2019-2020 Η Αναγέννηση
3 – Φόβοι, ιδέες και γνώσεις

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
16/10/2019

Καλώς ήρθατε! Πολλά λέχθηκαν πριν αρχίσουμε εμείς να μιλήσουμε! Πριν αρχίσουμε το μήνυμα της ημέρας, θα θέλαμε να κάνουμε ένα σχόλιο ως εισαγωγή. Περιμένετε πάντα πολλά από τους άλλους… τι λέτε, πώς να συνεχίσουμε αυτήν την πρόταση; Ήδη έχετε απαντήσει μέσα σας, ήδη έχετε αμυνθεί μέσα σας πριν καν ολοκληρώσουμε την σκέψη μας! Μπείτε στην καρδιά σας και χαλαρώστε, γιατί όσο δεν είστε χαλαροί, είστε σε άμυνα. Επαναλαμβάνουμε: περιμένετε πολλά από τους άλλους. Δεν περιμένουμε απολύτως τίποτα. Φέρνουμε το Φως και όποιος θέλει τρέφεται και όποιος δεν θέλει γυρίζει την πλάτη του και φεύγει. Ο καθένας έχει να επιλέξει ποια τροφή επιθυμεί να βάλει στη ζωή του, κατά πόσο την θέλει, και να δει πόσο μεγάλη είναι η επιθυμία, η πρόθεσή του να τρέφεται απ’ αυτό το Φως ή όχι…

Συνδεθείτε με την μικρή τελίτσα στο κέντρο της καρδιάς σας που θέλει να τραφεί από σκέτο Φως, επειδή είναι και η ίδια σκέτο Φως! Κατά πόσο το θέλει, κατά πόσο αυτή η θέληση ακτινοβολεί σε όλο το είναι σας; Κατά πόσο το υπόλοιπο του σώματός σας μπορεί να αφήσει αυτήν την επιθυμία να ρέει μέσα του; Κατά πόσο το υπόλοιπο του μικρού σας εαυτού μπορεί να κάνει χώρο σε αυτήν την επιθυμία, μπορεί να ξεχάσει τους φόβους του, τις μικρές επιθυμίες της ζωής του, για να αφήσει χώρο και θέση στην θέληση για τροφή αυτής της μικρής τελίτσας φωτός; Κατά πόσο είστε έτοιμοι να το κάνετε αυτό; Τι κοιτάτε μέσα σας: κοιτάτε όλα όσα τρέχουν κάθε μέρα ή κοιτάτε αυτήν την μικρή επιθυμία που όλο σας μιλάει… την ακούτε; Της δίνετε προσοχή; Δώστε προσοχή γιατί αυτή είναι το κέντρο της ύπαρξής σας! Δώστε προσοχή γιατί εκεί είναι το κέντρο του άξονά σας! Κάθε φορά που δεν είστε πολύ καλά, κάθε φορά που χάνεστε, μπορείτε να ξαναβρείτε την αλήθεια σας κοιτάζοντας αυτήν την μικρή τελίτσα φωτός. Αυτή έχει μέσα της την αλήθεια σας και την θέληση σας για εξέλιξη. Οπότε αυτήν να ακούσετε αφήνοντας τα άλλα να πέσουν…

Έρχεστε σε έναν κύκλο που ονομάσαμε «αναγέννηση». Ξέρετε πως είναι ο Φοίνικας: αναγεννιέται από τα στάχτη του. Σημαίνει ότι δεν υπάρχει αναγέννηση αν δεν υπάρχουν πρώτα στάχτη… φαίνεται σκληρό; Είναι αντίθετα ελπιδοφόρο! Κάθε φορά που μπορείτε να αφήσετε να πέσει κάτι από το μικρό εγώ, κάτι με το οποίο έχετε ταυτιστεί μερικές φορές μια ολόκληρη ζωή και το αφήνετε να φύγει, είναι μια απελευθέρωση για σας και μια ευκαιρία για αναγέννηση γιατί φεύγει και γίνεται στάχτη.

