Η δεύτερη σπείρα της Δημιουργίας – 11
Οι μαθηματικοί δημιουργοί

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
20/02/2019

Ο ρυθμός αυτής της επικοινωνίας είναι ιδιαίτερα αργός και η αίσθηση δυνατή και βαθιά. Μας επιτρέπει να μπούμε ακόμα περισσότερο στην αίσθηση, χρησιμοποιώντας στο ελάχιστο το νοητικό.

 

Καλώς ήρθατε ! Παραμένετε με μια σφαίρα φωτός κάτω από τα πόδια σας και μια άλλη σφαίρα φωτός πάνω από το κεφάλι σας, με τον άξονα που συνδέει αυτές τις δυο σφαίρες, τους δυο πόλους, ένας άξονας κενός στη μέση που επιτρέπει την κυκλοφορία της ενέργειας, του φωτός, που σας τρέφει και ανεβάζει τη δόνηση όλου του φυσικού σας σώματος… Ανεβαίνει αυτή η δόνηση επειδή η ενέργεια κυκλοφορεί σε σπείρα μέσα στον άξονα, και ακτινοβολεί.

Στο επίπεδο της καρδιάς σας, ένα άνοιγμα… ένα κέντρο, ένα vortex(δίνη)που ανοίγει και συγκεντρώνει τις ενέργειες που έρχονται από κάτω και από πάνω…

Είστε μόνο εκεί, σ’ αυτό το vortex, μέσα στο οποίο πέφτετε. Η αίσθηση είναι ότι είστε μια κουκκίδα φωτός που πέφτει σε ένα vortexμέχρι το κέντρο του. Όταν έχει φτάσει στο κέντρο, ανοίγει ένα άλλο πεδίο, ανοίγει ένα κενό. Αφήνει την ύλη και φτάνει στην αντιύλη. Εκεί δεν υπάρχει απολύτως τίποτα… κινήσεις, κενό, ένα φως που δεν ακτινοβολεί αλλά γυρίζει στον εαυτό του και έτσι φαίνεται σκοτεινό… όχι με την έννοια που δίνετε εσείς στο σκοτεινό αλλά πρόκειται για το φως προς τα μέσα. Το φως υπάρχει: εκδηλώνεται ανάποδα από το φως που ξέρετε. Εσείς είστε εκεί, σε σπείρες τέτοιου φωτός, σε άλλο σύμπαν, άλλη δημιουργία. Θα μπορούσατε να σκεφτείτε ότι είναι όλα ανάποδα σε σχέση με αυτά που ξέρετε. Το κάνει να είναι λιγότερο υπαρκτό; Σίγουρα όχι! Είναι υπαρκτό όσο είναι το δικό σας φως προς τα έξω. Είναι σαν μια λωρίδα που γυρίζει: εσείς βλέπετε μια πλευρά ενώ στην άλλη πλευρά του σύμπαντος, βλέπετε την άλλη πλευρά της λωρίδας, της κορδέλας. Και οι δυο πλευρές είναι οι δυο όψεις της ίδιας κορδέλας.

Μερικές φορές νοιώθετε ότι ‘βλέπετε’, άλλες φορές ότι ‘δεν βλέπετε’: δυο όψεις μιας ίδιας ύπαρξης. Βάζετε κρίση: κρίνετε ότι το να βλέπετε είναι όμορφο, επιθυμητό, το να μην βλέπετε σας φέρνει όρια και νοιώθετε μικροί: δυο όψεις της ίδιας κορδέλας.

Η κορδέλα είναι. Δεν πέφτει κρίση: είναι.

Όταν γυρίζετε στο σημείο του vortexστην καρδιά που ανοίγει στο άλλο σύμπαν, είστε ακριβώς στην κορδέλα, βλέποντας το ένα σύμπαν και το άλλο, βλέποντας την μια πλευρά και την άλλη: είστε!

Όταν τρέχετε και αφήνεστε σε μια πλευρά ή στην άλλη, τότε μπαίνει η κρίση, μπαίνει η εκτίμηση της ύπαρξής σας. Δίνετε βαθμούς… αλλά μπορείτε να είστε λιγότερο ή περισσότερο; Είστε! Δεν μπορεί να υπάρχει περισσότερο απ’ αυτό. Αυτό που μπορεί να υπάρχει περισσότερο, είναι να μπείτε περισσότερες φορές ακριβώς σε αυτό το σημείο, σ’ αυτήν την ένωση των δυο συμπάντων μέσα σας.

