Συζητήσεις με τον Θωθ - 12

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
07/03/2018

Μια γλυκιά αύρα έρχεται να σας χαϊδέψει και εγκαθίσταται στο κέντρο του κύκλου σας… ένα αεράκι ελαφρύ… το ελαφρύ δεν σημαίνει χωρίς σημασία… το ανάλαφρο δεν σημαίνει ασυνείδητο… Συνδεθείτε με αυτό το αεράκι, με αυτήν την αύρα… είναι ένας τρόπος να ανεβάσετε τη δόνησή σας. Η δόνησή σας μερικές φορές πέφτει πολύ χαμηλά για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Εξαρτάται από σας πρωτίστως το που στέκεστε και σε ποιο επίπεδο βάζετε τη δόνησή σας. Η ελαφριά αύρα σας ανεβάζει… δεχτείτε την, ανοίξτε την καρδιά σ’ εκείνη όπως ανοίγεται σε σας και σας καλωσορίζει σ’ αυτό το μέρος που όντως, όπως το είπαμε την περασμένη φορά, είναι σχολή και πράγματι, σχολή της Αθηνάς, σχολή Σοφίας.

Σας παίρνουμε από το χέρι, σας βοηθάμε να κάνετε ένα βήμα. Μερικοί από σας θα θέλανε να έχουμε ένα μαγικό ραβδί, να χτυπήσουμε λιγάκι το έβδομο σας τσάκρα ή το τσάκρα της καρδιάς σας, και ξαφνικά να έχετε φτάσει στην όγδοη διάσταση! Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, και ας συνδεθούμε πρώτα με αυτό το απαλό αεράκι που σας χαϊδεύει, σας αγαπάει και σας ανοίγει την καρδιά ώστε να ακούσετε αυτό που έχουμε να σας πούμε από κει και όχι από τα αυτιά σας…

Ανοίξτε τα αυτιά της καρδιάς σας ορθάνοιχτα! Βλέπετε, μερικές φορές νοιώθετε ότι είναι πολύ δύσκολο να ανεβάσετε τις δονήσεις σας. Η βασική σας δόνηση ανεβαίνει πολύ εύκολα κάθε φορά που χαίρεστε, κάθε φορά που ανοίγεστε στη χαρά. Μπορείτε να το πετύχετε με βαθιές ασκήσεις, με διαλογισμούς, και μπορείτε να το κάνετε με πολύ χιούμορ: τότε, σε κλάσμα δευτερολέπτου, η δόνηση ανεβαίνει και όλο το είναι σας είναι σε άλλο επίπεδο… Μιλήσαμε για τα αυτιά της καρδιάς: σκεφτείτε τον Τζάμπο και τα μεγάλα του αυτιά, και αμέσως ένα χαμόγελο έρχεται στην καρδιά σας, ένα παιδικό χαμόγελο που είναι όμως και το δικό σας χαμόγελο… ένα αεράκι χαράς έρχεται στην καρδιά και είστε έτοιμοι.

Πρώτη ερώτηση: 

 

Ερώτηση 1 : Γιατί πρέπει να περάσουμε από το καλό και το κακό στο μονοπάτι;   

Απάντηση 1 :Σ’ αυτήν την ερώτηση έχουμε απαντήσει πολλές φορές ήδη. Παρακαλούμε πάρα πολύ –και θα απαντήσουμε ξανά, θέλουμε να το τονίσουμε- να μην μείνετε στην επιφάνεια των πραγμάτων. Δεν είναι επειδή είστε σε μια δόνηση όπου νοιώθετε ένα ελαφρύ αεράκι που πρέπει να μείνετε στην επιφάνεια των πραγμάτων: το ένα δεν επιβάλλει το άλλο φίλοι μας. Αυτά που σας λέμε, δεν σας τα λέμε για να διαβαστούν απλώς και να ξεχαστούν, σας τα λέμε για να επεξεργαστούν και για να σας βοηθήσουν να δουλέψετε βαθιά μέσα σας.