Αδέλφια μας, συγκεντρωθείτε σε αυτά που μπορείτε να αφήσετε να πέσουν, σε αυτά με τα οποία έχετε ταυτιστεί. Μπορείτε να τα αφήσετε. Θα κάνουμε πολλές ασκήσεις σήμερα: είναι μια μέρα με πρακτική εξάσκηση και όταν θα φύγετε από δω δεν θα είστε οι ίδιοι απ’ αυτούς που ήσασταν όταν ήρθατε, αν το δεχτείτε. Θα σας ζητήσουμε λοιπόν να πάρετε λίγο χρόνο για να κοιτάξετε πρώτα τρεις φόβους σας. Πάρτε χρόνο για να μην προτρέξετε, να μην το κάνετε επιφανειακά αλλιώς ποιος θα ήταν ο σκοπός; Το κάνετε για να μεγαλώσετε, για να έρθει η αναγέννηση. Δεν μπαίνετε σε μια επιφανειακή άσκηση. Μπαίνετε σε μια πολύ βαθιά άσκηση και παρακαλούμε πολύ, με όλη σας την καρδιά να μπείτε σ’ αυτό που σας προτείνουμε.

Πρώτη άσκηση: ο πρώτος φόβος… δεν θα κοιτάξετε και τους τρεις μαζί, θα πάρουμε χρόνο για τον καθένα. Θα πάτε να κοιτάξετε έναν φόβο που έχετε μέσα σας από τότε που ήσασταν μικρό παιδί, μικρό αγοράκι ή κοριτσάκι. Μπορεί να είναι φόβος εγκατάλειψης, ή φόβος της τιμωρίας, της βίας, χιλιάδες είναι οι φόβοι που περνάνε από την καρδιά ενός μικρού παιδιού, μπορεί να είναι οτιδήποτε. Πάρτε χρόνο για να θυμηθείτε έναν φόβο που υπάρχει μέσα στην καρδιά σας από πολύ μικρή ηλικία, και που κατά καιρούς έρχεται ξανά και ξανά… Πάρτε δυο λεπτά για να θυμηθείτε αυτόν τον φόβο που σας συνοδεύει μια ολόκληρη ζωή (παύση)…

Όταν θα έχετε συνειδητοποιήσει αυτόν τον φόβο, θα το φέρετε στο Φως μπροστά σας για να το κοιτάξετε αλλιώς. Θα ζητήσετε, με όλη σας την καρδιά, το Φως μας πάνω σε αυτόν τον φόβο για να τον δείτε, όχι για να αλλάξει! Μόνο εσείς μπορείτε να τον αλλάξετε. Δεν τον αλλάζουμε, τον φωτίζουμε για να τον δείτε καλά, για να δείτε και πως αυτός ο φόβος σας έχει βοηθήσει… Τα πράγματα δεν είναι ποτέ τυχαία. Αν έχετε κρατήσει αυτόν τον φόβο όλη σας τη ζωή, σημαίνει ότι σας βοήθησε κάπου. Μπορεί να σας βοήθησε ακόμα και στο να κρατιέστε σε ζωή, μπορεί να σας βοήθησε για να δείτε ότι τελικά χρειάζεστε τους άλλους, αγαπάτε τους άλλους! Κάπου αυτός ο φόβος ήταν χρήσιμος για σας. Πάρτε λίγο χρόνο για να βάλετε αυτόν τον φόβο στο Φως και να διαπιστώσετε πως σας εξυπηρέτησε ως τώρα (παύση)…

