό σου! Το γεγονός ότι ψάχνεις συνεχώς –μιλάμε για σένα και μιλάμε για πολλούς- αποδοχή και αγάπη στο βλέμμα των άλλων, στην καρδιά των άλλων φέρνει σκέτη ψευδαίσθηση. Όσο και να σε αγαπάνε, όσο και να σε δέχονται, αν δεν δέχεσαι εσύ αυτό που είσαι, ακόμα και με τη μαυρίλα, αν δεν αγαπάς εσύ αυτό που είσαι όπως λέγαμε στον φίλο μας πριν από λίγο, με όλες τις εμπειρίες που πέρασες και περνάς ακόμα, δεν θα νοιώθεις ποτέ γεμάτη!

Την ημέρα, την στιγμή που θα δέχεσαι ό,τι είσαι εσύ, ό,τι και να έχεις κάνει και να μην έχεις κάνει, ό,τι μπορείς να έχεις σκεφτεί, όταν θα τα έχεις βάλει όλα στην καρδιά σου και όταν θα τα δεις όλα ως εμπειρίες για να μάθεις να σέβεσαι τον εαυτό σου, να συγχωρείς τον εαυτό σου και να αγαπάς τον εαυτό σου, όταν θα τα δεις αυτά, όταν θα φτάσεις εκεί δεν θα χρειαστεί να αναρωτιέσαι αν όλα έχουν καεί, αν υπάρχει ή όχι απελευθέρωση γιατί θα έχεις βρει αυτό που ήρθες να βρεις… Θα είσαι στην καρδιά σου και θα ακτινοβολείς αυτό που είσαι.

Τα άλλα είναι στο μυαλό, είναι αυτό που μαθαίνετε όταν είστε μικρά παιδιά, που πρέπει να είστε καλά παιδιά… μέχρι πότε να είστε καλά παιδιά; Και για να ευχαριστήσετε ποιον, ποια; Την δική σας καρδιά να κοιτάξετε ώστε να μεγαλώνει όλο και περισσότερο! Να μην υπάρχει μια μέρα χωρίς να διευρύνεται περισσότερο η καρδιά, χωρίς να βάλετε και άλλες πτυχές του εαυτού σας μέσα στην καρδιά, χωρίς να κρίνετε τίποτα! Είναι μια πτυχή μαύρη, λευκή, μπλε, κίτρινη, κόκκινη; Οτιδήποτε και να είναι το παίρνετε με ένα ‘ευχαριστώ’ : ευχαριστώ στον εαυτό σας που το βιώσατε αυτό και που ήταν μια ευκαιρία να μάθετε συγχώρεση, αγάπη και διεύρυνση… αυτό είναι που ήρθατε να κάνετε, αυτό! Το ότι αφήνετε όλο και περισσότερο παλιές εμπειρίες να έρθουν στην επιφάνεια για να τις κοιτάξετε δεν είναι για να είστε μετά καθαροί και καλά παιδιά, είναι για να μάθετε την αποδοχή, την συγχώρεση και την αγάπη!

Δεν υπάρχει κάθαρση όπως το σκέφτεστε οι περισσότεροι γιατί από την στιγμή που δέχεστε κάτι, ακόμα και το πιο σκοτεινό μέσα σας, το πιο σκοτεινό γίνεται φωτεινό, μόνο με την αποδοχή σας!!! Δεν έχετε να καθαρίσετε κάτι, λες και είστε βρώμικοι! Δεν είστε βρώμικοι, είστε τα πιο όμορφα παιδιά του κόσμου! Δεν υπάρχει τίποτα βρώμικο μέσα σας, μόνο η πεποίθησή σας ότι είστε έτσι! Η ομορφιά είναι τόσο μεγάλη μέσα σας και δεν τη βλέπετε! Γι’ αυτό εργάζεστε: για να ανοίγεστε όλο και περισσότερο ώστε να μπορείτε να δείτε την ομορφιά σας! Γι’ αυτό είστε εδώ: για να την ακουμπήσετε και να την αφήσετε να ακτινοβολεί, γι’ αυτό είστε εδώ!      