Είναι μια ένωση που μπορείτε επίσης να νοιώσετε με δυο κινήσεις αντίστροφες: από τη μια πλευρά με μια κίνηση αριστερόστροφη και από την άλλη δεξιόστροφή. Από την μια, μια πολικότητα αρνητική, από την άλλη μια πολικότητα θετική, κι εσείς πάντα ακριβώς στο σημείο αλλαγής, στο σημείο ένωσης. Παραμένετε εκεί…

Η αναπνοή βοηθάει. Να συγκεντρώνεστε πάνω στην αναπνοή σας βοηθάει με την έννοια ότι η συγκέντρωση αυτή επιτρέπει στο νοητικό να κοιμάται και τότε η συγκέντρωσή σας μπορεί να είναι απόλυτη στο σημείο ένωσης στην καρδιά…

Η επιθυμία σας συχνά είναι να κατανοήσετε περισσότερο, να πράττετε περισσότερο, να ακτινοβολείτε περισσότερο, όλα να τα κάνετε περισσότερο, ενώ έχετε μόνο να στέκεστε εκεί, μόνιμα… αφεθείτε σ’ αυτό! Αφεθείτε σε αυτό, το οποίο σας φέρνει και διαφορετικές αισθήσεις… Από τη μια σας φέρνει ένα μεγαλείο: ένα σύμπαν από τη μια πλευρά και ένα άλλο από την άλλη, κι εσείς είστε σαν σε μια πόρτα ανάμεσα στα δυο. Από την άλλη και συγχρόνως σας φέρνει την αίσθηση μιας θέσης σχεδόν ανύπαρκτη… γιατί που ξεκινάει το ένα σύμπαν και που ξεκινάει το άλλο; Που τελειώνει και που ξεκινά κάθε σύμπαν; Για σας που είστε ακριβώς ανάμεσα στα δυο, τι είναι αυτό το σημείο, τόσο μικρό, σχεδόν ανύπαρκτο, το σημείο όπου αλλάζει το spin, το σημείο όπου αλλάζει η κίνηση, η πολικότητα; Μόνο αυτό είστε, και στο επίπεδο της φυσικής του σώματός σας, θα μπορούσατε να πείτε ότι δεν έχετε τίποτα άλλο να κάνετε παρά να είστε εκεί συνειδητά…

Ίσως αναρωτιέστε: μα τι μπορεί να μας δώσει αυτό; Προς τα που ανοίγεται; Αν και όλες αυτές οι λέξεις δεν ταιριάζουν για τέτοια θέση γιατί το άνοιγμα ήδη είναι παντού, δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο απ’ αυτό που είστε εκεί…

Είστε εκεί σε μια θέση του απόλυτου παρατηρητή και συγχρόνως ο παρατηρητής αυτός πράττει συνεχώς γιατί μέσα του γίνεται η αντίστροφη του spin, της κίνησης, της σπείρας. Ο παρατηρητής που είστε δεν μπορεί να μην ανοίγεται εξίσου απόλυτα και στο ένα σύμπαν και στο άλλο γιατί εάν ανοιχτεί έστω και λίγο παραπάνω στο ένα σύμπαν από τα δυο, η ισορροπία χάνεται και πέφτετε στη λειτουργία του σύμπαντος που υπερτερεί. Αν θέλετε να κρατήσετε την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στα δυο σύμπαντα, είστε ανοικτοί στο ένα όπως και στο άλλο, με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια αποδοχή.

«Στο ένα βλέπω, στο άλλο δεν βλέπω. Στο ένα καταλαβαίνω, στο άλλο δεν καταλαβαίνω. Στο ένα θετικές δηλώσεις, στο άλλο αρνητικές δηλώσεις, το συν και το πλην όχι ως κρίση αλλά ως πολικότητες. Αυτά υπάρχουν κι εγώ βρίσκομαι στο σημείο ενώσεως των δυο συμπάντων»: αυτό μπορείτε να πείτε μέσα σας. Ναι, με τέτοιον τρόπο, μπορείτε να είστε μόνο στο εδώ και τώρα γιατί αυτή η στάση, αυτή η αντίληψη, αυτή η θέση είναι πέρα από τον χρόνο και το χώρο…