Το να δέχεστε τα πάντα μέσα σας, το καλό και το κακό, είναι το ίδιο με το να δέχεστε ένα δρόμο όπου φανερώνονται κακές και καλές πλευρές κατά τη γνώμη σας… κατά την γνώμη σας!!! Πάλι έχουμε κρίση εδώ. Κρίνετε συνεχώς. Είναι μια ερώτηση μέσα στην κρίση του εαυτού και πρέπει να το καταλαβαίνετε. Αυτό που μερικές φορές ονομάζετε «κακό» φέρνει τόσο πολύ συνείδηση, άνοιγμα… αλλά εσείς κοιτάτε το άμεσο αποτέλεσμα. Κοιτάτε εδώ: «αυτήν την στιγμή παίρνω ευχαρίστηση ή όχι; Μου είναι δύσκολο ή όχι; Αυτό που μου είναι εύκολο και χωρίς πόνο είναι το καλό. Αυτό που μου φέρνει πόνο είναι το κακό.»

Είναι μια τόσο απλοϊκή κρίση! Θα θέλαμε να προσθέσουμε: τόσο απλοϊκή, παιδιά! Λειτουργείτε ως παιδιά όταν μιλάτε έτσι. Ένα δύσκολο γεγονός μερικές φορές σας επιτρέπει να ανοίξετε τόσο πολύ την καρδιά σας στην κατανόηση και την συγχώρεση που μετά ρέει πολύ περισσότερη αγάπη προς τον εαυτό σας και προς τους άλλους! Το έχουμε πει άπειρες φορές. Μπείτε στην καρδιά σας για να το δείτε. Μπείτε στον κόπο να πηγαίνετε μέσα στην καρδιά σας τώρα, εδώ…

Δείτε την συνείδησή σας σαν μια κουκκίδα φωτός να κατεβεί από το κέντρο του εγκεφάλου στο λαιμό και την καρδιά… να βρει ένα δρόμο για να μπει ακριβώς στο κέντρο της φυσικής σας καρδιάς… ώστε να ακούτε το αίμα που περνά, έρχεται και φεύγει… και το ρυθμό της δικιάς σας καρδιάς… Η κουκκίδα φωτός γίνεται ακόμα πιο μικρή, μπαίνει στο τοίχωμα που βρίσκεται στην μέση της καρδιάς και εκεί η κουκκίδα είναι τόσο μικρή που μέσα στα κύτταρα βρίσκει ένα χώρο και αναπνέοντας μεγαλώνει αυτόν τον χώρο μέχρι να βρίσκεται στο κέντρο ενός χώρου που είναι δικός της, που είναι το δωμάτιο της καρδιάς, το μέρος όπου είστε ασφαλείς και όπου πάντα μπορείτε να βρείτε τη δικιά σας αλήθεια. Αρκεί να πάρετε δυο λεπτά για να κατεβείτε και να αναπνέετε εκεί, σ’ αυτό το κενό αέρος όπου συνδέεστε με την αλήθεια σας…

Στο κέντρο αυτού του δωματίου, ένα μικρό σιντριβάνι… το νερό εκπέμπει ιόντα που σας καθαρίζουν, που σας ανεβάζουν, που σας ηρεμούν… Μπορείτε ακόμα να κάθεστε οκλαδόν πάνω σ’ αυτό το σιντριβάνι. Ό,τι θέλετε μπορείτε να κάνετε σ’ αυτό το πολύ ιδιαίτερο δωμάτιο: το κέντρο του εαυτού σας. Σας ζητάμε να κάθεστε εκεί και να ακούσετε όλο το υπόλοιπο της συνάντησης μας εκεί. Κάθε φορά που θα νοιώθετε ότι χάνεστε, ότι δεν καταλαβαίνετε, ότι σκέφτεστε κάτι άλλο, πηγαίνετε πάλι εκεί και ξανά πάρτε θέση εκεί… Στο μέλλον, μπορείτε ανά πάσα στιγμή να πάτε εκεί και να πράττετε από κει. Ό,τι και να κάνετε, να πράττετε απ’ αυτό το δωμάτιο, καθισμένοι οκλαδόν πάνω στο σιντριβάνι που είναι η ίδια η Ζωή.