Μπορείτε να το διαπιστώσετε. Μπορείτε, είστε σε θέση τώρα να καταλάβετε πως σας βοήθησε αυτός ο φόβος. Το ερώτημα τώρα είναι: τον χρειάζεστε ακόμα ή μπορείτε να πάτε κατ’ ευθείαν στο κέρδος που σας έφερνε μια ζωή δηλαδή έχετε πρόσβαση τώρα στο κέρδος χωρίς να περάσετε από τον φόβο; Αν η απάντησή σας είναι ναι, κατ’ αρχήν να χαίρεστε γιατί σημαίνει ότι έχετε ανοίξει την καρδιά σας, η οποία αρχίζει να λειτουργεί διαφορετικά απ’ ό,τι λειτουργούσε πριν μερικά χρόνια… κι εφόσον έχετε πρόσβαση κατ’ ευθείαν στο κέρδος, καταλαβαίνετε ότι αυτόν τον φόβο μπορείτε να τον αφήσετε να κυλάει. Δεν τον χρειάζεστε πια.

Οι ενέργειες του νερού είναι εδώ σήμερα. Δείτε από πολύ ψηλά μια πηγή και νερό να έρχεται από κει πάνω στον καθένα από σας… το νερό μπαίνει στις ενέργειες σας και, αν είστε έτοιμοι, αν δηλώσετε μέσα στην καρδιά σας την θέλησή σας να αφήσετε αυτόν τον φόβο να φύγει από τις ενέργειες σας αφού δεν τον χρειάζεστε άλλο, τότε αφήστε το νερό να το πάρει και να φύγει μακριά, κάτω από τα πόδια σας, σε ένα ρυάκι… θα απορροφηθεί από τη γη που θα το μετουσιώσει. Τα στάχτη δεν χρειάζεται να είναι πραγματικά. Χρειάζεται όμως, για πολλά πράγματα στη ζωή σας, να τα αφήσετε να φύγουν από την ενέργεια σας γιατί δεν τα χρειάζεστε πια. Ο φόβος, κατά κάποιο τρόπο, έγινε στάχτη, όταν δέχτηκε το νερό να το πάρει. Η εργασία σας, τις επόμενες μέρες, είναι κάθε φορά που θα νοιώσετε ότι αυτός ο φόβος χτυπάει ξανά την πόρτα σας, να ξέρετε ότι είναι οι συνήθειες του εγώ που έρχονται. Τα στάχτη έχουν φύγει, αλλά η καρδιά σας κατά πόσο ταυτίζεται ακόμα με αυτό που ήταν παλιά; Να θυμηθείτε κάθε φορά ότι έχετε πρόσβαση στο κέρδος που έφερνε ο φόβος και ότι δεν τον χρειάζεστε πια. Πηγαίνετε κατ’ ευθείαν στο κέρδος. Αφήστε τη χαρά να έρχεται σιγά-σιγά στην καρδιά σας, γεμίζοντας την και παίρνοντας την θέση που άφησε κενή ο φόβος.

Θα συνεχίσουμε, όχι με έναν φόβο αλλά με έναν χαρακτηριστικό του εγώ σας, όταν λέτε: «εγώ είμαι έτσι, δεν μπορώ να είμαι αλλιώς, έτσι είμαι εγώ! » Καταλαβαίνετε πόσο παγώνετε και παγιώνετε την ενέργεια σας κάθε φορά που λέτε κάτι τέτοιο; Είναι σαν να λέγατε κάθε φορά «δεν μπορώ να αλλάξω» ενώ πάντα μπορείτε, επειδή είναι η πρώτη σας επιθυμία και γι’ αυτό ενσαρκωθήκατε: για να αλλάξετε, για να μπείτε στην εξέλιξη  η οποία είναι αλλαγή, διαρκώς! Δεν σταματάει ποτέ η αλλαγή, ποτέ! Εάν σταματήσει η αλλαγή τότε σταματάει και η εξέλιξη. Παγώνουν τα πάντα και λέτε: «δεν έχει πια νόημα να ζήσω, ας τελειώσουμε εδώ τη ζωή και με το καλό να έρθω σε μια καινούρια ενσάρκωση με καινούρια δεδομένα και καινούριες προοπτικές!»

