Η δεύτερη σπείρα της Δημιουργίας – 10
Η κρυστάλλινη ελπίδα του Χριστού

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
06/02/2019

Καλώς ήρθατε φίλοι μας! Μπείτε στην καρδιά σας, μπείτε στην αναπνοή σας… Είμαστε τα Αδέλφια σας από τις Πλειάδες και σας περιμένουμε εδώ και ώρες! Είμαστε πολλοί εδώ. Ερχόμαστε για να σας μιλήσουμε. Ερχόμαστε για να ισιώσουμε τις σπονδυλικές σας στήλες. Ερχόμαστε να σας φέρουμε τη γνώση μας,  την αγάπη μας, τη δέσμευσή μας. Έχουμε δεσμευτεί με σας εδώ και χιλιετίες. Οι ήλιοι μας έχουν δεσμευτεί εδώ και τόσο καιρό που δεν έχετε λόγια για να το περιγράψετε. Είμαστε ενωμένοι ως ήλιοι στην πορεία μας, και όπως εσείς ως άνθρωποι μπορείτε να έχετε δυσκολίες στην πορεία σας με τους πολύ στενούς και αγαπημένους σας φίλους και συγγενείς, το ίδιο έχουμε κι εμείς: οι ήλιοι μας κάποτε δυσκολεύτηκαν στην συμβίωσή τους. Θα μπορούσατε να πείτε ότι κάποτε μαλώσαμε, κάποτε ο ένας προσπαθούσε να εξασκεί εξουσία πάνω στον άλλον. Με λίγα λόγια, οι σχέσεις μας δεν ήταν πάντα καλές, ούτε όμορφες. Πέρασαν τα χρόνια, πέρασαν οι καιροί, αλλάξαμε κι εμείς, κι εσείς. Οι ήλιοι μας άλλαξαν, οι πορείες μας άλλαξαν και τώρα ερχόμαστε για να μοιράσουμε αυτό που έχουμε κι εσείς κι εμείς στην καρδιά.

Δεν είναι ακριβώς ότι ξεχάσαμε ό,τι υπήρχε, ό,τι κάναμε. Δεν είναι ακριβώς ότι ξεχάσαμε τις δυσκολίες μεταξύ μας. Συγχωρέσαμε. Συγχωρέσαμε τους εαυτούς μας: κι εμείς, κι εσείς. Συγχωρέσαμε τον άλλον. Αποδεχτήκαμε ό,τι μάθαμε σε αυτό το παιχνίδι, σ’ αυτούς τους ρόλους που είχαμε πάρει στο παρελθόν, σε άλλους καιρούς, και είμαστε εδώ τώρα. Κοιταζόμαστε. Όπως σας είπαμε είμαστε πολλοί και στεκόμαστε συγχρόνως πίσω και μπροστά σας. Όσοι είμαστε πίσω σας, σας στηρίζουμε, είμαστε εδώ για να σας βεβαιώσουμε για την αγάπη μας, για την παρουσία μας δίπλα σας, ενώ άλλοι από μας γονατίζουν μπροστά σας. Δεν γονατίζουν επειδή αναγνωρίζουν σε σας κάτι μεγαλύτερο, δεν είμαστε πια σ’ αυτούς τους ρόλους φίλοι μας, τους έχουμε ξεπεράσει προ πολλού, απλώς θέλουμε να αναγνωρίσουμε το Φως που ξυπνάει και παίρνει θέση όλο και περισσότερο μέσα σας.

Γονατίζουμε μπροστά σε αυτό το Φως γιατί αναγνωρίζουμε μέσα σας τον Δημιουργό όλων μας. Αναγνωρίζουμε αυτό που είναι κοινό σε σας και σε μας. Αναγνωρίζουμε αυτό το Φως και μπροστά σε αυτό γονατίζουμε.

Εσείς, σε μια στάση αποδοχής. Δεν έχετε τίποτα να κάνετε αλλά ήδη αυτό είναι πολύ. Πιο παλιά, μπορεί να είχατε αισθανθεί αμηχανία, ή να μας λέγατε ότι δεν το αξίζετε, ή να έχετε ψάξει στο μυαλό σας άλλες εξηγήσεις. Αυτό που κάνετε σήμερα είναι απλώς ότι δέχεστε, αποδέχεστε αυτήν την τιμή που σας κάνουμε να αναγνωρίσουμε τον Δημιουργό μέσα σας.