Είμαστε μια ομάδα μαζί σας σήμερα, είμαστε οντότητες που φέρνουν τη γνώση των μαθηματικών δημιουργών του κόσμου, της Δημιουργίας. Θέλαμε να σας δείξουμε τι δημιουργούμε, μια μικρή πλευρά, απτή, κατανοητή απ’ όλους, για να ακουμπήσετε ακόμα πιο καθαρά ότι στην αρχή δεν υπάρχει κρίση… υπάρχει δομή, δομή με ορισμένες μαθηματικές αρχές. Όταν μπαίνετε σ’ αυτόν τον κόσμο των μαθηματικών αρχών, είστε πολύ πέρα από κάθε κρίση. Δεν μπορείτε πια να κοιτάξετε τη Δημιουργία με το μάτι της κρίσης, είναι απλώς αδύνατον γιατί είστε πέρα απ’ αυτό.

Όλο το σώμα σας έχει δημιουργηθεί ως σημείο αλλαγής από ένα σύμπαν σε ένα άλλο σύμπαν. Μπορεί να μην είναι όπως σας δείξαμε στην αρχή, ύλη-αντιύλη, αλλά είναι ένα σύμπαν με μια πολικότητα προς άλλο σύμπαν με άλλη πολικότητα. Αυτές οι πολικότητες ενώνονται. Καταλαβαίνετε ότι δεν υπάρχει μια καλύτερη από την άλλη: υπάρχουν παιχνίδια ενεργειακά, δημιουργικά. Αυτό παίζουμε δημιουργώντας σύμπαντα ολόκληρα, κι εσείς μαζί μας.

Κάθε φορά που προφέρετε μια λέξη, που αφήνετε μια σκέψη να βγει από το πεδίο των σωμάτων σας, δημιουργείτε σύμπαν. Δεν είναι τρόπος του λέγειν, είναι μαθηματική αρχή. Είναι μια πραγματικότητα απτή για μας, σε μια άλλη διάσταση όπου βλέπουμε αυτές τις σκέψεις να δημιουργούν σύμπαντα. Βλέπουμε τα λόγια να ενώνονται μεταξύ τους για να δημιουργούν κόσμους, και βλέπουμε δημιουργούς, βλέπουμε εσάς, που δεν έχουν καμία συνείδηση του τι δημιουργούν!

Με αυτό που έχουμε δημιουργήσει εμείς με αυτά τα πεδία μέσα στα οποία βρίσκεστε, εσείς τώρα παίζετε και μαθαίνετε, εσείς με την σειρά σας χτίζετε άλλους κόσμους και μαθαίνετε δημιουργώντας αυτούς τους κόσμους. Εισπράττοντας το αποτέλεσμα της δημιουργίας σας μαθαίνετε να δημιουργείτε πιο αποτελεσματικά. Δεν τίθεται θέμα για κρίση, τίθεται θέμα για εκπαίδευση του δημιουργού που είστε. Είναι πολύ διαφορετικό! Από τη δικιά μας σκοπιά, δεν μεγαλώνουν παιδιά για να γίνουν ενήλικες και να πάρουν βραβείο, και μετά τι θα κάνουν δεν το ξέρουμε. Από τη δικιά μας σκοπιά, αυτό που βλέπουμε είναι δημιουργοί που μαθαίνουν να δημιουργούν, που κάποτε ήταν δημιουργοί πολύ πετυχημένοι! Ξέχασαν ό,τι είχαν μάθει, το βάλανε στο πρόγραμμά τους επειδή ήθελαν να μάθουν αλλιώς, και τώρα μαθαίνουν ξανά και μπαίνουν σε παιχνίδια αλληλεπίδρασης με τη δημιουργία τους, συνέχεια, ώστε να μάθουν να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές και να συνεχίζουν την εκπαίδευση τους καθώς και τη διεύρυνση της καρδιάς τους.

Γιατί μιλάμε για την καρδιά και όχι για κάποιο άλλο κέντρο; Επειδή εκεί γίνεται η αλλαγή του vortex, η αλλαγή του spin, όπως το είπαμε πριν. Εκεί ξεκινάει η δημιουργία.

Σε άλλους καιρούς μας έχετε ονομάσει Ελοχίμ. Είμαστε οι δημιουργοί.