Αυτό θέλετε; Είναι τόσο εύκολο και τόσο αποτελεσματικό να κάνετε την αλλαγή εδώ και τώρα! Πολύ πιο αποτελεσματικό γιατί οποιαδήποτε αλλαγή στην ενσάρκωση προϋποθέτει χρόνια εκπαίδευσης, προϋποθέτει να περιμένετε ένα κατάλληλο ενεργειακό παράθυρο που σας ταιριάζει για να βρείτε μια οικογένεια που θα σας φιλοξενήσει κλπ… αν τα κοιτάξετε αναλυτικά, τα πράγματα είναι πολύπλοκα! Πολύ πιο απλό, σύντομο και άμεσο είναι να αλλάξετε εδώ, τώρα! Ταυτίζεστε με στοιχεία μέσα σας. Μπορεί μερικές φορές να είναι δύσκολα, άλλες φορές να είναι ευχάριστα. Δεν κρίνουμε αλλά θα λέγαμε ότι η ταύτιση με τα μεν όπως και με τα δε είναι ένα κόλλημα. Για τις αρνητικές πλευρές είναι ολοφάνερο, σας φαίνεται προφανές. Για τις θετικές πλευρές, σας είναι πολύ πιο δύσκολο να το κατανοήσετε. «Είμαι αυτό» και όταν το ‘αυτό’ είναι κάτι θετικό, λέτε «πολύ ωραίο, μπορώ να βασιστώ πάνω σ’ αυτό για να μεγαλώνω, για να βαδίζω στην πορεία μου.» Κατά πόσο όμως αυτός ο χαρακτηρισμός, ακόμα και θετικός, είναι πραγματικότητα; Κατά πόσο δεν έχει έρθει από το περιβάλλον σας, από τους γονείς που σας το λένε από τότε που ήσασταν μικρό παιδί «εσύ είσαι έτσι» για να μπορείτε να ενταχθείτε σε αυτήν την οικογένεια…

Γιατί σας τα λέμε όλα αυτά και γιατί σας βάζουμε σε πρακτική εξάσκηση σήμερα; Επειδή το πιο σημαντικό, αν θέλετε να αλλάξετε, αν θέλετε να μπείτε στην αναγέννηση, είναι να αναγνωρίζετε ποιος, ποια είστε, και όχι να σταθείτε σ’ αυτά που νομίζετε ότι είστε… σ’ αυτά που πιστεύετε ότι είστε γιατί όλοι σας το λένε ή σας το λέγανε, επειδή έπρεπε να είστε έτσι ώστε να σας αποδέχεται το περιβάλλον σας.

Το πιο σημαντικό είναι να δέχεστε να κοιταχτείτε, όχι για να κρίνετε αυτό που είστε αλλά για να το δείτε! Θέλει εργασία για να αναγνωρίσετε ποιος, ποια είστε, τόσο πολλά είναι τα πέπλα, τα πολύ λεπτά υφάσματα μπροστά στα μάτια σας ακόμα… αυτά τα πέπλα χρωματίζουν το βλέμμα σας και το πώς κοιτάτε τον εαυτό σας. Έτσι, ερμηνεύετε αυτό που είστε χωρίς να κοιτάξετε πραγματικά τι είστε. Όσο δεν κοιτάτε τι είστε χωρίς κρίση, δεν μπορείτε να το δέχεστε και να το πάρετε στην καρδιά. Όσο δεν κοιτάτε πραγματικά τι είστε, περιμένετε από τους άλλους πράξεις, λόγια, αγάπη, ενώ στο σχέδιο ζωής σας είναι ξεκάθαρο, αφού είστε εδώ, ότι αυτά είχατε σκοπό να τα κάνετε εσείς: να φέρετε εσείς αγάπη στον εαυτό σας, εσείς να φέρετε γνώση εαυτού και αποδοχή! Είναι στο σχέδιο ζωής σας!