Συνεχίζουμε… δεύτερη ερώτηση.

 

Ερώτηση 2 : Πως μπορούμε να αποτρέψουμε κάτι που έχει αποφασίσει η ψυχή μας ότι θέλει να βιώσει ενώ είναι άσχημο για την συνείδησή μας; 

Απάντηση 2 :Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι φίλε : δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από την αγάπη που έχει ο Εαυτός σου για σένα και αυτό ισχύει για τον καθένα από σας. Ποτέ, ποτέ μια ψυχή δεν θα αποφασίσει κάτι που θα ήταν κακό για την συνείδηση. Αυτή η ερώτηση συναντά την πρώτη ερώτηση, γι’ αυτό και προχωρήσαμε. Εσείς νοιώθετε ότι ένα βίωμα μπορεί να είναι αρνητικό για σας. Εάν έχετε βάλει στο σχέδιο ζωής ένα δύσκολο γεγονός, μπορείτε να σκεφτείτε ότι μπορεί να μην είναι καλό. Αν το έχετε βάλει όμως είναι επειδή ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι είναι μια αφορμή για περισσότερη συνείδηση και για άνοιγμα καρδιάς. Αλλιώς δεν θα το είχατε βάλει. Αυτό όσον αφορά το σχέδιο ζωής της ψυχής… Η ψυχή δεν θα βάλει ποτέ κάτι που μπορεί να σε βλάψει, ποτέ. Μετά όμως… πρέπει να πάρεις υπόψη σου τι θα κάνεις εσύ, τι θα κάνει ο καθένας από σας με αυτό που ζει! Η ζωή μπορεί να έχει μία κατευθυντήρια γραμμή ή μερικές κατευθυντήριες γραμμές αλλά εσείς την ζείτε, εσείς την προχωράτε και εσείς παίρνετε κατευθύνσεις που μερικές φορές δεν είναι αυτές που πάρθηκαν στην αρχή, γι’ αυτό και μπορεί να φτάσετε στο τέλος της ζωής σας και, γυρίζοντας στην εστία σας, να λέτε «τελικά είχα βάλει αυτό για σχέδιο ζωής αλλά δεν το κατάλαβα και τόσο και πρέπει να ξαναρθώ και να το ξαναδουλέψω»… και μπορεί να έρχεστε δυο, τρεις, τέσσερεις φορές πάνω στο ίδιο μάθημα. Έτσι πάει η ανθρωπότητα: μερικές φορές μαθαίνει πολύ γρήγορα και άλλες μαθαίνει πολύ αργά…

Δυο πράγματα θα θέλαμε να πούμε πάνω σ’ αυτό. Πρώτα να έχεις εμπιστοσύνη, εμπιστοσύνη στη δικιά σου ψυχή και στο δικό σου Εαυτό: σ’ αγαπάνε και ό,τι βάλανε για σένα, ό,τι έβαλες κι εσύ μαζί τους στο σχέδιο ζωής σου είναι για τη διεύρυνση της καρδιάς και του Είναι σου. Το δεύτερο πάει μαζί με το πρώτο: ο φόβος δεν βοηθάει!!! Είναι ο φόβος που σε τραβάει πίσω, σε βάζει σε άλλη δόνηση και κλειδώνει εμπειρίες. Μην αφήνεσαι σ’ αυτό. Μπες στην εμπιστοσύνη: σου είναι εύκολο οπότε κάντο, μην διστάσεις. Εκεί θα βρεις χαρά, και αφού τη βρεις τη χαρά, μην αφήνεις τίποτα και κανέναν να σου χαμηλώσει τη δόνηση στην οποία βρίσκεσαι. Εσύ θα τραβήξεις τους άλλους σ’ αυτήν τη δόνηση, δεν έχεις να αφεθείς στη δόνηση των άλλων… Με ευγένεια κοίταξε τον εαυτό σου… Γράψε αυτήν την λέξη με χρυσά γράμματα: «ευγένεια», γιατί σου ταιριάζει. Η δόνησή της σου ταιριάζει και μπορείς να βασίζεσαι πάνω της. 