Μερικές φορές δεν χρειάζονται πολλές λέξεις: είναι καλύτερα να νοιώθετε την ποιότητα της παρουσίας μας, αυτήν την στιγμή. Πάρτε χρόνο σ’ αυτό το σημείο ένωσης στην καρδιά, εκεί βρισκόμαστε κι εμείς (παύση)…

Αφήστε το κέντρο της καρδιάς σας ανοικτό μπροστά σας, σαν μια πύλη που ανοίγει μπροστά σε όλη τη δημιουργία σας, για να μπορέσετε να ατενίσετε αυτήν τη δημιουργία από την θέση του δημιουργού… ένας δημιουργός που, το επαναλαμβάνουμε, δεν κρίνει. Παρατηρεί, βλέπει που είναι κατάλληλο να στείλει περισσότερη αγάπη, δηλαδή περισσότερη ενέργεια που θα φέρει φως σε αυτό που έχτισε και μπορεί να μην έχει αρκετό αυτήν την στιγμή. Βλέπει δηλαδή που χρειάζεται ενίσχυση. Ο δημιουργός παρατηρεί τη δημιουργία του κοιτάζοντας ό,τι δημιούργησε στη ζωή του αριστερά-δεξιά, και στέλνει στηρικτική ενέργεια, στέλνει αγάπη, χαρά, εμπιστοσύνη, γαλήνη σε ό,τι το χρειάζεται. Στηρίζει τη δημιουργία του στέλνοντας φως!

Μόνο αυτό κάνει! Μόνο αυτό έχει σημασία για τον δημιουργό: να στηρίζει τη δημιουργία του μέσα στο φως.

Επειδή ο δημιουργός δεν κρίνει ποτέ, δεν υπάρχουν από αυτήν την θέση για σας δημιουργίες που θα θέλατε να σταματήσετε, ή δημιουργίες που προτιμάτε να δείτε περισσότερο. Σ’ αυτές που δεν έχουν αρκετό φως, απλώς στέλνετε φως και παίρνοντας φως αλλάζουν… αλλάζουν! Δεν χρειάζεται να ακυρώσετε απολύτως τίποτα. Χρειάζεται μόνο να στείλετε φως εκεί που χρειάζεται και να παρατηρείτε αυτό που γίνεται με αυτό που στείλατε. Η δημιουργία είναι αυτόνομη, ως ένα βαθμό. Θα λάβει το φως σας και θα δείτε τι το κάνει… Εάν το φως την κάνει να εκραγεί, θα το παρατηρήσετε. Εάν το φως την κάνει να μεγαλώνει και να λάμπει, και πάλι θα το παρατηρήσετε.

Παρατηρείτε τη δημιουργία σας και μαθαίνετε, απ’ αυτήν την ουδέτερη θέση που μαζεύει τη μια πλευρά και την άλλη, που έχει τη γνώση των δυο όψεων της λωρίδας!

Αυτό είναι το σύμπαν σας: μια κορδέλα που τυλίγεται και εσείς είστε στη μέση, μέσα στην κορδέλα… απολαμβάνετε! Απολαμβάνετε το ρόλο του δημιουργού που εξελίσσεται μέσα σας.

Στεκόμαστε ανάμεσα σας και μπορείτε να αντιλαμβάνεστε την παρουσία μας… Όλοι μαζί, κοιτάμε τη Γη στο κέντρο του κύκλου σας, τη Γη που αλλάζει, τη Γη που πάρα πολλοί είναι αυτοί που την παρατηρούν αυτήν την στιγμή και που, ως δημιουργοί, συνδημιουργοί αυτού του σύμπαντος, της στέλνουν φως παρατηρώντας τι θα γίνει με όλο αυτό το φως που εισπράττει. Κι εσείς μαζί…

Αφήστε το να γίνει, όλοι μαζί σε κύκλο γύρω από τη Γη, στέλνουμε όλο το φως που περνάει από το κομβικό σημείο της καρδιάς μας… μαζί, πάρτε χρόνο… και δείτε τι γίνεται με όλο αυτό το φως που στέλνετε και έρχεται να τρέφει τη Γη (παύση)…

Ένα χαμόγελο… κρατήστε ένα χαμόγελο στην καρδιά σας.

Σας ευχαριστούμε… Είμαστε οι δημιουργοί σας. Η χαρά μας είναι μεγάλη να δημιουργούμε, τώρα, μαζί!

Και έτσι είναι.