Δεύτερη πρακτική εξάσκηση λοιπόν: θα μπείτε μέσα στην καρδιά σας με την πρόθεση  να έρθει μπροστά στα μάτια σας μια πτυχή του εαυτού σας δυσάρεστη, ή για να το πούμε καλύτερα, που εσείς νομίζετε ότι είναι δυσάρεστη!

Όταν σκέφτεστε κάτι όπως «εγώ είμαι έτσι», ή «πάλι τα σκέφτομαι αυτά, δικά μου είναι», το πρώτο που θέλετε να κάνετε είναι να σηκώσετε το χέρι σας και να σπρώξετε μακριά αυτές τις σκέψεις, να τις απομακρύνετε και να μην τις σκέφτεστε άλλο. Λέτε «μην το σκεφτείς, δεν είναι αλήθεια, σου το έχουν πει άλλοι, μην το κοιτάς»…  Σήμερα θα το κοιτάξουμε με ένα μικρό χαμόγελο, το οποίο θα μας επιτρέψει να μην το διώξουμε. Θα κοιτάξουμε μια πλευρά που πολύ συχνά νοιώθετε δυσάρεστη, μια σκέψη που σας έρχεται ξανά και ξανά και δεν την θέλετε, ό,τι και να είναι. Πάρτε χρόνο για να την φέρετε μπροστά σας και για να την κοιτάξετε με ένα χαμόγελο (παύση)….

Είναι σαν μια παλιά εγγραφή που σας συνοδεύει εδώ και χρόνια. Ποια είναι η απόφασή σας σήμερα; Θα την σπρώξετε πάλι μακριά ή θα την κοιτάξετε για να την βάλετε μέσα στην καρδιά σας; Το νερό που παίρνει τα στάχτη λειτουργεί μόνο εσωτερικά, όχι εξωτερικά, οπότε πρέπει πρώτα να την πάρετε μέσα, και γι’ αυτό είναι ανάγκη να την αγαπάτε, να  της πείτε ένα «ευχαριστώ!»

Γιατί να πείτε ένα ευχαριστώ σ’ αυτήν την πτυχή σας ή στην πρόταση που λέτε συχνά στον εαυτό σας ενώ δεν την θέλετε; Γιατί να πείτε ένα ευχαριστώ; Βρείτε το, βρείτε ένα στοιχείο γιατί να πείτε ευχαριστώ σε αυτό που ίσως σας προστάτεψε, σας βοήθησε… τι επέτρεψε αυτή η σκέψη, αυτή η πεποίθηση στη ζωή σας, μερικές φορές χωρίς να το συνειδητοποιήσετε; (παύση)…

Αρχίστε να πείτε ένα ευχαριστώ για να δείτε τι γίνεται… Δείτε τι γίνεται όταν στέλνετε την ενέργεια του ευχαριστώ… διαλύεται, δεν αντέχει, διαλύεται, χάνεται η δομή, διαλύεται, γίνεται στάχτη… τα στάχτη είναι ένα κομμάτι δικό σας, είναι η ενέργεια που έμεινε απ’ αυτό που φέρατε μπροστά στα μάτια σας. Αυτήν την ενέργεια την παίρνετε πίσω στην καρδιά σας. Παίρνετε τα στάχτη στην καρδιά και αφήνετε το νερό που φέραμε από την πηγή να κυλάει και να τα πάρει… καθαρίζοντας ό,τι έχει επηρεαστεί απ’ αυτήν την ενέργεια. Το ρυάκι τα απομακρύνει μέχρι να τα δέχεται η γη με πολύ αγάπη για σας…

Μπορεί να νοιώσετε ότι δημιουργούνται κενά όταν αφήνεστε έτσι, όταν δέχεστε ταυτότητες σας να χαθούν, αλλά το νερό είναι ένα κρυστάλλινο νερό που όπου περάσει αφήνει μια μικρή κρυστάλλινη δομή που λάμπει μέσα σας με το χρώμα του νερού… Να το απολαύσετε!