Επόμενη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 3 : Γιατί φοβάμαι;

Απάντηση 3 : Σύντομη και ξεκάθαρη ερώτηση! Φίλε νομίζουμε ότι έχεις ήδη πάρει πολλές απαντήσεις σήμερα αλλά επειδή πραγματικά ο καθένας είναι διαφορετικός -και μπροστά στον καθένα γονατίζουμε για να πάρουμε τα χέρια σας στα δικά μας χέρια, για να σας δείξουμε πόσο εκτίμηση έχουμε για τον καθένα από σας, πόσο σεβασμό έχουμε για τον καθένα από σας, πόση αγάπη έχουμε για τον καθένα από σας-, θα απαντήσουμε επίσης σε σένα προσωπικά…

Φοβάσαι επειδή έχεις πονέσει άπειρες φορές. Φοβάσαι γιατί είσαι πεπεισμένος ότι αν ανοιχτείς και πάλι, πάλι θα πονέσεις. Οι εμπειρίες είναι τόσο άπειρες όπου μπήκες με μια πολύ αγνή καρδιά και οι πόρτες κλείστηκαν μπροστά και γύρω σου! Εσύ έλεγες : «θέλω μόνο να σας ανοίξω την καρδιά» και κοίταζες γύρω σου και έβλεπες όλες τις πόρτες κλειστές… οπότε ένοιωθες πόνο στην καρδιά, μεγάλο. Ερχόσουν με τόσο πολύ όρεξη να μοιράζεσαι με τους άλλους όλες τις όμορφες ποιότητες που είχες μέσα σου που δεν μπορούσες να καταλάβεις γιατί κανείς δεν θέλει να τις κοιτάξει, να επωφεληθεί απ’ αυτές και να σε κοιτάξει στα μάτια για να δει πόσο αγνό είναι αυτό το βλέμμα που τους δίνεις!

Φοβάσαι τη φάπα, φοβάσαι βαθιά την απόρριψη, γιατί είναι βαθιά εγγεγραμμένη μέσα σου και όχι μόνο σ’ αυτήν τη ζωή. Μπες σ’ αυτόν τον φόβο, ανέπνεε μέσα σ’ αυτόν τον φόβο… μην φοβάσαι τον φόβο! Ο φόβος σου δείχνει αυτό που έχεις να ανακαλύψεις, σου δείχνει αυτό που έχεις να δουλέψεις, αλλά μην μπεις στον φόβο του φόβου!!! Πραγματικά οι άνθρωποι ξέρουν πολύ καλά να το κάνουν αυτό και δεν τους πηγαίνει πουθενά. Είναι αυτό που λέτε: «φοβάται την σκιά του!» Μην φοβάσαι την σκιά σου!

Η σκιά είναι εδώ μόνο για να σου δείξει πόσο μεγάλος είναι ο ήλιος από την άλλη πλευρά! Κοίταξέ την, την σκιά σου, αγάπησέ την, είναι μια μικρή προβολή του εαυτού πάνω στη Γη. Αν την κοιτάξεις καλά, δεν έχει τίποτα το πραγματικό, σίγουρα τίποτα να φοβάσαι. Κοίταξέ την όμως με αγάπη, με περιέργεια αν θες κοιτάζοντας πως μεγαλώνει μερικές φορές, πως μπορεί να γίνει πιο πηκτή άλλες φορές, πως μικραίνει άλλες φορές, ανάλογα με το που βρίσκεται ο ήλιος σου. Μερικές φορές, ο ήλιος σου είναι τόσο πολύ στον άξονά σου, σε ποτίζει τόσο πολύ από πάνω, είσαι τόσο μέσα στον άξονα σου που η σκιά εξαφανίζεται τελείως. Άλλες φορές είναι σαν στη δύση: ο ήλιος είναι τόσο χαμηλά στον ορίζοντα που η σκιά σου γίνεται ακόμα πιο μεγάλη από τον εαυτό σου! Είναι ο εαυτός σου η σκιά ή παραμένει κάτι που δημιουργείται από σένα ανάλογα με το που βρίσκεσαι σε σχέση με τον ήλιο σου;;; σκέψου το αυτό. Κάθε φορά που φοβάσαι αναρωτήσου που βρίσκεται ο ήλιος σου εκείνη την στιγμή.