Επόμενη ερώτηση.

 

Ερώτηση 3 : Τι χρειάζεται αυτός που μεταβαίνει (πεθαίνει) για την καλύτερη του πορεία;     

Απάντηση 3 :Φίλη, η μητέρα σου ετοιμάστηκε, κι εσύ ετοιμάστηκες, και σου έκλεισε το μάτι και σου είπε «τελικά παραμένω κοντά σου». Και χαμογελάς, και χαμογελά κι αυτή γιατί είναι σαν μια καινούρια ζωή που ανοίγεται μπροστά της, για πολύ ή για λίγο δεν έχει σημασία. Είναι μια καινούρια ζωή, ένας καινούριος χρόνος που της δόθηκε. Εσύ ανοίγεις την καρδιά σου στο ερώτημα: «τι μπορώ να κάνω γι’ αυτήν όταν θα έρθει πραγματικά η ώρα της; Πως μπορώ να βοηθήσω;»

Ρώτα! Ρώτα την: «υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για σένα;» Ήδη είναι το πρώτο ερώτημα. «Ετοιμάζεσαι να γυρίσεις σπίτι σου. Μπορώ να κάνω κάτι για σένα; Υπάρχει εκκρεμότητα μήπως στη ζωή σου που θα ήθελες να τακτοποιήσω; Μήπως θα ήθελες να μιλήσεις με κάποιον πριν φύγεις, να πεις ένα ‘αντίο’; Να πεις ένα ‘σ’ αγαπώ’, ‘σε συγχωρώ’, ‘συγνώμη’; Μπορώ να κάνω κάτι για σένα;» και αφήνεις την ερώτηση ανοιχτή… Μπορεί να μην σου απαντήσει εκείνη την ημέρα. Μπορεί να πάρει χρόνο για να το σκεφτεί. Μπορεί εκείνη την στιγμή να ταραχτεί λίγο αλλά μια και η ερώτηση θα τεθεί με πολύ αγάπη, η ταραχή θα περάσει πάρα πολύ γρήγορα.

Όταν κάποιος ετοιμάζεται για το μεγάλο ταξίδι, ξέρει ότι δεν έχει πολύ χρόνο, και δεν θα σπαταλήσει χρόνο σε ταραχή όταν υπάρχει τέτοια ερώτηση με τόσο πολύ αγάπη. Θα σου πει και θα κάνεις αυτό που ζητάει, όσο μπορείς βέβαια, όσο είναι εφικτό, όσο είναι εντάξει με σένα. Αν δεν μπορείς θα της το πεις: «αυτό δεν μπορώ να το κάνω, λυπάμαι, σου ζητώ συγνώμη».

Τα πράγματα να έρχονται με ειλικρίνεια και ανοιχτή καρδιά. Τέτοιες στιγμές δεν θέλουν τίποτα άλλο: ειλικρίνεια και ανοιχτή καρδιά.

Μπορείς να ρωτήσεις: «μήπως σκέφτεσαι κάποιον που έχει φύγει από δίπλα σου, είτε πρόσφατα είτε πριν από πάρα πολλά χρόνια;» γιατί λίγο πριν φύγουν, οι ετοιμοθάνατοι έχουν επισκέπτες και μπορεί να μην τους βλέπουν αλλά τους νοιώθουν… και αν δεν νοιώθουν, τους έρχονται αναμνήσεις οπότε μπορείς να εξηγήσεις: «κοίταξε γύρω σου, έρχεται για να σε καθοδηγήσει, για να σου δείξει το δρόμο. Μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη γιατί είναι κάποιος που ξέρεις καλά και που αγαπάς. Μπορείς να αφεθείς σ’ αυτόν όταν θα έρθει η στιγμή!» Εσύ, νοερά, όταν θα έρθει η στιγμή, να δώσεις το χέρι της μητέρας σου σ’ αυτόν τον οδηγό για εκείνο το ταξίδι…