Πως και τώρα, και όχι πριν από μερικά χρόνια; Γιατί όλο και περισσότερο αναγνωρίζετε αυτό το Φως κι εσείς και όσο περισσότερο το αναγνωρίζετε ξεδιπλώνεται μέσα σας, παίρνει περισσότερη θέση, ανοίγει και φαίνεται. Αυτό ήρθαμε να αναγνωρίσουμε και να τιμήσουμε σήμερα. Γι’ αυτό ήρθαμε πολλοί εδώ!

Αναρωτιέστε «γιατί σήμερα, μήπως είναι κάποια γιορτή;»… Ναι, είναι μια γιορτή! Θα κάνουμε έναν παραλληλισμό ανάμεσα στην σημερινή γιορτή που είναι μια βαθιά αναγνώριση του τι γίνεστε και την παρουσία (με την έννοια της παρουσίασης ή προσφοράς) στο ναό του παιδιού Ιησού που γιορτάσατε αυτήν την εβδομάδα στην Υπαπαντή. Αυτό γιορτάζουμε σήμερα φίλοι μας!

Σας παρουσιάζουμε! Αυτοί που είχαν γονατίσει μπροστά σας σηκώνονται και έρχονται αριστερά σας. Αυτοί που ήταν πίσω σας έρχονται δεξιά σας. Νοιώστε ότι είναι σαν να σας πάρουμε από το χέρι, και κάνουμε έναν μεγάλο κύκλο όλοι μαζί. Όλοι μαζί κοιτάμε προς το κέντρο του κύκλου και καλωσορίζουμε μια μεγάλη παρουσία. Νοιώστε πως εμφανίζεται σε σας: μπορεί να την νοιώσετε λευκή, ή διαφανή, κρυστάλλινη… απλώς μπείτε στην καρδιά σας, όχι για να ερμηνεύσετε με το μυαλό πως θα μπορούσε να ήταν αυτή η παρουσία αλλά πως την νοιώθετε εσείς, χωρίς προκατάληψη. Πάρτε λίγο χρόνο σε σιωπή για να συνδεθείτε με αυτήν την παρουσία που τώρα εμφανίστηκε στο κέντρο του κύκλου σας (παύση)…

Νοιώστε ότι οι οντότητες αριστερά και δεξιά σας έχουν αλλάξει μορφή: έχουν γίνει παιδιά, παιδικές οντότητες με μια δόνηση παιδικής χαράς (μας το δείχνουν έτσι ώστε να συντονιστούμε με μια ψηλή και αγνή δόνηση). Σας παίρνουν από το χέρι για να σας τραβήξουν λίγο προς το κέντρο του κύκλου. Περπατάτε προς το κέντρο του κύκλου μαζί με τα παιδιά και εκείνα σας παρουσιάζουν… Κάθε παιδί λέει σ’ αυτόν τον μεγάλο άξονα φωτός, σ’ αυτήν την μεγάλη παρουσία φωτός που βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου, λέει το όνομά σας και σας σπρώχνει απαλά μέχρι να μπείτε σ’ αυτήν την ενέργεια… Αφήστε το να γίνει…

Αναπνέετε σ’ αυτό το Φως… και αυτό το Φως διευρύνεται, κι εσείς μαζί… συνεχίζετε να αναπνέετε…

Μαζί, σε έναν μεγάλο άξονα καθαρού φωτός, η παρουσία (και παρουσίαση) σας στο Φως… Ένα μέρος αυτού του φωτός παίρνει μορφή στην καρδιά σας, σαν ένα αστέρι που μορφοποιείται μέσα στην καρδιά σας… Κάνετε ένα βήμα πίσω, τα παιδιά σας παίρνουν πάλι από τα χέρια και γυρίζετε στην θέση σας με τη βοήθεια τους και με αυτό το αστέρι που λάμπει στην καρδιά.

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου όπου ανεβαίνει σκαλοπάτι. Σήμερα είναι τέτοια στιγμή. Κερδίσατε ένα αστέρι! Το λέμε με χιούμορ αλλά μπορείτε να το νοιώσετε κι έτσι: είναι μια αναγνώριση από μας όπως είναι μια αναγνώριση από σας της δέσμευσής σας!