Μην κρίνεις. Δεν θα ξαναπούμε αυτά που είπαμε πριν από λίγο αλλά δεν θα βρεις κέρδος σ’ αυτό. Απλώς παρατήρησε: «που είναι ο ήλιος μου αυτήν την στιγμή που νοιώθω την σκιά μου τόσο μεγάλη, που φοβάμαι τόσο πολύ, που είναι ο ήλιος;» Παρατήρησε, μην πας να κρίνεις «αχ είναι πολύ χαμηλά, αχ δεν είμαι στον άξονα…» άφησε τα αυτά, δεν είναι για σένα αυτά, παρατήρησε απλώς… και αν θες, αν θες, άφησε μέσα στην καρδιά σου να γεννιέται η επιθυμία να πάρει άλλη θέση ο ήλιος. Έτσι, πολύ απαλά, πολύ γλυκά για τον εαυτό σου. Που θα επιθυμούσες να είναι ο ήλιος σου; Όταν θα έχεις καταλάβει που θα ήθελες να είναι ο ήλιος σου, ζήτησε να πάρει αυτήν την θέση και δες τι αλλάζει για σένα… τι αλλάζει στην σκιά, στην αντίληψη της σκιάς, τι αλλάζει σε σένα μέσα σου; Παίξε με τον ήλιο, δες μέσα στην καρδιά σου που επιθυμείς να πάει, ποια θέση επιθυμείς να πάρει και όταν θα ξέρεις… -μην επιθυμείς πάντα την ίδια θέση: παίξε πραγματικά! Παίξε, έτσι θα ξέρεις τι θες, έτσι θα βρεις τι σου ταιριάζει κάθε στιγμή- τότε ζήτα από τον ήλιο να αλλάξει θέση, να πάει από δω και από κει και δες πως νοιώθεις.

Σου προτείνουμε, φίλε, ένα μεγάλο παιχνίδι με τον ήλιο σου και την σκιά σου. Δεν υπάρχει σωστή θέση, λανθασμένη θέση. Υπάρχει παιχνίδι: παίξε, και θα μας πεις μετά πως ήταν το παιχνίδι για σένα…

Επόμενη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 4 : Τι εννοούμε όταν λέμε «γείωση»; Και συγκεκριμένα πως μπορούμε να γειώνουμε ενέργειες;  

Απάντηση 4 : Και κάθε φορά που έρχεστε εδώ μιλάτε για γείωση, και κάθε φορά που κάνετε εργασία ‘πνευματική’ μιλάτε μετά για γείωση και δεν ξέρετε τι σημαίνει! Είναι μια πολύ καλή ερώτηση! Δεν έχετε ιδέα για το τι σημαίνει ‘γείωση’ γιατί δεν έχετε ιδέα του σώματός σας!  (με χιούμορ!) Είστε πνευματικά όντα, σας αρέσει να το σκέφτεστε αυτό! Και όντως, είστε! Νομίζετε ότι πρέπει να περάσετε τη ζωή σας σκεφτόμενοι την σύνδεση με κάτι πολύ μεγάλο έξω από σας, έξω από το σώμα σας, με μεγάλες ενέργειες, με μια Πηγή αόρατη… και ξεχνάτε διαρκώς το σώμα! Όταν το σκέφτεστε το βρίζετε γιατί σας πονάει…

Σας προτείνουμε ένα μικρό, νοερό παιχνίδι : δείτε τη Γη, φανταστείτε τη Γη μπροστά σας. Κάτι πολύ απλό, μην νομίζετε ότι πηγαίνουμε να κάνουμε μια άσκηση μεγάλης εμβέλειας, όχι! Σας προτείνουμε ένα παιχνίδι, λες και είστε παιδί 5 χρόνων. Και το παιδί πάει να κοιτάξει ένα θέαμα. Το παιδί 5 χρόνων πάει σ’ αυτή τη Γη μπροστά του και βάζει τα χέρια του μέσα στη γη, μέσα στη λάσπη… παίρνει αυτήν τη λάσπη και φτιάχνει διάφορα με τα χέρια του επειδή του αρέσει πάρα πολύ να βάλει τα χέρια του στη λάσπη… ας πούμε καλύτερα ότι είναι 3 ή 4 χρόνων για να του αρέσει ακόμα περισσότερο!

Φτιάχνει μπαλίτσες, φίδια, όπως θα μπορούσε να κάνει με την πλαστελίνη με την οποία παίζει κάθε μέρα, και κάποια στιγμή του έρχεται μια έμπνευση και παίρνει περισσότερο χώμα και το κάνει να μοιάζει με μικρό βουνό με φαρδιά βάση, πολύ φαρδιά βάση. Το πλάθει το βουνό για να μοιάζει με ανθρωπάκι που θα είχε μια πολύ φαρδιά βάση, σαν φαρδύ φόρεμα. Χαίρεται πολύ, του αρέσει πολύ αυτό που έφτιαξε! Παίζει με αυτό για λίγο και μετά από λίγο βαριέται: έχει άλλα να κάνει το παιδί, οπότε σκορπίζει αυτό το βουνό, ξαναβάζει με τα χέρια του τη γη εκεί όπου ήταν στην αρχή για άλλα παιχνίδια, άλλη στιγμή, και πάει να κάνει αυτό που του αρέσει, να παίζει κάτι άλλο…