Μπορείς, για ένα χρονικό διάστημα, λίγο κάθε μέρα, να στείλεις αγάπη, συγχώρεση, πράγματα σε παρακαλούμε πολύ, ελαφριά…

Ερχόμαστε ξανά σ’ αυτό. Μια ψυχή φεύγει: προσπαθήστε να μην την βαραίνετε με παράπονα αλλά αντίθετα να της εύχεστε καλό δρόμο, να της στείλετε συγχώρεση για ό,τι μπορεί να υπάρχει ακόμα ανάμεσά σας που δεν έχετε λύσει, και πολύ αγάπη… Η αγάπη σπρώχνει ελαφριά τις ψυχές στο δρόμο τους. Μπορείς αυτό να το κάνεις για 21 ή για 40 μέρες, όπως το νοιώθεις… Όπως το νοιώθεις, δεν υπάρχει κάτι καθορισμένο. Όταν θα νοιώθεις ότι τα πράγματα είναι ελαφριά γύρω σου, θα έχει φύγει και θα είναι καλά… Θα μπορείς να χαίρεσαι για τη δουλειά που θα έχεις κάνει, για την συνοδεία που προσέφερες γιατί είναι μια όμορφη προσφορά.

Η προσφορά δεν είναι μόνο στις πράξεις. Καταλαβαίνετε όλο και περισσότερο ότι η προσφορά είναι και στις εργασίες που κάνετε σε μια άλλη διάσταση, σε ένα άλλο επίπεδο. Είναι αυτές οι προσφορές εξίσου σημαντικές απ’ αυτές που κάνετε στον κόσμο που βλέπετε.

Όλα πάνε καλά από την στιγμή που η πρόθεσή σας είναι να βοηθήσετε και να στείλετε αγάπη. Η αγάπη μετουσιώνει τόσο πολλά πράγματα! Ακόμα και λογαριασμούς που δεν έχουν βρει λύση μπορούν να μετουσιωθούν. Βέβαια, μπορείς και να βάλεις αυτήν την ψυχή στην τριπλή Φλόγα βιολετή, λευκή και χρυσή, όπως σου έρχεται εκείνη την στιγμή… είτε σε μια ενιαία Φλόγα είτε σε μια τριπλή, όπως έρχεται στην καρδιά σου…

Μια και μιλάμε για καρδιά, είστε ακόμα όλοι καθισμένοι στο δωμάτιο της καρδιάς σας, συνδεδεμένοι με την ενέργεια της Σοφίας και της Αθηνάς σήμερα… αναπνέετε σ’ αυτό.

Επόμενη ερώτηση.

 

Ερώτηση 4 : Πώς είναι δυνατόν να «παίξω», όπως λέτε, όταν η ζωή φέρνει συνέχεια θλίψη και πόνο;     

Απάντηση 4 :Η ζωή φέρνει θλίψη και πόνο. Ο τρισδιάστατος κόσμος φέρνει θλίψη και πόνο. Όντως. Μέσα σ’ αυτό, μαθαίνετε την ενσυναίσθηση. Μαθαίνετε να αφήσετε όλες τις άμυνες σας να πέσουν… μερικές φορές οι άμυνες είναι τόσο μεγάλες που χρειάζεται να βιώνετε πολύ πόνο μέχρι να δέχεστε να τις αφήσετε…

Ο σκοπός μας δεν είναι να μειώνουμε αυτό που βιώνετε: τον πόνο, την θλίψη. Την κατανοούμε, την ξέρουμε βαθιά. Γι’ αυτό σας αγαπάμε τόσο πολύ, επειδή ξέρουμε τι περνάτε και τι έχετε δεχτεί να περάσετε για να προχωρήσετε και για να ανοίξετε την καρδιά σας!

