2019-2020 Η Αναγέννηση
7 – Ανασκόπηση

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
11/12/2019

Καλώς ήρθατε! Σε αυτήν την τελευταία συνάντηση της χρονιάς, του 2019, θα θέλαμε να ξαναρθούμε και να τοποθετηθούμε ίσως πιο καθαρά πάνω σε αυτό που σας λέγαμε πέρσι όσο αφορά στην πρώτη και τη δεύτερη σπείρα της Δημιουργίας. Θα θέλαμε να αγγίξουμε ξανά αυτό το θέμα επειδή έχει σχέση με την αναγέννηση. Το να περάσετε στην δεύτερη σπείρα είναι μια αναγέννηση. Αποφασίζοντας να πηδήξετε στη δεύτερη σπείρα, στην ουσία μπαίνετε σε μια εγκυμοσύνη. Θέλει μετά μια ολόκληρη διαδικασία να προχωρήσει ώστε να μπορείτε να γεννηθείτε σ’ εκείνη την σπείρα στην οποία βρίσκεστε.

Θα θέλαμε λοιπόν να κάνουμε μια ανασκόπηση όπως πολύ συχνά κάνετε στο τέλος της χρονιάς. Θα κάνουμε μια ανασκόπηση από την πορεία σας στην πρώτη σπείρα, ύστερα ανάμεσα στις δυο σπείρες και τώρα πια στην δεύτερη για να μπορείτε να τοποθετηθείτε, να αναγνωρίσετε τι έχετε πίσω σας, που δυσκολεύεστε ακόμα, που βρίσκεστε και τι έχετε μπροστά σας.

Πρώτη σπείρα λοιπόν: ξυπνά ο άνθρωπος. Μιλάμε γενικά για τον άνθρωπο με την έννοια ότι μπορεί να είναι άνδρας ή γυναίκα, δεν έχει σημασία. Ζει ακόμα στην αρχή με την ιδέα ότι πρέπει να είναι δυνατός επειδή ο δυνατός υπερτερεί, επιβιώνει, όπως είναι για τα ζώα: το δυνατό ζώο τρώει το μικρό και επιβιώνει. Χρειάζεται να είναι δυνατός ο άνθρωπος στην αρχή της πρώτης σπείρας! Έτσι μεγαλώνει. Κάποια στιγμή της εξέλιξής του, έρχεται ο πόνος. Πονάει και ο πόνος του φέρνει την αίσθηση και ύστερα τη γνώση ότι είναι τρωτός, ότι μπορεί να μην είναι πάντα δυνατός, μπορεί να μην τα καταφέρνει πάντα! Προχωρώντας, βλέπει ότι υπάρχουν κενά, υπάρχουν δύνες, όπως σας δείχνουμε συχνά, οι οποίες αντιστοιχούν σε ελλείψεις. Νοιώθει που και που ευάλωτος. Προσπαθεί να το καλύψει σκεφτόμενος ότι δεν πάει, δεν θα τα καταφέρει έτσι, πρέπει να είναι δυνατός!

Έτσι έμαθε για να ζει. Ήταν κάποτε θέμα επιβίωσης και είναι πάρα πολύ δύσκολο για τον άνθρωπο της πρώτης σπείρας να περάσει από το σύστημα, το παράδειγμα της αρχής της πρώτης σπείρας στην εξέλιξη της σπείρας αυτής, στο να δεχτεί ότι είναι ευάλωτος. Είναι ακόμα πιο δύσκολο, σχεδόν στο τέλος της σπείρας, να φτάσει στην συνειδητοποίηση ότι ο δρόμος του είναι να αγαπάει αυτό το κενό, αυτή τη δύνη που του δείχνει ελλείψεις. Του είναι πάρα πολύ δύσκολο να δει ότι εκεί βρίσκεται το πλούτος του!

Μιλάμε κυριολεκτικά και εξηγούμαστε: η έλλειψη επιτρέπει το άνοιγμα, επιτρέπει την σύνδεση με κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Όσο παραμένει στην επιθυμία να είναι δυνατός, να τα βγάλει πέρα σε κάθε περίπτωση, λειτουργεί σε κλειστό κύκλο με κέντρο τον εαυτό του. Από την στιγμή που δέχεται την έλλειψη, που δέχεται ότι είναι ευάλωτος, δεν  κρύβεται, μαθαίνει να το δέχεται και να το αγαπάει… αυτό είναι επίσης που το κάνει διαφορετικό από τους άλλους, από τα ζώα, είναι αυτό που επιτρέπει σε κάτι άλλο να έρθει να το γεμίσει. Όσο λειτουργεί σε κλειστό κύκλο, τίποτα δεν μπορεί να μπει. Ο άνθρωπος τότε είναι κλειστός σε ό,τι υπάρχει γύρω του ζητώντας επικοινωνία. Όταν νοιώθει την έλλειψη, το κενό, ανοίγεται σε κάτι άλλο κι εκεί, εκεί γίνεται αλλαγή στο παράδειγμα, στην λειτουργία του ανθρώπου.