Όσοι έχετε έρθει εδώ σήμερα έχετε δεσμευτεί ήδη βαθιά. Γι’ αυτό είστε εδώ σήμερα! Ο φόβος της δέσμευσης έφυγε από σας και το καταλαβαίνετε. Ίσως ακόμα πριν μερικές μέρες ήταν παρόν και σκεφτόσασταν «ως προς τι η δέσμευση, γιατί, που με πάει;» και τώρα δεν υπάρχει πια ερώτημα στην καρδιά σας επειδή η απάντηση έρχεται μόνη της ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει απάντηση όταν όλη σας η καρδιά δεσμεύεται! Δεν υπάρχει γιατί και πως, υπάρχει απλώς η δέσμευση γιατί δεν υπάρχει άλλη λύση: μόνο εκείνη για να προχωρήσετε. Δεν είστε πια στα χρόνια όπου λέγατε «σήμερα θα εργαστώ στον εαυτό μου, ή σήμερα θα κάνω ένα διαλογισμό και αύριο θα ξεκουραστώ. Αν δυσκολευτώ με κάποιον, θα ψάξω το γιατί και τι μπορώ να κάνω αλλά άλλη φορά, σήμερα δυσκολεύομαι και επιλέγω να διώξω αυτόν τον άνθρωπο από τη ζωή μου…» Αυτά είναι σαν παλιές ιστορίες στις μνήμες σας. Η δέσμευση έκανε την καρδιά σας ανοικτή και όπως θα λέγατε εσείς, σε ανοικτή ακρόαση, με την έννοια ότι όλα είναι διαφανή, ότι τολμάτε όλο και περισσότερο να δείξετε ποιος ή ποια είστε και τι έχετε στην καρδιά σας: δυσκολίες; Ναι, βέβαια. Είναι δυνατόν η ζωή πάνω στη Γη να μην έχει δυσκολίες; Αλλά και τέτοια ομορφιά! Και ναι, τολμάτε να δείξετε την ομορφιά! Δεν είστε πια στο επίπεδο να πείτε: «δεν τολμώ, σε έναν κόσμο όπου όλοι δυσκολεύονται, πως μπορώ να τολμήσω να δείξω ομορφιά, χαρά; Θα ήταν σαν να ήμουν μια μύγα στο γάλα…» Δεν ταιριάζει αυτή η εικόνα. Αντίθετα, είστε η αλοιφή πάνω στη πληγή. Δεν μπορεί η αλοιφή να είναι και πληγή, αλλιώς πως θα μπορούσε να καλμάρει, να ηρεμεί, να θεραπεύει;

Οι πληγές είναι πολλές, οι αλοιφές λίγες, και δέχεστε αυτόν τον ρόλο όλο και περισσότερο. Δέχεστε την θέση σας μαζί μας όλο και περισσότερο, γιατί ό,τι υπήρχε μεταξύ μας ξεχάστηκε με την έννοια ότι γράψαμε τα πράγματα αλλιώς τώρα πια. Αυτό που σας λέμε, αυτό που έγινε και γίνεται τώρα μεταξύ μας είναι ένα παράδειγμα για το τι γράφετε ξανά με τους διπλανούς σας, με τη Γη. Γράφετε ξανά ιστορία κοιτάζοντας τα πράγματα αλλιώς, φέρνοντας μια άλλη ενέργεια, φέρνοντας φως συνεχώς σ’ αυτό που είστε. Αλλάζετε αυτό που είστε εσείς, αλλάζετε σχέδιο ζωής αλλάζοντας τη βάση σας, μπαίνοντας στη δέσμευση με το Φως, στη δέσμευση με την Ιεραρχία Φωτός, συνειδητά, συνεχώς. Αυτός είναι ο στόχος: να γίνει όλο και περισσότερο συνειδητό και να διαρκεί. Να μην είναι μόνο για μερικά λεπτά αλλά να είναι πια μια στάση ζωής.

Αυτό γιορτάζουμε σήμερα: ότι η στάση ζωής σας έχει αλλάξει. Αν υπάρχουν ακόμα ένα, δυο άτομα εδώ που λένε «σε μένα δεν έχει αλλάξει ακόμα και τόσο!» παρακαλούμε πολύ να αφήσετε τις άμυνες σας να πέσουν και να μπείτε στη χαρά, να μπείτε στην εμπιστοσύνη του τι είστε εσείς! Μπείτε στην καρδιά σας και κοιτάξτε από κει γύρω σας καρδιά τι βλέπετε… όχι εξωτερικά, όχι γύρω-γύρω αυτά που έχετε συνηθίσει να δείξετε στους άλλους, αλλά μέσα στην καρδιά σας, τι βλέπετε; Φίλοι μας, κοιτάξτε προς τα μέσα, κοιτάξτε σ’ αυτήν την σφαίρα φωτός που είναι η καρδιά σας και δείτε αυτό που είστε! Πάρτε χρόνο (παύση)…