Το ερώτημα είναι: η διαπίστωση είναι θλίψη και πόνος. Στόχος είναι να μένουμε εκεί; Σαφώς όχι! Εσύ είσαι εκείνος που θα ήθελε ένα μαγικό ραβδί όπως λέγαμε στην αρχή, για να φύγεις απ’ αυτό και να ανοίγεσαι στο Φως! (με έντονη φωνή) Αλλά πρέπει να καταλάβεις πολύ καλά, αγαπημένε φίλε, ότι αν το κάναμε αυτό θα πήγαινες από ένα ενεργειακό επίπεδο άλφα σε ένα ενεργειακό επίπεδο ωμέγα χωρίς να πάρεις μαζί σου το επίπεδο άλφα και να το φέρεις στο ωμέγα!!! Αυτό πρέπει να καταλάβεις, και είσαι, είστε εδώ γι’ αυτό!

Είστε όλοι εδώ για να βοηθήσετε τη Γη και για να βοηθήσετε τον Εαυτό σας να πάρετε όλη τη δόνηση άλφα και να την ανεβάσετε στη δόνηση ωμέγα. Αυτή είναι η εργασία σας στη Γη, και δεν μπορεί να γίνει με μαγικό ραβδί!!! Αν γινόταν με μαγικό ραβδί θα ήσασταν ξαφνικά αλλού… ωραία, είστε αλλού λοιπόν, έγινε όμως η εργασία; Όχι και αυτή χρειάζεται! Γι’ αυτήν ήρθατε!

Είπατε «παρών, πάω! Θέλω να πάω, δηλώνω παρών! Θέλω να συμμετέχω! Οι καιροί είναι κρίσιμοι. Τώρα ή ποτέ. Θέλω να δώσω το παρών και να βοηθήσω σ’ αυτήν την μετουσίωση, σ’ αυτό το πέρασμα της Γης και της ενέργειας μου μέσα σ’ αυτό, σ’ αυτήν τη μετάβαση από ένα στάδιο σε ένα άλλο στάδιο. Θέλω να είμαι εκεί! Θα υπάρχει πόνος; Εντάξει αλλά αν είμαστε όλοι μαζί, ο ένας θα δώσει χέρι στον άλλον και θα προχωρήσουμε μαζί… Θέλω να είμαι εκεί! Αν δεν ήμουν εκεί δεν θα άντεχα τον εαυτό μου μετά, θέλω να είμαι εκεί! Αν κάποιος πρέπει να είναι εκεί είμαι εγώ!...»

Έτσι είπατε όλοι. Ήταν προφανές για τον καθένα από σας, προφανές… δεν σας είπε κανείς ότι ο δρόμος θα είναι ρόδινος και εύκολος. Αλλά… αλλά για το καθετί μπορείς να έχεις άλλη οπτική γωνία από την οποία θα κοιτάξεις τα πράγματα… μπορείς να έχεις 100 οπτικές γωνίες και τότε έχεις να τοποθετηθείς: ποια οπτική γωνία θέλεις να υιοθετήσεις; Από πού θέλεις να κοιτάξεις τα πράγματα; Από το ίδιο επίπεδο, το τρισδιάστατο; «Υπάρχει ο πόνος, πρέπει να το βιώσω, τι τραβάω, πόσο πονάω!!!» Παράπονα συνέχεια… είναι μια οπτική γωνία. Μια άλλη είναι να κοιτάξεις τον εαυτό σου και να το αγαπάς ό,τι και να δεις στο δρόμο σου, ό,τι και να αναγνωρίσεις… Που βρίσκεσαι αυτήν την στιγμή, καθισμένος στην καρδιά;;; Είναι μια οπτική γωνία που σας προτείνουμε και που μπορείς να υιοθετήσεις για ένα λεπτό ή μόνιμα…