Μιλάτε για κβαντικό άλμα και περιμένετε ένα εξωτερικό άλμα, αλλά το κβαντικό άλμα του ανθρώπου είναι πρώτα απ’ όλα εσωτερικό. Όταν ο άνθρωπος αρχίζει να αγαπάει τον εαυτό του με τα κενά του, σημαίνει ότι αρχίζει να αγαπάει τη δυνατότητα που έχει να καλέσει  κάτι μεγαλύτερο του, μέσα του. Ανοίγεται σε μια άλλη διάσταση με λίγα λόγια, και επιτρέπει σ’ αυτήν την άλλη διάσταση να μπει μέσα του : αυτό είναι ένα κβαντικό άλμα!

Σε όλη την πρώτη σπείρα, ο πόνος λειτουργεί ως καταλύτης. Επιτρέπει συχνά στον άνθρωπο να κατανοήσει τις ελλείψεις του, και όταν όλα πάνε καλά, του επιτρέπει να αγαπάει περισσότερο αυτό που είναι. Τότε, ο πόνος λειτουργεί θετικά.

Έτσι ο άνθρωπος προχωρά μέσα στην πρώτη σπείρα και προς το τέλος συνδέεται με δονήσεις μεγαλύτερές του, με διαστάσεις μεγαλύτερες, και αρχίζει να βάλει ένα πόδι στην δεύτερη σπείρα που λειτουργεί εντελώς διαφορετικά. Σχηματικά, ας πούμε ότι αντί να περιστρέφεται αριστερόστροφα, περιστρέφεται δεξιόστροφα. Ο άνθρωπος έχει τώρα ένα πόδι από δω και ένα πόδι από κει… κάποια στιγμή, όπως σας το εξηγήσαμε, δεν είναι πια δυνατόν να έχει το μισό εαυτό σε ένα σύστημα και το άλλο μισό σε άλλο σύστημα. Καλείται ο κάθε άνθρωπος φτάνοντας εκεί να αποφασίσει που θέλει να σταθεί, αν θέλει να παραμένει στο ίδιο παράδειγμα στο οποίο μεγάλωσε ως τώρα ή αν θέλει να αλλάξει ριζικά και να μπει σε ένα άλλο παράδειγμα.

Καλεστήκατε όλοι να κάνετε αυτό το άλμα και απαντήσατε σε διαφορετικό επίπεδο, ο καθένας από σας. Τώρα πια, τι γίνεται στη δεύτερη σπείρα; Καλείστε να αλλάξετε εντελώς το σύστημα λειτουργίας σας. Εδώ, ο πόνος δεν ωφελεί πια. Δεν το χρειάζεστε γιατί έχετε ήδη συνειδητοποιήσει τις ελλείψεις σας και τις έχετε αγαπήσει. Δεν χρειάζεται να δείτε περαιτέρω προς τα εκεί… μιλάμε σε γενικές γραμμές, πάντα! Σε γενικές γραμμές λοιπόν, ο πόνος δεν είναι πια φίλος σας! Μπορεί να τον συναντήσετε ακόμα αλλά δεν τον χρειάζεστε. Ήταν χρήσιμος στην πρώτη σπείρα αλλά εδώ δεν είναι πια!

Βέβαια, σας είναι άκρως δύσκολο, όταν έχετε περάσει ζωές ολόκληρες με ένα πολύ συγκεκριμένο παράδειγμα, να αλλάξετε. Έχετε μια εγγραφή μέσα σας που λέει: «ο πόνος βοηθάει, ο πόνος είναι σωτήρας, μου επιτρέπει να υπερβαίνω τον εαυτό μου!». Θα μπορούσατε και να πείτε, με μια μικρή υπερβολή, ότι ο πόνος σας σώζει! Όταν έχετε φτάσει στο να βάλετε τον πόνο σε τέτοια θέση που πλησιάζει συχνά τη λατρεία, όταν σε μικρή ή μεγάλη δόση φτάνετε να λατρεύετε τον πόνο, αυτό σας επιτρέπει να εισπράττετε δευτερεύοντα κέρδη. Εννοούμε ότι οι άλλοι σας λυπούνται, σας ακούνε, νοιώθετε ότι σας δίνουν περισσότερη αγάπη, συμπόνια, ενσυναίσθηση. Αυτά τα δευτερεύοντα κέρδη, δεν θέλετε να τα αφήσετε! Έτσι εν μέρει συνεχίζετε να λειτουργείτε στην πρώτη σπείρα!!!