Είστε η ελπίδα της Γης! Τι όμορφο που είναι αυτό! Πόσο όμορφοι είστε! Είστε η ελπίδα της Γης! Φέρνετε αυτό το στοιχείο στην καρδιά σας και ανοίγουν τα πάντα: ανοίγουν όλες οι δυνατότητες, ανοίγει κάθε δυνατότητα εξέλιξης, ανοίγει ένα πεδίο αγάπης απερίγραπτο, όλα μπορούν να συμβούν όταν αφήνετε την ελπίδα που είστε να ξετυλίγεται κάτω από το φως του ήλιου σας… Είστε η ελπίδα. Να χαίρεστε αυτό που είστε! Να μπείτε σ’ αυτό που είστε! Να το αναγνωρίσετε! Δηλώσατε ποιοι είστε. Δηλώσαμε εμείς το όνομά σας. Λέγοντας το όνομά σας, περάσαμε όλα τα στοιχεία του τι είστε και δηλώσαμε μαζί και την ελπίδα, και τη χαρά. Είναι βασικά στοιχεία που σας χτίσανε, που πήρατε ως ανώτερος εαυτός για να χτίσετε αυτήν την ενσάρκωση, σκεφτόμενοι ότι πάνω απ’ αυτά τα στοιχεία θα μπορείτε πάντα να στηρίζεστε για να συνεχίζετε τα βήματά σας. Μπορείτε τώρα όχι μόνο να στηρίζεστε πάνω σ’ αυτά τα στοιχεία αλλά και να τα απλώσετε και να βοηθήσετε άλλους να στηρίζονται πάνω τους.

Όταν παρουσιάστηκε ο Ιησούς στο ναό, ήταν ένας τρόπος για να αναγνωριστεί τι είναι, για να αναγνωρίσουν οι άλλοι ότι ήρθε αυτή η ψυχή, ότι αυτό το πνεύμα ενσαρκώθηκε στη Γη, ότι ήρθε αυτός που ήταν να σώσει την ανθρωπότητα. Ενσαρκώθηκε και η Γη άλλαξε, άλλαξε η επιφάνεια της Γης: μπήκε η ελπίδα.  

Τώρα είστε εκατοντάδες χιλιάδες που ενσαρκωθήκατε με αυτό το Φως, με αυτό ακριβώς το Φως μέσα σας για να αναβιώσετε το στοιχείο της ελπίδας και το φως του. Το Φως του Ιησού επανέρχεται μέσα από όλους σας, γι’ αυτό και δεν είναι δυνατόν αυτήν την φορά να σβηστεί! Ακόμα και να καταφέρουν άλλες δυνάμεις να σβήσουν το Φως στην καρδιά του ενός ή του άλλου, είστε τόσο πολλοί που δεχτήκατε να μπείτε σ’ αυτήν την εκπροσώπηση που δεν υπάρχει περίπτωση αυτό το Φως να μειωθεί! Αντίθετα, αυτό το Φως μεγαλώνει, απλώνεται, δυναμώνει και φέρνει μαζί του αυτήν την ελπίδα, την κρυστάλλινη και χαρούμενη ελπίδα που ο Ιησούς είχε φέρει ως σπόρο πριν 2 000 χρόνια.

Ο σπόρος μεγάλωσε, άνθισε αρκετά και τώρα είναι καιρός ξανά πάρα πολλά σποράκια να φύγουν απ’ αυτά τα λουλούδια και τα φρούτα που έγιναν. Είναι μια δεύτερη σποριά, και δεν θα χρειαστούν πάλι 2 000 χρόνια για να ανθίσουν αυτά! Τα πράγματα πάνε πολύ πιο γρήγορα τώρα πια αλλά είναι πολύ σημαντικό να καταλάβετε ότι είναι το γεγονός ότι ανθίσατε, ότι ανθίζετε και αφήνετε τα σπόρια να φύγουν από σας πολύ πιο δυνατοί και πολλαπλοί απ’ ό,τι ήταν στην αρχή, είναι αυτό το γεγονός που κάνει ότι όλη η Γη αλλάζει και ετοιμάζεται. Είναι σχεδόν έτοιμη για τη μεγάλη αλλαγή. Η ελπίδα στηρίζει αυτήν την αλλαγή. Η ελπίδα δεν είναι μόνο λέξεις που μπορείτε να πείτε όντας σε μια κατάσταση… τραγική θα λέγαμε πάλι με λίγο χιούμορ, η ελπίδα είναι μια δύναμη απερίγραπτη, τόσο όμορφη που είναι, κρυστάλλινη, η οποία δονείται σε πάρα πολύ ψηλή συχνότητα. Βοηθάει τη Γη να αλλάζει, βοηθάει και σας να αλλάζετε. Σας πηγαίνει σε ένα ανώτερο δονητικό πεδίο. Σας πηγαίνει η ελπίδα στην επόμενη διάσταση: όχι στην 4η, στην 5η. Πηγαίνετε εκεί ταχύτατα. Εκεί σας πηγαίνει: είναι ένα καταπληκτικό όχημα για όλους σας. Αναγνωρίστε το γιατί είναι ένα όχημα από το οποίο μπορείτε να ανοίξετε πόρτα και να καλέσετε όποιον θέλετε να ανεβεί μαζί σας!