Τρίτη πρακτική εξάσκηση, αφού σας μιλήσαμε στην αρχή για τρεις ασκήσεις σήμερα. Θα φέρετε μπροστά σας κάτι που σίγουρα ξέρετε, κάτι που έχετε μάθει. Ίσως να βασίστηκε όλη η ζωή σας σε αυτό που μάθατε, σε μια ολόκληρη εκπαίδευση. Ξέρετε όμως τι γίνεται με όλα όσα μαθαίνετε πάνω στη Γη: ισχύουν για ένα χρονικό διάστημα και μετά μαθαίνετε κάτι καινούριο ενώ το παλιό δεν ισχύει πια. Επέτρεψε στο καινούριο να γεννηθεί. Είναι όπως τα κύματα στην θάλασσα: το ένα σκάει και επιτρέπει στο επόμενο να έρθει και να σκάσει με την σειρά του. Δεν σταματάει ποτέ ένα κύμα λέγοντας : «εγώ δεν θέλω να σκάσω, θέλω να μένω εδώ!» Σκάει και το νερό αποσύρεται. Έρχεται μετά το επόμενο κύμα που σκάει με την σειρά του και αποσύρεται το νερό πάλι… συνέχεια αυτό γίνεται γιατί πάντα η ζωή είναι κίνηση. Όταν εσείς στέκεστε σ’ αυτά που έχετε μάθει, ανοίγεστε στον θάνατο. Μπορεί να φανεί σκληρό αυτό που σας λέμε, αλλά δείτε το, δείτε κατά πόσο σας μιλάει!

Τι είναι λοιπόν αυτό που έχετε μάθει και που είναι για σας τόσο σημαντικό; Δεν μιλάμε εδώ για κάτι που μάθατε μέσα σας, κάτι που έχετε κερδίσει από την εμπειρία σας, αλλά για κάτι που μάθατε εγκεφαλικά, ίσως επί χρόνια. Πάλι ταυτιστήκατε με αυτό, σε αυτήν την περίπτωση με τη γνώση που έχετε πάρει. Η γνώση αλλάζει, προχωράει, δεν μένει πια ποτέ ίδια.

Φέρτε μπροστά σας μια γνώση, δεν έχει σημασία αν είναι μικρή ή μεγάλη, φέρτε απλώς κάτι πολύ σημαντικό για σας. Κάτι που έχετε μάθει και νοιώθετε ότι έχετε χτιστεί πάνω σ’ αυτό, πάνω σ’ αυτήν την γνώση. Έχετε ταυτιστεί εν μέρει με αυτήν τη γνώση. Οι άλλοι ίσως να πουν μιλώντας για σας: «αυτός, αυτή, ξέρει αυτό»… αυτό λοιπόν να φέρετε μπροστά σας και να αναρωτιέστε : «κατά πόσο μπορώ να το αφήσω να κυλάει όπως τα κύματα της θάλασσας; Κατά πόσο μπορώ να αφήσω αυτό το κύμα γνώσης να σκάσει και να φύγει; Κατά πόσο το χρειάζομαι για να ταυτίζομαι ακόμα μαζί του, ή αντίθετα κατά πόσο μπορώ να ταυτίζομαι με την τελίτσα φωτός που έχω στην καρδιά, ανεξάρτητα της γνώσης που πήρα σε αυτήν τη ζωή ή σε άλλες;» Πάρτε λίγο χρόνο για να δείτε ποια είναι αυτή η γνώση με την οποία έχετε ταυτιστεί, μικρή ή μεγάλη (παύση)…  