Για να μπείτε εξ ολοκλήρου στην δεύτερη σπείρα, έχετε μια απόφαση να πάρετε, και η απόφαση είναι να πείτε ένα αντίο στον πόνο! Ναι, είναι εφικτό! Είναι θέμα δονητικού επιπέδου. Τι κοιτάτε; Από την στιγμή που είστε στραμμένοι εντελώς στη χαρά και την Αγάπη, φέρνετε μέσα σας, μέσα στο σώμα σας, αυτή τη δόνηση η οποία σπρώχνει τη δόνηση του πόνου. Εκεί, μπορείτε να πείτε ότι η Αγάπη ιατρεύει, σώζει, κάνει θαύματα! Και αυτό απλώς επειδή μάθατε να σταθείτε σε μια άλλη δόνηση. Κατά πόσο λοιπόν νοιώθετε ότι έχετε μπει ουσιαστικά στη δεύτερη σπείρα;   

Πολύ συχνά σας βλέπουμε να έχετε μπει αλλά η πρώτη σπείρα σας λείπει και κοιτάτε προς τα πίσω λέγοντας «τι ωραίο που ήταν!» γιατί είχατε μάθει να λειτουργείτε εκεί και δεν έχετε μάθει ακόμα καλά να λειτουργείτε στην καινούρια σπείρα… μόλις έχετε γεννηθεί, γεννιέστε, και μαθαίνετε να λειτουργείτε σε ένα περιβάλλον εντελώς διαφορετικό από το περιβάλλον που είχατε πριν! Κατά πόσο είστε έτοιμοι να το κάνετε, κατά πόσο είστε έτοιμοι να πείτε ένα αντίο στο παλιό περιβάλλον;

Τι προϋποθέτει αυτό; Προϋποθέτει ότι, από την στιγμή που λέτε ένα αντίο στον πόνο, δέχεστε την θέση σας ως δημιουργός. Εσείς δημιουργείτε το σώμα, την υγεία, μέσα στη Χαρά και την Αγάπη του Εαυτού και του Όλου, της Ζωής… γι’ αυτό σας φέραμε το Ιερό Θηλυκό την περασμένη φορά, που είναι η αρχή της Ζωής με ‘Ζ’ κεφαλαίο.

Εκεί, δεν σας λυπάται κανείς επειδή έχετε φύγει από το ρόλο του θύματος και δεν λυπάστε πια ούτε εσείς τον εαυτό σας… Πρέπει να πούμε ότι αυτός ο ρόλος είναι γενικά ένας ρόλος που σας αρέσει πάρα πολύ! Έχετε συχνά εγκλωβιστεί στο ρόλο του θύματος.  Βλέπετε, κάποτε υπήρχε ο ρόλος του θύτη και ο ρόλος του θύματος. Ο θύτης ήταν αυτός που επιβίωνε, τυπικά της αρχής της πρώτης σπείρας, εκείνος που δεν κοίταζε ποτέ τα κενά μέσα του και δεν ανοιγόταν σε καμία σύνδεση με άλλους κόσμους και άλλες δονήσεις. Από ένα σημείο και μετά δεν το θέλατε καθόλου αυτό το ρόλο γιατί είχατε ανοίξει προς κάτι διαφορετικό και βλέπατε ότι υπάρχει μια απίστευτη προοπτική εκεί… οπότε προτιμήσατε σε πολλές περιπτώσεις το ρόλο του θύματος ώστε να κρατήσετε τις αισθήσεις σας πιο ανοικτές.