Είναι πάρα πολύ εύκολο να απλώσετε την ελπίδα. Έχετε απλώς να είστε παρόν, παρούσα σε ό,τι λέτε, ό,τι κάνετε. Μπορείτε να έχετε το εξής κατά νου: «κλείνω την ελπίδα ή την ανοίγω, την απλώνω;» Φίλοι μας, ας είναι όλες οι πράξεις σας, ας είναι κάθε πράξη σας, ας είναι ο λόγος σας και κάθε λέξη που προφέρετε όχημα για την ελπίδα προς τους άλλους! Είναι ίσως ο πιο εύκολος τρόπος για να τους βοηθήσετε να ανεβάσουν τη δόνησή τους και να είναι εύκολο επίσης γι’ αυτούς να αλλάξουν διάσταση όταν θα έρθει η ώρα. Καλλιεργήστε φίλοι μας αυτό το όχημα που είναι η ελπίδα, η κρυστάλλινη ελπίδα, η κρυστάλλινη ελπίδα του Χριστού.  

Μιλάμε για τον Χριστό όχι ως άτομο που σταυρώθηκε αλλά ως ήλιος, ο ήλιος του ηλιακού σας συστήματός. Αυτός είναι ο Χριστός στο τρισδιάστατο σώμα του: αυτός απλώνει τη δύναμή του και το Φως του σε κάθε κύτταρό του σώματος όλων σας! Αποδοχή. Αποδοχή της ένωσης με αυτό το Φως, της ένωσης με αυτόν τον ήλιο, του ταξιδιού στο οποίο σας προσκαλεί, στην αλλαγή στην οποία σας προσκαλεί. Όλα αλλάζουν: όταν αφήνετε μια διάσταση για να μπείτε σε μια άλλη, όλα αλλάζουν, τίποτα πια δεν μένει ίδιο.

Είναι απλώς ένα «ναι» να πείτε στην καρδιά σας. Αυτό το «ναι» το έχετε πει, γι’ αυτό μιλήσαμε για δέσμευση και γι’ αυτό γιορτάζουμε σήμερα. Να πράττετε από κει φίλοι μας, να πράττετε συνεχώς από κει, από τον ήλιο του Χριστού που είναι φως φανάρι στο ηλιακό σας σύστημα και που γίνεται και φως φανάρι στο σώμα σας! Αυτός ο ήλιος έχει μπει στην καρδιά σας, στην καρδιά του καθενός και λάμπει όλο και περισσότερο. Να τον χαίρεστε! Να χαίρεστε την αντανάκλαση του και όχι μόνο: την πραγματική παρουσία αυτού του ήλιου μέσα στην καρδιά σας! Να χαίρεστε αυτήν την παρουσία παντού μέσα σας, σε όλο το είναι σας: σε αυτήν τη διάσταση και σε όλες τις άλλες συγχρόνως.

Είμαστε τα Αδέλφια σας από τις Πλειάδες. Εκπροσωπούμε τον ήλιο μας όπως εσείς εκπροσωπείτε τον ήλιο σας. Μπορούμε να κοιταζόμαστε στα μάτια γιατί είμαστε, εσείς κι εμείς, εκπρόσωποι του ήλιου μας! Κοιταζόμαστε: ο καθένας αναγνωρίζει τον άλλον και χαιρόμαστε. Ο καθένας έχει πάρει την θέση του. Αναγνώριση, χαρά και ελπίδα…

Γίνεται γιορτή! Να χαίρεστε! Χαιρόμαστε όλοι μαζί! Αυτό που ξεδιπλώνεται γύρω σας, γύρω απ’ αυτόν τον κύκλο, είναι μιας απίστευτης ομορφιάς γιατί γίνεται μεγάλη γιορτή και η ελπίδα απλώνεται παντού!

Κρατήστε τη χαρά στην καρδιά. Πάντα να χαίρεστε!

Και έτσι είναι.