Αυτό κάνετε! Αυτό κάνετε όταν είστε από την άλλη πλευρά, όταν είστε στο ενδιάμεσο κόσμο ανάμεσα σε δυο ζωές. Προγραμματίζετε, βάζετε κατευθυντήριες γραμμές γι’ αυτήν τη ζωή. Προγραμματίζετε αδρά πράγματα και συμφωνείτε με τη Γη, με τη Γαία, για ένα σώμα που θα ταιριάζει με αυτά που θέλετε να μάθετε. Πολύ αδρά, σχηματίζετε κάτι, αλλά το όλο παιχνίδι το στήνει η Γη, η Γαία με όλα τα στοιχεία της, με όλη την ενέργεια της. Όταν έχει καταλάβει τι θέλετε να παίξετε, δημιουργεί, πλάθει αυτό το σώμα ώστε να σας ταιριάξει απόλυτα και να μπορείτε να παίξετε με αυτό όσο χρειάζεται σ’ αυτήν τη ζωή. Όταν θα έχετε βαρεθεί το παιχνίδι, όταν θα έχετε μάθει αυτό που έχετε να μάθετε, όταν θα έχετε δώσει αυτό που έχετε να δώσετε, εσείς θα πάτε να παίξετε άλλη ζωή αλλού και αυτό που έπλαθε η Γη για σας θα γυρίσει στη Γη… Αυτή είναι η γείωση: είναι να θυμάστε από πού έρχεστε ως σώμα και που πηγαίνετε ως σώμα. Να θυμάστε τη Γη μέσα σας και όταν λέμε τη Γη μιλάμε για το στοιχείο της γης αλλά και για το στοιχείο του αέρα, της φωτιάς, του νερού. Μιλάμε για τη Γαία, για το δώρο της Γαίας σε σας και για την συμφωνία που κάνατε μαζί της πριν καν ξεκινήσει η ενσάρκωσή σας.

Είχατε κάνει συνεννοήσεις μεγάλες για να ταιριάξετε με αυτό το σώμα, για να είναι ιδανικό για σας. Αυτό είναι η γείωση: είναι να τιμήσετε αυτήν την συμφωνία. Ναι μεν είστε πνευματικά όντα αλλά είστε και η Γη. Έχετε σεβασμό για το πνεύμα μέσα σας; (δυνατά) Να έχετε ακριβώς τον ίδιο σεβασμό για τη Γη μέσα σας, ακριβώς τον ίδιο! Τόσο συχνά, ακόμα και σήμερα, σας λέμε «αφήστε τις κρίσεις» επειδή συνεχίζετε να κρίνετε ότι το πνεύμα είναι ανώτερο του σώματος. Είναι επειδή το πνεύμα διαρκεί ενώ το σώμα διαλύεται; Τι είναι το σώμα; Το σώμα είναι η Γη, παίρνει μια μορφή και μετά η μορφή χαλάει αλλά η Γη παραμένει! Παραμένει η Γη! Ακόμα και να καίγεται αυτό το σώμα, παραμένουν τα στάχτη, παραμένει η ενέργεια της Γης και ό,τι κέρδισε από την συνύπαρξή σας για μερικά χρόνια.

Είστε εδώ για να τιμήσετε, για να έχετε σεβασμό και αγάπη εξίσου μεγάλοι για το Πνεύμα που είστε και για τη Γη που είστε. Όταν λέμε «να γειωθείτε», να γειώσετε ενέργειες, τι εννοούμε; Εννοούμε να θυμηθείτε την αγάπη για τη Γη, για το σώμα, για κάθε κύτταρο του σώματος γιατί στο καθένα υπάρχει νόημα ζωής, στο καθένα! Να είναι άρρωστο ή υγιέστατο υπάρχει νόημα ζωής και αξίζει την αγάπη σας. Δεν μπορείτε να γειώσετε ενέργειες αν δεν αφήσετε να ρέουν αυτές οι ενέργειες μέσα στο σώμα. Δεν μπορείτε να γειώσετε ενέργειες αν δεν έχετε ανοίξει κανάλια μέσα στο σώμα σας, και ανοίγουν τα κανάλια με τον σεβασμό, την αποδοχή και την αγάπη.