Βλέπετε, φίλοι μας, ούτε ο ρόλος του θύτη ούτε εκείνος του θύματος δεν είναι πια ένα παράδειγμα που θέλετε να κρατήσετε. Είναι μια ανισορροπία και στις δυο περιπτώσεις, παιχνίδια που παίξατε στην προηγούμενη σπείρα και που δεν έχετε πια καμία όρεξη να συνεχίσετε να παίξετε στη δεύτερη, τωρινή σπείρα. Είναι να αφήσετε πίσω εξίσου το ρόλο του θύματος και το ρόλο του θύτη. Οι δυο ρόλοι είναι εξίσου της παλιάς ενέργειας. Θέλετε πραγματικά να αλλάξετε ενέργεια; Θέλετε να ολοκληρώσετε το κβαντικό άλμα εσωτερικά; Τότε κάντε το άλμα για να μπορείτε να γεννηθείτε στο ρόλο του δημιουργού!

Πονάω; Ναι πονάω, εγώ το δημιούργησα. Αφού το δημιούργησα, μπορώ να δημιουργώ και το αντίθετο, ανάλογα με το που στέκομαι. Δημιουργώ το ένα και το άλλο γιατί έτσι είναι, το ξέρω βαθιά. Αφού δημιουργώ τον πόνο μπορώ να δημιουργώ το αντίθετο. Αφού δημιουργώ την αρρώστια, μπορώ να δημιουργώ και την υγεία. Αφού δημιουργώ την ανισορροπία, μπορώ να δημιουργώ και την ισορροπία! Είναι στα χέρια μου, από την στιγμή που συνδέομαι με μια δόνηση πιο ψηλή και την αφήνω να ρέει μέσα μου. Δεν προσπαθώ, δεν ξαναπέφτω στην παγίδα της πρώτης σπείρας όπου ήθελα να είμαι δυνατός, όχι. Ανοίγομαι και αφήνω τη Χαρά, αφήνω την Αγάπη του σύμπαντος να ρέει μέσα μου.

Πείτε το όπως θέλετε : Αγάπη του Χριστού, Αγάπη του Σάι Μπάμπα, Αγάπη του Ήλιου, Αγάπη της Ζωής, πείτε το όπως θέλετε… είναι μια Αγάπη μεγαλύτερη από κάθε μικρό ον επειδή συνδέει τα όντα μεταξύ τους όπως συνδέει όλα τα κύτταρα μέσα σε κάθε σώμα! Είναι η ελκυστική δύναμη που κρατάει τα συστήματα σε λειτουργία.

Που βρίσκεστε, που έχετε ακόμα να δώσετε προσοχή; Τι άλλο έχετε να ανοίξετε; Που βρίσκεστε φίλοι μας; Όντως πολύ θα θέλαμε σε αυτές τις μέρες που απομένουν φέτος, να κάνετε κι εσείς μια μικρή ανασκόπηση. Τι σας τραβάει, τι σας ελκύει; Σε πιο ρόλο νοιώθετε καλά: του θύτη, του θύματος, ή έχετε δώσει αρκετά εκεί και θέλετε να φύγετε από εκείνο το σύστημα; Το άλμα στη δεύτερη σπείρα, το έχετε κάνει; Το νοιώθετε; Λειτουργείτε αλλιώς; Ναι, το άνοιγμα το έχετε κάνει όλοι και έχετε αφήσει τη ροή μιας ενέργειας πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που νοιώθατε μέσα σας παλιά, να κυλάει και να σας γεμίσει. Από κει και πέρα, τι έχει αλλάξει στην συμπεριφορά σας; Έχετε μπει για τα καλά στη δεύτερη σπείρα που σας πάει μακριά από την πρώτη ή κοιτάτε ακόμα προς τα πίσω με νοσταλγία; Πως νοιώθετε;

Αν πραγματικά έχετε ολοκληρώσει το άλμα, τότε ζείτε μέσα στη Χαρά, μέσα στην σύνδεσή σας και μέσα στην Αγάπη, ό,τι και να σας συμβεί, ό,τι και να ακούσετε, ό,τι και να συμβεί στον κόσμο γύρω σας, γιατί ξέρετε ότι η σύνδεση υπάρχει και ότι φτάνει να την κοιτάξετε, να έχετε την πρόθεση να συνδεθείτε με αυτό για να γίνει! Ξέρετε ότι φτάνει η πρόθεση σας να βάλει μπρος για να ανοίξει η καρδιά σας και να νοιώσετε τη διεύρυνση της ενέργειας σας, του πεδίου σας. Και σε αυτό το πεδίο μπορείτε να είστε δημιουργοί! Σε αυτό το πεδίο που δημιουργείτε γύρω σας με αυτήν την σύνδεση, μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε! Μπορείτε να απλωθείτε και να απλώσετε αυτό που σας έρχεται από μας, από το σύμπαν ολόκληρο , από όλη την Ιεραρχία του Φωτός… εκεί νοιώθετε ότι όλα όσα περάσατε, όλο το βίωμά σας, όλες οι ζωές μέσα στην πρώτη σπείρα, το άλμα που κάνατε, όλα έχουν νόημα… 