Βρήκατε κάτι για το οποίο μπορείτε να πείτε, ή λένε άλλοι για σας ότι το ξέρετε. Εσείς μπορείτε να πείτε «ξέρω!» Κατά πόσο είστε έτοιμοι να παραιτηθείτε απ’ αυτό το «ξέρω»; Κατά πόσο νοιώθετε ότι εάν αφήσετε αυτήν την γνώση να κυλήσει, δεν θα είστε πια αυτό που είστε; Κατά πόσο αντίθετα ξέρετε ότι αυτό δεν αλλάζει τίποτα σε αυτό που είστε βαθιά; Είναι απλώς ένα ρούχο που φοράτε, όπως τόσο πολλά άλλα ρούχα που έχετε στις ντουλάπες σας. Κάτι που δείχνετε, με το οποίο ταυτίζεστε χωρίς να είστε αυτό… αν είστε έτοιμοι να μπείτε ακόμα περισσότερο στην καρδιά σας, στην τελίτσα φωτός αφήνοντας το «ξέρω» να πέσει, τότε δηλώστε το στο σύμπαν με όλη σας την καρδιά, ώστε να καταρρέουν όλα τα ψεύτικα τοίχοι γύρω σας που εμπόδιζαν να δείτε την ομορφιά γύρω σας και μέσα σας (παύση)…

Τα τοίχοι που γκρεμίζονται κάνουν πολλά στάχτη… τα παίρνετε στα χέρια σας και τα σηκώνετε προς την πηγή, προσφέροντάς τα. Και το νερό κυλάει στα χέρια σας, μέσα σας… παίρνει όλα όσα ξέρετε και με τα οποία ταυτιστήκατε. Όλα φεύγουν μέσα στο ρυάκι και τα στάχτη δίνονται στη γη. Δεν τα χρειάζεστε όλα αυτά. Χρειάζεται μόνο να κοιταχτείτε και να δείτε τι είστε και είστε σκέτο Φως στην καρδιά, τίποτα άλλο.  Γιατί να ξοδεύετε τόσο πολύ ενέργεια για να χτίζετε τοίχους γύρω σας, όταν φτάνει η επιθυμία να είστε αυτό που είστε, και τίποτα άλλο. Δεν χρειάζεστε τίποτα παρά να αφήσετε να φανερωθεί το Φως που ήρθατε να εκδηλώνετε…

Αυτό το Φως σας συνδέει με τη δικιά σας οικογένεια, την πνευματική σας οικογένεια, την οικογένεια φωτός σας, και είναι η δικιά σας απόφαση, κάθε στιγμή, να συνδέεστε με αυτό ή όχι. Η αναγέννηση γίνεται αφού δέχεστε τα στάχτη. Τι είστε έτοιμοι να αφήσετε; Τι είστε έτοιμοι να πετάξετε στην φωτιά ώστε να γίνονται όλα στάχτη, να τα πάρει το νερό και να λάμπει το Φως;

Ανάλογα με το τι είστε έτοιμοι να αφήσετε, θα δείτε το αποτέλεσμα. Ανάλογα με το κατά πόσο είστε διατεθειμένοι να προχωρήσετε, μπορείτε να πάρετε ξανά αυτά που σας φέραμε σήμερα και να αφήσετε και άλλους φόβους, και άλλες ιδέες και άλλες γνώσεις να πέσουν και να διαλυθούν ώστε να έχετε όλο και περισσότερο πρόσβαση σε αυτό που είστε στο Φως. Είναι μια βαθιά εργασία που ζητάει χρόνο και αφοσίωση. Να κοιτάξετε κατά πόσο είστε έτοιμοι να την συνεχίσετε, χωρίς να κρίνετε τον εαυτό σας. Μιλάμε εδώ για γνώση εαυτού: κατά πόσο είστε έτοιμοι να κάνετε αυτήν την εργασία; Είστε: τότε κάντε την. Δεν είστε: τότε δεχτείτε το, μην κρίνετε. Δεχτείτε την επιθυμία σας να παραμένετε με ταυτίσεις που δεν σας προσφέρουν πια τίποτα ουσιώδες αλλά τις οποίες έχετε συνηθίσει και μπορεί να μην νοιώσετε ακόμα έτοιμοι να τις αφήσετε να πέσουν.

Σας ζητάμε να κοιταχτείτε και από κει και πέρα να πράττετε.

Και έτσι είναι.