Είναι ακριβώς η αντανάκλαση αυτού που λέγαμε πριν για προηγούμενες ζωές, προηγούμενες εμπειρίες: αποδοχή, σεβασμός, αγάπη… και για το σώμα γιατί έτσι ανοίγονται οι εσωτερικοί δρόμοι του σώματος. Έτσι η ενέργεια που κυκλοφορεί μέσα σας μπορεί να πάει όλο και πιο βαθιά και να δοθεί ακόμα και στη Γη φτάνοντας στις πατούσες σας. Όσο σέβεστε, αγαπάτε, δέχεστε ψυχές, οντότητες μεγάλες, Δασκάλους, Αρχάγγελους, φέρνετε φως γύρω σας και είναι πολύ όμορφο, αλλά μπορείτε να αγαπάτε και το σώμα, τότε όλα αυτά που συνειδητοποιήσατε, αυτήν την αγάπη και αυτή η αποδοχή περνάνε μέσα σας. Όσο δέχεστε δικιές σας όψεις, δικιές σας πλευρές, ανοίγετε τα κανάλια μέσα σας και το φως ρέει… και αλλάζει ακόμα και το σώμα… αλλάζει ακόμα και η νόησή σας… και όταν έχετε γεμίσει με αυτά μπορείτε να δώσετε ό,τι περισσεύει στη Γη. Έτσι το σώμα, η Γη μέσα σας, φέρνει στη Μητέρα Γη αυτό που εισπράττει και γειώνετε ό,τι σας δόθηκε…

Η γείωση περνάει από την αποδοχή του σώματος και από την συνειδητοποίηση της Γης μέσα στο σώμα… Μαζί εργάζεστε. Μαζί ανεβαίνετε. Μαζί κάνετε την ανάληψη που θέλετε τόσο πολύ, μαζί, όχι χώρια. Μαζί ή τίποτα! Μαζί!

 

Θα δώσετε πραγματικά χέρια… καλά είναι να κάνετε ασκήσεις νοερά. Καλά είναι επίσης να περάσει η άσκηση στο επίπεδο της Γης. Δείτε ανάμεσα σας ένα μεγάλο κύκλο που κυκλοφορεί στο ύψος των καρδιών σας… κυκλοφορεί όλη η ενέργεια της αγάπης σας… της αγάπης για τον εαυτό σας και για τους άλλους… δεξιόστροφα, όπως οι δείκτες του ρολογιού… και εμείς ερχόμαστε και μπαίνουμε σ’ αυτόν τον κύκλο, σ’ αυτό το μεγάλο σωλήνα που ενώνει τις καρδιές σας… εμείς είμαστε όλοι οι οδηγοί σας, όλοι οι Δάσκαλοι, όλοι όσοι έχουμε έρθει εδώ για να σας βοηθήσουμε, να σας αγαπάμε, να σας στηρίζουμε, και για να είμαστε ακόμα πιο κοντά σας, η αντίληψή μας να είναι ακόμα μεγαλύτερη, να μπορείτε να μας νοιώθετε σ’ αυτήν τη ροή, ανάμεσα στις καρδιές σας…

Νοιώστε να πάρει φόρα, μεγάλη, γιατί βάζουμε πολύ δύναμη μέσα σ’ αυτό!...

Δείτε το σπιράλ να μπει μέσα στη Γη… Αυτός ο κύκλος να γίνεται σπιράλ και να μπει όλο και περισσότερο μέσα στη Γη σε μια μεγάλη κίνηση, μέχρι το κέντρο της Γης, τόσο βαθιά… και εκεί να ακουμπάει το κέντρο της Γης και να πάρει τις πιο όμορφες ενέργειες της Γαίας γιατί εκεί είναι η καρδιά της Γης, και να ανεβεί… ανάποδο σπιράλ ανεβαίνει και φτάνει πάλι στις καρδιές σας και συνεχίζει προς τα πάνω… το σπιράλ πηγαίνει μέχρι την Πηγή… είστε ακριβώς στη μέση σ’ αυτό το σπιράλ: από μια πλευρά ανεβαίνει προς την Πηγή, από την άλλη κατεβαίνει προς το κέντρο της Γης… δεξιόστροφα προς τη Γη, αριστερόστροφα προς την Πηγή … και δίνεται η Πηγή στη Γη μέσα από σας… απολαύστε , γι’ αυτό είστε εδώ… για να αγαπάτε τα πάντα γιατί είστε σύνδεσμος ανάμεσα σε έναν κόσμο και σε έναν άλλον… τόσο πολύτιμη θέση που άλλη δεν θέλατε, μόνο αυτήν θέλατε και είστε εδώ οπότε να χαίρεστε (παύση)…

Ευχαριστίες παντού, και από μας προς όλους και τα πάντα, και από τον Όλον σε μας…

Για σήμερα ολοκληρώσαμε. Να κρατήσετε τη χαρά της ζωής και του έργου σας ανάμεσα στην Πηγή και το κέντρο της Γης βαθιά ριζωμένη μέσα στην καρδιά σας…

Και έτσι είναι.