Όλη αυτή η εξέλιξη, αυτό το άνοιγμα σας φέρνει τόσο πολύ χαρά που νοιώθετε όπως νοιώθει μια σταγόνα νερού στη μέση του ωκεανού… δεν δημιουργεί εκείνη τη δύναμη του κύματος αλλά τη νοιώθει επειδή είναι μέσα στο ρεύμα, μέσα στο κύμα που δημιουργείται στον ωκεανό. Ξέρει ότι από την αρχική της θέση μπορεί να βρεθεί στην άλλη άκρη του ωκεανού από τη δύναμη του ίδιου του ωκεανού και όχι από τη δύναμή της ως σταγόνα… έχει καταλάβει ότι είναι μέσα σ’ αυτήν τη δύναμη και ότι δεν έχει να τη δημιουργήσει εκείνη, δεν είναι ο ρόλος της! Δεν έχει να χάσει ενέργεια για να δημιουργήσει κάτι που δεν της ανήκει. Δεν είναι ο ρόλος της να δημιουργήσει τέτοιο κύμα. Ο ρόλος της είναι να αφεθεί σε αυτό το κύμα ώστε να προχωράει εκείνη μαζί με όλες τις άλλες σταγόνες δίπλα της, να δημιουργούν ένα κύμα επειδή αφέθηκαν στη δύναμη του ωκεανού. Από την μια πλευρά όπου βρισκόταν στην αρχή, βρίσκεται τώρα στην άλλη και λέει «έκανα άλμα παρόλο που νοιώθω να μην έχω κάνει τίποτα, απλώς αφέθηκα στη δύναμη του ωκεανού!» Το άλμα όμως το έκανε, ακριβώς επειδή αφέθηκε…

Αυτό σας ευχόμαστε φίλοι μας, με όλη μας την καρδιά, γιατί πράγματι δεν έχετε τίποτα άλλο να κάνετε παρά να αφεθείτε στη δύναμη του σύμπαντος, του Φωτός, της Αγάπης… πείτε το με τα λόγια που σας ταιριάζουν, όλα αυτά τα λόγια ισχύουν με μια λίγο διαφορετική δόνηση για κάθε λέξη αλλά ταιριάζουν όλα. Δείτε που έχετε φτάσει. Δείτε αν θέλετε ακόμα να κάνετε πολλά… αν θέλετε ακόμα να κάνετε πολλά, δεν θα αφεθείτε ποτέ σ’ αυτήν τη δύναμη! Αφεθείτε φίλοι μας, και η δύναμη του ωκεανού θα σας πάει στην άλλη άκρη… και θα ξυπνήσετε ένα πρωί με την βαθιά συνείδηση ότι το άλμα ολοκληρώθηκε και ότι η χαρά στην καρδιά σας είναι μεγάλη…

Σας δείχνουμε το δρόμο και σας περιμένουμε μέσα στο κύμα, στη δύναμη του ωκεανού όπου είμαστε όλοι μαζί, μέσα σε έναν ωκεανό Αγάπης, Αποδοχής και Χαράς! Σας ευχόμαστε καλή ανασκόπηση και σας περιμένουμε όπως πάντα με ανοιχτές αγκαλιές…

Και έτσι είναι.

Είμαστε οι Οδηγοί αυτής της ομάδας. Είμαστε Οδηγοί εργατών Φωτός. Είμαστε Οδηγοί όλων σας, δεν έχουμε περιορισμούς. Ερχόμαστε κοντά σας για να σας πάρουμε από το χέρι και να σας δείξουμε το πιο εύκολο δρόμο για να ολοκληρωθεί αυτό το άλμα. Μερικές φορές δεν χρειάζονται άλλες λέξεις, άλλα ονόματα. Είμαστε οι Οδηγοί.

Και έτσι είναι.

 

Η επόμενη συνάντηση της Τετάρτης θα γίνει στις 8 Ιανουαρίου. Αν θέλετε να την βιώσετε ‘live’ αρκεί να δηλώσετε συμμετοχή…

Εύχομαι με την σειρά μου στον καθένα από σας καλή ανασκόπηση και ζεστές, τρυφερές γιορτές!

Μαριαννίκ