Κάθεσαι στην καρδιά και παίρνεις απόσταση. Κοιτάς από κει. Παρακαλούμε ο καθένας να κοιτάει τον εαυτό του από κει. Δεν είστε εδώ για διασκέδαση… είστε σε μια σχολή όπου μαθαίνετε. Πάρτε θέση! Και κοιτάξτε τη ζωή σας, κοιτάξτε από εκείνη την θέση το καθετί που κάνετε και που σκέφτεστε, το καθετί! Η θέση της καρδιάς δεν κρίνει ποτέ αλλά παρατηρεί και συνειδητοποιεί. Όταν έχετε συνειδητοποιήσει αρκετές φορές τα ίδια πράγματα από εκείνη την θέση, τότε βλέπετε ότι δεν μπορείτε να πράττετε όπως παλιά, δεν μπορείτε να μιλάτε όπως παλιά… άλλα λόγια βγαίνουν από το στόμα σας, άλλη στάση παίρνει το σώμα σας. Αλλάζετε. Δεν έχετε κάνει τίποτα για να αλλάξετε: έχετε πάρει διαφορετική θέση και στάση στην καρδιά σας. Είναι το σύνολο των σωμάτων σας που αλλάζει. Είναι όλο το είναι σας πάνω στη Γη που αλλάζει επειδή πήρατε θέση, επειδή κοιτάτε τη ζωή σας από άλλη θέση!

 

Παρακαλούμε να μπείτε σε σιωπή στην καρδιά σας… ανοίξτε τα χέρια σας στα γόνατά σας σε στάση ανοίγματος… ισιώστε την σπονδυλική σας στήλη και καθίστε στην καρδιά όπως μόλις μάθατε… Ζητήστε να έρθει στην οθόνη της καρδιάς σας μια σκηνή, κάτι που βιώσατε σήμερα ή χτες, πρόσφατα. Μπορεί να είναι οποιαδήποτε σκηνή όπως μια όμορφη στιγμή ή μια δύσκολη. Δεν θα την επικαλεστείτε εσείς αλλά θα την αφήσετε να φανερωθεί… σκεφτείτε ότι πηγαίνετε σινεμά στην καρδιά σας και δεν ξέρετε ποιο έργο θα παιχτεί. Περιμένετε να δείτε μια σκηνή που έχετε ζήσει πρόσφατα… ξανακοιτάξτε την απ’ αυτήν την θέση… Βάλτε πρόθεση, πάρτε λίγο χρόνο και αφεθείτε (παύση)…     

Συνειδητοποιήστε ποιο συναίσθημα βιώνετε αυτήν την στιγμή, σ’ αυτήν την σκηνή που βλέπετε… όταν έχετε εντοπίσει το συναίσθημα, στείλτε αγάπη στον εαυτό σας που βιώνει αυτό το συναίσθημα…  Εάν βιώνει ένα συναίσθημα όπως ζήλεια, θυμό, φόβο, μπορείτε να στείλετε την αγάπη, σαν να την στέλνατε σε ένα μικρό παιδί που δεν ξέρει ακόμα ώστε να το βοηθήσετε να μεγαλώνει. Εάν βιώνετε ένα όμορφο συναίσθημα, η αγάπη σας μπορεί να μεταφέρει αναγνώριση: αναγνώριση του Εαυτού προς το μικρό εαυτό… Σε κάθε περίπτωση είναι μια βαθιά αγάπη που τρέφει τον εαυτό σας σε κάθε στιγμή, στο καθετί που βιώνετε, εύκολο ή δύσκολο.

 

Φίλε, όταν λέμε «παίξτε» σημαίνει: φέρτε συνείδηση. Πάρτε απόσταση για να καταλάβετε ότι παίζετε ρόλους, τους ρόλους που αποφασίσατε να παίξετε σ’ αυτήν τη ζωή. Αυτό εννοούμε. Με την συνείδηση, έρχεται η χαρά να υλοποιήσετε το Σχέδιο: το σχέδιο σας και εκείνο της Πηγής πιο γενικά. Με τη χαρά έρχεται κάθε φορά μια δόνηση που ανεβαίνει ακόμα, και ακόμα πιο πολύ… κάθε φορά πιο πολύ… Η χαρά είναι που, όταν περνάει από σας σε κάθε σκηνή που ζείτε, απαλύνει τον πόνο, την θλίψη. Φέρνει ζωή! Η χαρά είναι που βοηθάει: αυτό έχεις να καταλάβεις. Δεν σου ζητάμε να πας στη χαρά και να ξεχνάς τα άλλα. Σου ζητάμε να φέρνεις χαρά στην θλίψη. Σου ζητάμε να φέρνεις χαρά στον πόνο, με την συνείδηση ότι ζεις αυτό που επέλεξες να ζεις για να μεγαλώνεις. Αυτό φέρνει ευγνωμοσύνη, αλλά δεν μπορείς αυτό να το κάνεις αν δεν αλλάζεις οπτική γωνία και αυτό είναι μια επιλογή που έχεις να κάνεις κάθε στιγμή της ζωής σου.

Ένα μαγικό ραβδί σε μια συγκεκριμένη στιγμή δεν φτάνει. Είναι μια επιλογή που κάνεις κάθε στιγμή, και ξανά, και ξανά, και ξανά…

 

Είστε όλοι καθισμένοι στην καρδιά σας και η εμπειρία που βρήκατε στην καρδιά άλλαξε δόνηση. Σε μερικούς ηρέμησε, σε άλλους γέμισε ζωή, σε άλλους ακόμα γέμισε ευγνωμοσύνη. Η δόνηση της εμπειρίας που βρήκατε ανέβηκε και συναντήθηκε με τη δόνηση του τι είστε στην καρδιά… και αυτή είναι η εργασία σας πάνω στη Γη: να φέρνετε το καθετί σε αυτό το ύψος. Ναι, δεν είναι ένα μάθημα για αρχάριους, το ξέρουμε, αλλά δεν θέλετε πια να είστε αρχάριοι! Θέλετε να προχωρήσετε. Κάντε το!

Δείτε όλους τους εαυτούς σας… δείτε τον κύκλο που σχηματίζεται με όλους εσάς στην καρδιά. Είναι ένας κύκλος συνείδησης και σοφίας που έχετε σχηματίσει σήμερα, σ’ αυτήν την θέση, ένας κύκλος που προσφέρεται για βοήθεια στη Γη… οπότε με πολύ ευγνωμοσύνη σας ζητάμε να συνειδητοποιήσετε τις ενέργειες που ρέουν αυτήν την στιγμή στη μέση του κύκλου. Εισρέουν στη Γη… ενέργειες της Αθηνάς, της Σοφίας αλλά και πολλές άλλες που έρχονται για να τρέφουν βαθιά τη Γη και την ανθρωπότητα. Έρχονται να πάρουν θέση στη Γη ακόμα περισσότερο ώστε να είναι διαθέσιμες για όλους όσους τις χρειάζονται και τις αναζητούν για να προχωρήσουν στο δρόμο τους.

Κάνοντας αυτό, συνδέεστε με όλους αυτούς και μπαίνετε σε μια πολύ μεγάλη αλυσίδα, που είναι η αλυσίδα της ανθρωπότητας που ανεβαίνει και που ανεβάζει το επίπεδο της δόνησής της…

Απολαύστε το για λίγο και να ευχαριστήσετε τον εαυτό σας όπως σας ευχαριστούμε εμείς… Μπορείτε να αγαπήσετε τον εαυτό σας γι’ αυτήν την εργασία, γι’ αυτήν την θέση που έχετε πάρει. Μπορεί να την έχετε πάρει στιγμιαία σήμερα αλλά είδατε κάνοντας αυτό ότι έχετε τη δυνατότητα να συνδέεστε με αυτήν την εργασία, επομένως μπορείτε να ξαναβρείτε αυτήν την δυνατότητα ανά πάσα στιγμή μέσα στην καρδιά, καθισμένοι στο δωμάτιο της καρδιάς σας σε κεντρική θέση, σε μια μικρή απόσταση από όλα τα υπόλοιπα όντας όμως μέσα… Εκεί είναι η θέση σας. Εκεί πράττετε. Εκεί θέλατε να είστε και είστε. Σας ευχαριστούμε βαθιά γι’ αυτό.

Εσείς στην θέση σας, εμείς στη δικιά μας… ο καθένας στην θέση του στην αλυσίδα της μετάβασης και του Φωτός. Ευχαριστούμε!

Και έτσι είναι.